Barfplaats.nl

Cupcake schreef: David en onze smurf zijn toch ongeveer evenoud? Red jij al 5 tot 6 uur??......goddelijk zeg ik, hier gewoon dag en nacht elke drie.

David is van 18 september. Maar eigenlijk was ik 6 september al uitgerekend. Hij is gewoon ter wereld gekomen als een baby van bijna 2 weken oud en loopt met alles wat voor nu. Overdag komt hij nu om de 3 1/2 a 4 uur en 's nachts maakt hij dan 1 keer een ruk van 5 a 6 uur. Heerlijk!

Daarstraks liep ik z'n kamertje terwijl hij net bezig was wakker te worden. Hij draaide z'n koppie naar me toe, ik zei: Heeeeej, David! En daar was voor het eerst een stralende lach. 

Cupcake schreef: Ben je zelf wakker terwijl eydis slaapt?? Vanwaar komt dat?
9 uur achtereen slapen, wauw.....dat kon ik voor ik zwanger niet eens, al denk ik dat ik nu wel een nachtje zou kunnen gebruiken. Eydis is ook wel wat ouder toch? Of slaapt ze al lang zo goed?
Meneer cupcake slaapt ook heerlijk door, volgens mij kan zowel de wereld vergaan als zijn kind ontvoerd worden.....in coma is in coma. 

Ik lig vaak wakker ja. Een kreun een zucht van haar en ik ben wakker. Zij is nu 6 weekjes maar slaapt eigenlijk van int begin 6u per nacht.
Daarbij komt ook de pijn van men rug die belet dat ik snel terug in slaap val.
En mja, emotioneel is het voor mij ook een moeilijke periode. 14/10 is het 1 jaar geleden da mijn beste maatje zichzelf het leven ontnam.
Ik kon het niet vatten. We zijn nu bijna een jaar later en de periode van de zelfmoorden is er weer. (de laatste 2 maanden is Fanne al 2x opgeroepen om een persoon uit het water te halen en een 3de persoon hebben ze kunnen verhinderen te springen.)
Wat hetdubbel zo moeilijk maakt is mijn verjaardag...
Mijn verjaardag vorig jaar was de dag dat ik voor de laatste keer afscheid nam van men maatje Geen smsje, geen warme knuffel, alleen een lichaam waar hij niet meer in zat
Ik zou eigenlijk liever de komende 2 weken gewoon overslaan.
Fanne tja... coma is coma alleen zijn beeper van de brandweer krijgt hem snachts wakker...

orinake schreef: Ik lig vaak wakker ja. Een kreun een zucht van haar en ik ben wakker. Zij is nu 6 weekjes maar slaapt eigenlijk van int begin 6u per nacht.
Daarbij komt ook de pijn van men rug die belet dat ik snel terug in slaap val.
En mja, emotioneel is het voor mij ook een moeilijke periode. 14/10 is het 1 jaar geleden da mijn beste maatje zichzelf het leven ontnam.
Ik kon het niet vatten. We zijn nu bijna een jaar later en de periode van de zelfmoorden is er weer. (de laatste 2 maanden is Fanne al 2x opgeroepen om een persoon uit het water te halen en een 3de persoon hebben ze kunnen verhinderen te springen.)
Wat hetdubbel zo moeilijk maakt is mijn verjaardag...
Mijn verjaardag vorig jaar was de dag dat ik voor de laatste keer afscheid nam van men maatje Geen smsje, geen warme knuffel, alleen een lichaam waar hij niet meer in zat
Ik zou eigenlijk liever de komende 2 weken gewoon overslaan.
Fanne tja... coma is coma alleen zijn beeper van de brandweer krijgt hem snachts wakker...

Sterkte de komende tijd. Kan me voorstellen dat het dan opnieuw zo op je af komt. Zeker als het net samen valt me je verjaardag.

Sterkte Tamara!

Wij slapen als het lukt een uur of 6 a 7 door, langer niet hoor! Hij mag ook max 6 uur zonder voeding van het bureau... Nou ja, dat ene uurtje wat het soms extra is geloof ik wel. Maar super om te lezen dat het bij jullie allemaal zo lekker gaat! Je hoort idd soms verhalen, pffff.

Vind ik ook

Ik maakte ze er niet wakker voor...

Ik begin wat hormonaal te worden geloof ik. Gisteren 2 moeders gezien met hun mini's op de arm (rond 8 maanden). Ik werd gewoon helemaal week.

En vannacht de meest wazige droom gehad over de zwangerschap.

Ik was even ver als nu (17 weken). Maar had net een kindje gekregen van 8 kilo.
Op de echo welke we gehad hadden was een meisje te zien, maar het werd een jongetje. Ook was er een masker gemaakt van het 3D beeld van de echo. Hier was niets moois aan

Ik wilde de baby bostvoeding geven, maar hij legde niet aan. Dus heb ik afgekolfd. Waarna ik enkel nog velletjes had hangen. De melk in de flesjes gedaan, wat een en al knoeiboel gaf, doordat de bodems lek waren. Dus ik in de stress want ik had geen melk meer. Ik was toen gaan zoeken naar een passende beker voor de tuit. (dit doe ik op het werk ook wel eens, met de drinkbekers, dus dat kwam me wel bekend voor). Ik kon alleen een glas vinden waar de tuit op paste, maar die was te zwaar, dat lukt me niet om op te tillen. Toen ben ik naar een (bestaande) collega gegaan maar zij was (ook in werkelijkheid) doof/slechthorend. Zij weet vaak op het werk bepaalde dingen te liggen, maar begreep opeens mijn ondersteundende gebaren niet meer, waardoor ik dus in paniek raakte.
Ik ben toen naar een ander gebouw gegaan (was "opeens" niet meer op mijn werk) waar ik door een draaipoortje moest, maar paste daar niet door met mijn lijf, terwijl deze weer vrij normaal was. Ze hadden de poort afgestemd op extra smalle mensen. Mijn vriend kwam terug om mij te helpen. (terwijl die er van te voren niet was).

Ook vergat ik steeds de luier te verschonen. Dat was heel vervelend. Steeds nam ik me voor om de luier te verschonen, maar vergat ik het weer.

orinake schreef:
Ik zal er aan proberen te denken

Evi wordt al een hele dame... Tussen 56 en 60 cm lang (ze wil niet stil liggen bij het meten) en 5228 gram zwaar.
Vandaag heeft ze haar eerste prikjes gehad, zo sneu

Lief , hopelijk wordt ze niet ziek van de prikjes.

Éydis is goed gekeurd, oortjes werken perfect, gewichtje is ook netjes.
5.1kg vandaag
op 4 november is het prikkentijd

Lekker meisje hoor die Evi!

[quote="wenche"]


Evi wordt al een hele dame... Tussen 56 en 60 cm lang (ze wil niet stil liggen bij het meten) en 5228 gram zwaar.
aVndaag heeft ze haar eerste prikjes gehad, zo sneu
[/quote]

Wat ik altijd deed was gelijk de pleister er af hallen en koude natte navelbandjes om de prikplek heen leggen
ze hebben er nooit last van gehad verder

Wat een schattig kind!

Ach gossie, Davids koppie zit helemaal onder de pukkeltjes: baby acne. Hoop maar dat het snel weer wegtrekt. Hij lijkt er niet echt last van te hebben, maar het ziet er zo sneu uit.

Nadia schreef: En vannacht de meest wazige droom gehad over de zwangerschap.

Ik was even ver als nu (17 weken). Maar had net een kindje gekregen van 8 kilo.
Op de echo welke we gehad hadden was een meisje te zien, maar het werd een jongetje. Ook was er een masker gemaakt van het 3D beeld van de echo. Hier was niets moois aan

Ik wilde de baby bostvoeding geven, maar hij legde niet aan. Dus heb ik afgekolfd. Waarna ik enkel nog velletjes had hangen. De melk in de flesjes gedaan, wat een en al knoeiboel gaf, doordat de bodems lek waren. Dus ik in de stress want ik had geen melk meer. Ik was toen gaan zoeken naar een passende beker voor de tuit. (dit doe ik op het werk ook wel eens, met de drinkbekers, dus dat kwam me wel bekend voor). Ik kon alleen een glas vinden waar de tuit op paste, maar die was te zwaar, dat lukt me niet om op te tillen. Toen ben ik naar een (bestaande) collega gegaan maar zij was (ook in werkelijkheid) doof/slechthorend. Zij weet vaak op het werk bepaalde dingen te liggen, maar begreep opeens mijn ondersteundende gebaren niet meer, waardoor ik dus in paniek raakte.
Ik ben toen naar een ander gebouw gegaan (was "opeens" niet meer op mijn werk) waar ik door een draaipoortje moest, maar paste daar niet door met mijn lijf, terwijl deze weer vrij normaal was. Ze hadden de poort afgestemd op extra smalle mensen. Mijn vriend kwam terug om mij te helpen. (terwijl die er van te voren niet was).

Ook vergat ik steeds de luier te verschonen. Dat was heel vervelend. Steeds nam ik me voor om de luier te verschonen, maar vergat ik het weer.

Geweldig, zulke dromen!