hoera!! we zijn inmiddels 1 week verder!!
pft.. tis me nogal wat hoor!
de eerste tijd was kiek vrij rustig, ws omdat het een nasleep was van haar operatie en narcose..
maar later werd ze toch weer een spring in t veld.
paar dagen terug heb ik haar een hele vetranquil gegeven omdat ze zo blafferig was in haar bench in de tuin en dus niet kon genieten van het zonnetje en het frisse windje..
ze sprong rond in die bench en ik vond het niet verantwoord.. dus.. hop!! pilletje erin!!
nah!! dat hebben we geweten hoor!!
ze kon niet meer op haar poten staan en heeft de rest van de dag en avond liggen roggelen en rillen..
ik dacht dat ze er in bleef!!
ze heeft ook al 2x haar broekpakje uitgepeutert..
omdat het anders zo warm is, heb ik een capeje gemaakt van een t-shirt van sano en daar een broek aan vast genaaid met 1 korte en 1 lange pijp.
maar madame houdini wist er dus uit te komen en juist snachts natuurlijk als je er niet bent.
ze heeft wel aan haar wond zitten likken dus die is nu een beetje rood en gezwollen..

vanavond krijgt ze haar laatste AB en ze heeft nu een nieuw broekpakje..
eentje met een t-shirt die ze volledig aanheeft en die rondom vastgenaaid is aan haar broek..
als ze nu de steunkous die ik om de pijp heb gebonden niet aftrekt, dan moet t goed gaan..
tis maar goed dat de hechtingen onderhuids zitten anders waren ze er wel uitgeweest..
gister was een mindere dag..
ik sta achterin de tuin (35 meter diep) en ineens hoor ik geblaf..
komt kiek aangestormd!!!!!!!

had sano haar losgelaten uit de bench..
gelukkig is ze niet gevallen in de bijkeuken over de tegels en gallopeerde ze op 3 poten..
maar t zweet stond in mijn handen..

pfffff..
later die dag gingen we even voor op t grasveld..
kiek lekker rollen maar natuurlijk niet rustig maar op de kiek manier..
dwz.. je laat jezelf met een bonk vallen en je schurkt je rug over t gras alsof je 1000 vlooien hebt!!
gevolg.. een harde gil..

ze liep een klein beetje kreupel weg maar later was dat weer goed..
naja.. iig zijn we nu 1 week verder en doet haar knie het prima.. ondanks alles..
ik heb haar vandaag wel een kwartje vetranquil gegeven en nu gaat het beter..
ze is alleen maar moe.. slaapt veel en laat af en toe nog wel een blaf horen als ze denkt dat ze iets hoort..
en ze blijft nu van haar poot af.. want ze heeft zelfs met broekpakje nog de neiging om haar broek sompig nat te likken..
even wat foto's van het begin van deze week..
kiek vlak na de operatie onder de warmte lamp bij de d.a.
moe hoofd..
blij dat ze thuis is..
ze kan alweer kijken..
lekker in t zonnetje in je pyama..
zelfs naar buiten in je pyama!!
ook na de revalidatie van kiek laten we de bench staan denk ik..
helemaal blauw..
haar "oorlogswond"