Barfplaats.nl

Anne in Duitsland schreef:
+1. Je zag het echt pieken rond de jaarwisseling, iedere keer dat ik mijn FB checkte, stonden er weer nieuwe bij. En dan krijg ik nog alleen de berichten te zien die bij FB-vrienden op de tijdlijn worden geplaatst en die ik dan deel, niet eens direct van Amivedi oid. En echt allemaal bij "Hoe is de hond vermist geraakt": geschrokken van vuurwerk. Ik word daar ook boos om, inderdaad. Maar dat is boosheid die voortkomt uit verdriet om het arme dier dat niet weet wat hem overkomt. De gedachte aan het lijden van een hond of kat, terwijl dat in veel gevallen waarschijnlijk voorkomen had kunnen worden...

Precies daar komt mijn frustratie vandaan! Ik heb Fb bijna continue gevolgd en vermissingen gedeeld op diverse groepen, met de hoop dat ze misschien nog voor 12 uur veilig binnen zouden zijn. Tegen twaalven met tranen in mijn ogen denkend aan alle honden die snel een veilig heenkomen moeten zoeken, terwijl mijn eigen mannetje met z'n kop in zijn snuffeldoos zat en veilig was.

En er zullen inderdaad gevallen tussen zitten van domme pech en ongeluk maar heb r ook genoeg gelezen die vallen in de categorie: hond vastbinden bij supermarkt en in de zomer in de auto laten zitten. Vermissingen die echt voorkomen hadden kunnen worden.

Het goede nieuws: heel veel hondjes zijn inmiddels weer terecht!

Ik begrijp de zorg/waarschuwing waarmee dit topic begon: je ziet meldingen van vermiste/verongelukte honden en wilt dit andere mensen besparen. Desondanks, je honden enkele dagen aan de lijn houden als ze níet doodbang zijn voor geknal, vind ik niet reeel. Sommige (veel??) honden hebben het écht nodig dagelijks hun ei kwijt te raken en dan is het juist(!) in deze periode, voorafgaand aan een nacht vol keihard geknal, trillend huis en lichtflitsen van belang dat ze ontspannen zijn.
Goed nadenken wáár je gaat wandelen (ook aangelijnd schrikken ze zich rot: aanlijnen voorkomt geen trauma..) en of/waar je ze veilig los lijkt te kunnen laten. Maar dat geldt niet alleen tijdens deze dagen Je kunt het hele jaar door bizarre dingen tegen komen, waar je hond letterlijk of figuurlijk een deuk van op lopen kan. Een hondwaardig leven geven bestaat niet zonder het nemen van risico. Dat ligt niet altijd aan de naiviteit of onverschilligheid van de eigenaar. Het kunnen ook volkomen onvoorziene omstandigheden en/of een totaal onverwachtte/nieuwe reactie van de hond zijn. Maar zelfs als de eigenaar dit in mijn/jouw ogen wel had kunnen voorzien, dan zal het over het algemeen niet in de koude kleren gaan zitten!!

Ik vertel mijn ervaring met mijn Indra 'graag', in de hoop dat anderen er van leren: ze was voor de duvel niet bang, ze genoot zelfs van de jaarwisseling, ontspannen kwispelend.. Niemand had kunnen vermoeden dat ze zou schrikken - notabene van slechts 1 knal, op een middag - waarom zou ze!?! Vanaf toen was ze ook niet meer op haar gemak bij onweer (veralgemeniseren van knallen). Buiten wandelend zette ze bij en knal de pas er wat steviger in om zsm thuis te komen en thuis ging ze als er onweer/vuurwerk was onder de bank liggen, waar ze zich nog veilig genoeg voelde om te kunnen slapen. Het kon dus een stuk erger, maar wat een verlies desondanks! Voor ál die mensen die zorgeloos hun hond bloot stellen aan vuurwerk - de jaarwisseling - deel ik dan die ervaring weer, in de hoop hen deze ervaring daarmee te besparen. Koester dat het goed gaat, want je kunt het (écht!!) ook verliezen, hoe onvoorstelbaar dat ook lijkt. En dat is echt zó zonde..

Nog een ervaring, van iemand anders met een jachthond, aan wie ik rond de jaarwisseling altijd denk:
Tirza woonde met haar baasjes op Terschelling. Gedurende de 5 ½ jaren dat zij rond huppelde, toonde ze geen enkele angst tav vuurwerk. Logischer wijze verwachtten haar baasjes dan ook geen enkel probleem hiermee.
In de namiddag van 31 december 2007, controleerden zij of alle andere dieren goed opgesloten waren in hun veilige verblijf, met het oog op het vuurwerk. Tirza mocht gedurende deze aktiviteit lekker in de tuin blijven, zij zou als laatste mee naar binnen gaan. Een vanzelfsprekende volgorde, vertrouwend op de jarenlange ervaring met deze dame. Dat jaar ging het echter anders...
Er klonk een knal, zeker niet de meest indrukwekkende van die dag. Er hadden er die middag al vele geklonken, voor 2007 in 2008 overging, omdat mensen steeds slechter de bevrediging van hun (knal-)behoefte kunnen uitstellen.
Het volgende moment was Tirza - die altijd zo ontspannen gereageerd had - in paniek aan het vluchten en verdween spoorloos.
Dagen werd er intensief gezocht. Vele hulptroepen leverden een bijdrage, geen middel werd onbenut gelaten: jagers, paragnosten, eilanders, de veerdienst, dierenarts, postbode, media, flyers, havenmeester, andere honden, mensen van de zeehondenopvang (die overal mogen komen)... Tenslotte werd ze gevonden, na 6 dagen intensief zoeken. Tirza is verdronken op het wad.
Deze geschiedenis heeft op mij diepe indruk gemaakt. Om die reden wilde ik 'm ook hier vertellen, opdat het iets minder zinloos verdriet geweest is, voor hen die haar verloren.

Tobias is god zij dank niet bang voor vuurwerk. Maar ik ga niet het risico lopen dat hij toch een keer schrikt en er vandoor gaat, dus ik lijn hem in de aanloop naar 31/12 aan, pas op 31/12 de wandeltijden aan en zorg ervoor dat alle ramen en deuren dicht zijn als het echt losbarst. Dit jaar waren er echt van die kanonslagen: de ramen, de deuren, het hele huis trilde. Maar Tobias sliep er gelukkig doorheen. Ik heb mazzel. In ieder geval dit jaar.
Zo te lezen heb je het niet altijd in eigen hand, al doe je nog zo je best...

Sofi i absoluut niet bang, maar ik doe er alles aan om dat zo te houden, ontloop vurwerk stuaties met haar. Gelukkig wonen wij dusdanig rustig, dat dat voor ons heel gemakkelijk gaat. Er hoeft maar 1x een malloot vuurwerk naar haar te gooien en het kan anders zijn.
Eerlijk gezegd vrees ik dat ze dan niet zou vluchten, maar zou handelen, maar daar word ik dan ook niet blij van

Wat mij betreft is het ook niet zo zwart wit hoor. Het tijdstip van wandelen, de plek waar je gaat wandelen, je inschatting van hoe je hond is en reageerd. Dat is allemaal niet zwartwit. En ook op andere dagen van het jaar kan er iets hartstikke mis gaan, waardoor je hond in paniek wegvlucht. Om een voorbeeld te noemen, vorig voorjaar gingen ze hier met knallen kraaien verjagen. Nou loopt Oscar nooit los, maar qua knallen verwacht ik niets in het voorjaar en ineens BAM. Als ie wel los zou lopen dan had ik dus écht een probleem gehad.

Een verhaal zoals van Els&Flow van de border op het strand, dat zijn de verhalen waar we verdrietig van worden. Dan gebruik je je verstand niet en ben je oliedom bezig. En dat maakt wat mij betreft alle verschil. Waarbij oordelen nog steeds niets helpt, maar dat gevoel bekruipt me dan wel.

Mijn honden hebben huisarrest van 29 dec tot 2 jan. Gelukkig heb ik honden die dat prima vinden en gewoon lekker een paar dagen gaan slapen. Poepen doen ze dan maar lekker in de tuin.

Ik laat Dorian de dagen rond oud&nieuw ook gewoon los lopen in het park.Hier houdt iedereen zich wel aan de regels
Hier is het enkel op oudjaarsdag een heel geknal,maar vroeg het park in is het nog lekker rustig.
De rest van de dag gewoon aangelijnd.
Op nieuwjaarsdag liep ik al om 9.00 in het park,was het ook nog lekker rustig/stil.
De knal angst is bij hem meer gericht op en rond huis,in een andere omgeving is zijn angst stukken minder.

Ik heb hem op nieuwsjaarsdag eens meegenomen naar mijn schoonouders en daar stond hij gewoon te kijken voor het raam als hij een knal/vuurwerk zag.

Als ik ze hier 2 dagen alleen aangelijnd uit moet laten dan kruipen ze nog net niet tegen de muren omhoog. Die lopen niet aangelijnd, 4x per dag los dat zijn ze gewend. Daarnaast fiets ik met ze bijna elke dag en train daarnaast nog zowel thuis als in clubverband een paar dagen per week. Ze hebben dus een bereconditie en worden niet erg snel ergens moe en voldaan van. Gelukkig geen bange honden, ik heb ze dus die dagen meegenomen naar een industrieterrein waar geen vuurwerk is. Zelfs om 23.00 uur nog een keer. Heerlijk rustig lopen met in de verte wat klappen...
Wel gaan ze die laatste keer aangelijnd vanuit de auto naar huis wat ze normaal altijd los doen... ook al is t maar 5 meter. Maar ik moet er dus niet aan denken dat ik ze aangelijnd moet uitlaten en anders een waardeloze eigenaar zou zijn...

Onze mooie hondenpoepbak met op de achtergrond nog vuurwerktroep. Aan de andere kant van het veld is een zwarte uitgebrande plek van 2 m doorsnee nog vol met zooi, en de straat om het veldje heen is rood.

fuck fuck fuck, het is tering 6 januari en ik wordt inneens bekogeld door een stel van 2 met vuurwerk op een losloopgebied terwijl het net een paar dagen rustig was. ze is dus weggerend en ik durfde het juist eindelijk weer langzaam te doen en ik zag dat iemand die ze kende haar opving want het vuurwerk werd tussen ons in gegooid dus ik ben de mensen achterna gerend grof scheldend en ze rende gillend weg dus heb er eentje op de grond weten te gooien en die andere kwam boos terug en die heb ik gezegd dat hij ook staande is gehouden voor een heterdaad en ze waren zo bang geworden, ik denk niet dat ze ooit nog afsteken maar verdomme echt ik ben zo pissig en vol adrenaline als er niemand stond daar dan was ze mogelijk nog een paar honder meter verder weggerend en ze weet hoe het hekje werkt en dan weet ik niet hoeveel angst ze had om de weg over te rennen man man man, ze hebben hun 6 uur gehad maar stop aub mensen met dat klote vuurwerk.

TomsBorders schreef:fuck fuck fuck, het is tering 6 januari en ik wordt inneens bekogeld door een stel van 2 met vuurwerk op een losloopgebied terwijl het net een paar dagen rustig was. ze is dus weggerend en ik durfde het juist eindelijk weer langzaam te doen en ik zag dat iemand die ze kende haar opving want het vuurwerk werd tussen ons in gegooid dus ik ben de mensen achterna gerend grof scheldend en ze rende gillend weg dus heb er eentje op de grond weten te gooien en die andere kwam boos terug en die heb ik gezegd dat hij ook staande is gehouden voor een heterdaad en ze waren zo bang geworden, ik denk niet dat ze ooit nog afsteken maar verdomme echt ik ben zo pissig en vol adrenaline als er niemand stond daar dan was ze mogelijk nog een paar honder meter verder weggerend en ze weet hoe het hekje werkt en dan weet ik niet hoeveel angst ze had om de weg over te rennen man man man, ze hebben hun 6 uur gehad maar stop aub mensen met dat klote vuurwerk.

Wat schofterig zeg! Ik weet niet wat ik met die gastjes gedaan zou hebben......

Oh wat afschuwelijk!!!!!!!! Uberhaupt dat het tot nu zodanig 'door dieselt' met vuurwerk, dat je haar eerder nog de vrijheid niet geven kon.. Maar dan én alsnog vuurwerk én - hoe is dat toch mógelijk, wat bezielt iemand!!! - bekogeld worden... Ow wat hoop ik dat ze 7 kleuren sch*tend dit NOOIT meer durven: zij knalden, jij plofte ook
Hoe gaat het nu met je maatje?

Ooohhh ik geloof dat het zwart voor mijn ogen zou worden! Heb je ze laten gaan dan? Niet de politie gebeld?

Denk dat ik maar beter niet kan zeggen wat ik met ze gedaan zou hebben. Al weet je nooit wat je op zo'n moment echt doet natuurlijk, maar......... [emoji35] [emoji35]
Sterkte en hoop dat het een beetje gaat met je maatje. [emoji252] [emoji256]

Verstuurd vanaf mijn SM-G900F met Tapatalk

Godsamme zeg.
Wat zullen jullie geschrokken zijn, arme Kaya.

eelke schreef:Ooohhh ik geloof dat het zwart voor mijn ogen zou worden! Heb je ze laten gaan dan? Niet de politie gebeld?

Vraag ik me ook af, heb je de politie gebeld?