zijn we weer,
nieuw dagje, nieuwe kansen, nieuwe stapjes etc....
ook kleine stapjes worden samen een stap.. zoiets he
vandaag ben ik weer erg gestressd over of ik denk te zien dat haar buik dikker is (vocht erin?) dan blijf ik er 100 keer aan voelen, duwen etc.. en of ze gevoeliger is daar dan gisteren..
maar ik weet ook dat ze moeilijk poept.. dus al zou hij iets dikker zijn, of gevoeliger etc.. dat kan ook door de poepjes komen.. ik durf echt soms niet meer vooruitgang te zien want ik ben bang dat het weer hard achteruit knalt.. zoals het telkens ging..
ik heb dus de hele dag door bevestiging nodig en daar word ik knettergek van....................................
feit blijft dat temp in orde is en blijft, dat ze steeds vaker hapjes neemt en ook steeds net wat meer in 1 hapje. nu is carnibest van de katten af en toe lekker. en gisteren rode smuldier en ook zalmmix met blauwe smuldier `aangelengd`
volgens mij heeft ze minder last van haar nek/hals en poten.... soms met uit de bank opstaan gilt ze nog wel maar ik kan niet heel duidelijk aangeven dat het vanuit de voorpoten komt (maar dan ben ik dus weer bang dat het de buik is.., pff)
daarnet ging de telefoon met een geblokkeerd nummer. dat is inmiddels een trauma geworden. uberhaupt dat geluid (ik heb de vaste bellers een andere ringtoon gegeven op de telefoon), en dan zien dat het of geblokkeerd is, of dat nr van de ic.. (dat gelukkig nu niet meer hoeft te bellen in principe)
het was de dame, assistente die Bonnie had opgenomen toen die woensdagnacht. zij heeft zelf ean briard, kende de beauceron en ws erg lief voor haar en ons. we hebben haar vorige week nog gezien en wederom was er die betrokkenheid en interesse. ze vertelde dat ze Bonnie eerder ook al door de gangen had gezien met 1 van de afdelingsartsen en het raakte haar op een of andere manier. zo tof dus ook dat ze nu belde!! heb ik dus ook duidlijk tegen haar gezegd!! ik weet haar naam inmiddels en zal haar zeker ook op de hoogte houden. ze hoopt n duimt etc mee en acht, daar krijg ik weer een brok van in mijn keel. de betrokken heid van iedereen om ons heen..
ik wist al dat Bonnie een bijzondere hond is maar het wordt steeds meer zo, en dat sterkt mij zo enorm in mijn gevoel over alles, over deze situatie. ondanks het feit dat het echt slopend is ook..
volgens mij vroeg Astrid ernaar? wegen, gewicht?
we hebben haar woensdag gewogen bij de eigen dierenarts: 27,2
en gisteren bij Tannetje: 27,3
moeilijk om gewicht in deze situatie te interpreteren ivm vocht en bijkomen..
maar ik denk/wij denken te zien dat ze langzaam toch ietsjes aankomt dat ze in elk geval niet afvalt
-------------------------- ondertussen alweer even stukje buiten gelopen want ze stond op en wilde iets. dus eerst plas in de tuin en drolletje in de tuin (yes!!) ik verzamel de drolletjes in een hoekje zodat ik eventueel verandering kan zien en hardheid kan voelen. ze krijgt nu dus wat olie uit een blikje tonijn bij haar sondevoer
kindje en papa vroegen netjes of ze mochten aaien en ze vond het leuk, kwispel kwispel en vroeg om meer door dichterbij te gaan staan.wat een liefie
nu weer slapen want dit was weer erg inspannnd. maar wel goed om even iets anders in het bolletje te hebben
duimpjes mogen doorgaan dames en heren!!
liefs, Marlou