Barfplaats.nl

Inmiddels is het 7,5 maand geleden dat Scott overleed. Ik heb zelf inmiddels enorm de behoefte om een andere hond in mn hart toe te laten, maar mijn vriend is nog niet zover. Afgelopen zaterdag heb ik de rollen kvv en de kluifjes die ik nog had liggen bij het asiel afgegeven. Tranen met tuiten in de auto vooral om het gemis van Scott maar ook het besef dat er op korte termijn dus geen hond zal komen.

In huis is er nauwelijks iets veranderd. Ik kan het niet opbrengen zn mandjes, bench, speeltjes etc op te bergen.

pluk schreef: wo 18 okt 2023, 12:45 Inmiddels is het 7,5 maand geleden dat Scott overleed. Ik heb zelf inmiddels enorm de behoefte om een andere hond in mn hart toe te laten, maar mijn vriend is nog niet zover. Afgelopen zaterdag heb ik de rollen kvv en de kluifjes die ik nog had liggen bij het asiel afgegeven. Tranen met tuiten in de auto vooral om het gemis van Scott maar ook het besef dat er op korte termijn dus geen hond zal komen.

In huis is er nauwelijks iets veranderd. Ik kan het niet opbrengen zn mandjes, bench, speeltjes etc op te bergen.

Ohww, dit lijkt me echt moeilijk
En je hoeft het ook van niemand op te ruimen, toch?

pluk schreef: wo 18 okt 2023, 12:45 Inmiddels is het 7,5 maand geleden dat Scott overleed. Ik heb zelf inmiddels enorm de behoefte om een andere hond in mn hart toe te laten, maar mijn vriend is nog niet zover. Afgelopen zaterdag heb ik de rollen kvv en de kluifjes die ik nog had liggen bij het asiel afgegeven. Tranen met tuiten in de auto vooral om het gemis van Scott maar ook het besef dat er op korte termijn dus geen hond zal komen.

In huis is er nauwelijks iets veranderd. Ik kan het niet opbrengen zn mandjes, bench, speeltjes etc op te bergen.

Sterkte met het gemis. Lastig dat jullie andere behoeften hebben rond op korte termijn een nieuwe hond in huis.

Het is een erg druk jaar geweest met heel veel aan de hand en veel afscheid moeten nemen. Te veel alles samen om het te kunnen verwerken. Het voelt vreemd. Het dringt allemaal maar half door en er is tegelijk ook veel gemis. Het laatste afscheid nog maar twee weken geleden met heel zware laatste dagen voor mijn Reyan. Ze was de laatste van mijn ratjes die echt een velcro is en dat pikt dubbel. Ook de laatste die honden tof vindt, jammer genoeg voor Emma.

Meestal laat ik mijn dieren bij de dierenarts na overlijden. Dat heb ik het laatste jaar niet gedaan. Het voelde alsof ik nog geen afscheid kon nemen. Ik hoop dat ik dat binnenkort wel kan.
Een paar weken geleden heb ik de grafheuvel af gekregen en daar liggen ze begraven. De heuvel is al deels ingezaaid met vergeet mij nietjes en krokussen. In het voorjaar wordt hij verder met bloemen ingezaaid.

De laatste foto van een erg zieke Reyan met een bezorgde net geopereerde Emma.

Een paar weken geleden kwam ik op een Working Bouvier groep op Facebook zomaar filmpjes tegen van Nena tijdens het WK van 2007. Ik wist niet dat deze beelden bestonden en ik was er erg blij mee. Maar tegelijkertijd heb ik tranen met tuiten zitten huilen. Ze is al ruim 6 1/2 jaar niet meer bij ons, maar ik denk zo vaak nog aan haar...

Onze George is er nu 3 1/2 jaar niet meer en ik kan elke dag nog wel brullen van verdriet. Dat doe ik niet, maar van binnen is het er wel. De liefde van ons leven en vooral van mijn leven.........

De stilte en het gemis van Roxy overvalt me iedere dag opnieuw;
ben erg verdrietig

Dit topic maar nieuw leven in blazen. We zijn inmiddels bijna 3 maanden verder en iedere dag heb ik nog steeds het gevoel alsof Zoë iedere moment de kamer in komt gelopen om een koekje te halen. Het verdriet is nog steeds heel groot.

Verstuurd vanaf mijn SM-S911B met Tapatalk

ja ... het nadeel van honden is dat ze geen honderd worden ...

hannabelgje schreef: di 19 nov 2024, 08:16 Dit topic maar nieuw leven in blazen. We zijn inmiddels bijna 3 maanden verder en iedere dag heb ik nog steeds het gevoel alsof Zoë iedere moment de kamer in komt gelopen om een koekje te halen. Het verdriet is nog steeds heel groot.

Verstuurd vanaf mijn SM-S911B met Tapatalk

Heel veel sterkte.
Dat missen gaat nooit over. het slijt een beetje, maar momenten dat je ze opeens weer heel erg mist blijven gewoon voorbij komen. Ik merk het zelf Estrella overleden in 2018 en Aquillo overleden op 17 jarige leeftijd eind april 2021. Ze blijven voor altijd in je hart.

Hier overvalt het gemis van Ilan me na anderhalf jaar ook nog vrij vaak. Het zit nog steeds best hoog. Ik mis mijn lieve maatje.
Ollie is super lief, maar het is gewoon anders nu.

Ohw, dit is echt alweer een oud topic. Ik zie zelfs een reactie van onze Sonja....

Het blijft moeilijk he. En sommige honden hakken er nog harder in dan anderen. Aanstaande 2 december is de sterfdag van Toetie. Ik heb alweer een steen in mijn maag. Het is dan 5 jaar geleden.

Lizzy schreef:Ohw, dit is echt alweer een oud topic. Ik zie zelfs een reactie van onze Sonja....

Het blijft moeilijk he. En sommige honden hakken er nog harder in dan anderen. Aanstaande 2 december is de sterfdag van Toetie. Ik heb alweer een steen in mijn maag. Het is dan 5 jaar geleden.

Jeetje 5 jaar alweer. Het lijkt nog zo kort geleden.

Verstuurd vanaf mijn SM-S911B met Tapatalk