Ai, das idd zonde Nynke.
Succes en beterschap iedereen die het kan gebruiken.
Eelke, die sandalen zien er heerlijk uit. Niet over twijfelen als je het kan doen, lijkt mij.
En nu, beetje bijkomen van gister. Want Duke heeft ons werkelijk de stuipen op het lijf gejaagd.
Watskebeurt...
Mijn vriendin heeft een huisje gekregen vlak achter ons. Dat wil zeggen, twee rijen huizen achter ons met een heel drukke (ook bussen enzo) weg ertussen. Zo'n weg waarbij je dus eerst 5 minuten staat te kijken of je kan oversteken.
Enfin, het is ee renovatiewoning, er moet een hoop gebeuren. Dus we zijn daar nu ruim 2 weken bezig. Grote achtertuin met beide kanten schutting. Geen deur (staat nu de enorme papiercontainer voor) en geen achterkant in schutting. Daar staan paaltjes met een metalen draad ertussen. Jullie snappen het wel, ik maak me dus een beetje druk om dat Duke ín die tuin blijft. Ik moet werken, dus ik ben daar overdag niet. Vriendin met kids, mijn manlief en Vilja zijn daar dus wel. En tot gister is Duke dus netjes altijd in de tuin gebleven. Dus mijn angst werd gesust van ach hij blijft echt bij ons dat komt wel goed je kent dat wel.... Tot Vilja mij gister compleet in paniek belde dat hij verdwenen was. Was zo rond het middaguur en ineens zagen ze hem niet meer. Vilja echt heel erg in paniek tegen hyperen aan, dus ik aan de telefoon haar gerust stellen en manlief en 1 van de kids zoeken in de buurt. (mijn vriendin was ook weg ivm eea) Gelukkig bleek hij zijn normale rondje gelopen te hebben en werd hij binnen 20 minuten teruggevonden bij het veldje waar hij altijd gaat plassen. Maar toch, wel die gevaarlijke weg dus overgestoken. Enfin, ik was blij dat hij heel was en terug en gelijk ook natuurlijk de rest medegedeeld dat ze niet moeten twijfelen als ik ergens een naar gevoel bij heb. Die tuin is gewoon te open voor hem. (Schutting maken gaat nog even niet helaas). Dus gisteravond toen ik daar kwam, heb ik samen met dochterlief het schapennet van zolder gehaald en die ben ik rondom gaan zetten. Tussendoor even koffie. Toen in het donker de laatste meters en natuurlijk het restant van het net wat compleet in de knoop zat, ontwarre en opvouwen. En Duke was gewoon lekker bij mij in de tuin. Maar ik ben geconcentreerd bezig en ik let niet heel de tijd goed op
Op een gegeven moment zie ik hem uit de hoek komen waar die container voor de opening in de schutting staat. En ik denk

... Ben jij nou net van buiten gekomen? Neeeuuuuuuhhh zal vast wel niet.

Misschien even om het hoekje gekeken en weer terug.
Kwartier later komt een vrouwtje met zoontje en golden langs de tuin. Zoontje zegt tegen moeder. Ja, die hond is hier hoor mamma, hij lijkt er echt sprekend op.... Ehhhh, hoe bedoel je? Nou zegt die moeder, Volgens mij zag ik deze daarstraks daar en daar lopen.... En ik zo van uhhhh, nou zou het echt? Volgens mij is hij hier gebleven. Hoe lang geleden? Kwartiertje? Mwah misschien iets langer... Maar hij rende daar en toen deze kant op.... Ik bedank de mevrouw voor het melden en vouw geschokt de rest van het net op. Als hij idd weer de kuierlatten heeft genomen in dat korte moment, dan heeft hij een enorm gevaarlijk kruispunt overgestoken. En ik heb alleen maar een enorme knoop in mijn maag. Want is hij echt naar buiten geweest???? Ik weet het echt niet. Ik bedenk me dat ik absoluut niet zeker weet of hij heel de tijd bij mij is geweest of ook nog binnen. Het was al donker en Duke is bijna zwart...

Het net zit nu iig helemaal rondom, ook bij de ingang met die container er nog voor...
Ik heb slecht geslapen vannacht. Bah. En Duke, die heeft heerlijk geslapen, die was helemaal out.... AIAIAIAI!