Even een paar van een paar dagen terug.
Dit is Sipke. Sinds vanmorgen knipoogt hij.

Sipke is de lichtste van het stel. Hij werd door zijn dikke broer en zus steeds weg geduwd bij de tepel, en door zijn getijger door de kist verloor hij veel energie.
We zijn hem gaan bijflessen daarom. Hij is wel de bijdehandste, beweeglijkste en stiekem vind ik hem ook de mooiste.
Hij heeft aan de onderkant van zijn oortje aan beide kanten een wit streepje.
Ongewenst voor de show, maar ik ben er verliefd op.
Het bijvoeden ging niet direct van een leien dakje, maar inmiddels trekt hij aan de fles alsof zijn leven er van hangt (en dat was wel even zo)
Hij weegt nu 363 gram.
Dit is Lobke.
Lobke en Sipke zouden bijna een tweeling kunnen zijn. Als ik in de kist kijk moet ik goed kijken wie wie is. Alhoewel Lobke wel 50 gram zwaarder is dan Sipke, maar qua tekening zijn ze bijna eender. Zij weegt 421 gram.
En dit is Gijs.
Gijs is een lekkere vent. Als hij zijn eten maar krijgt dan hoor je hem niet.

Gijs is de zwaartste, nu 467 gram.
Vrijdag begonnen de pups met dunne poep.
Nog niet zorgelijk dun, maar wel iets om in de gaten te houden.
Zaterdag was het dus en soms dik. Zondag leek het weer beter te gaan.
Maar maandagochtend (5 uur

) spoot hij bij Gijs uit zijn achterwerk.
Dus maandagochtend met het spulletje naar de dierenarts geweest.
Ze hadden geen koorts, maar wel buikpijn en het was duidelijk dat ze echt niet lekker waren.
Gijs poepte nog fijn even de hand van de da vol, kon ze mooi zien hoe de poep er uit zag.

Ze hebben alle drie een prikje met penicilline gehad. Misschien wel omstreden zo jong, maar niets doen was geen optie.
Ze zijn eigenlijk gelijk opgeknapt.
Charlotte was elke dag 's ochtends een paar uur erg onrustig. Graven, zoeken, blijven lopen en hijgen.
Niet erg fijn om te zien. 's Middags leek dat over te zijn. Maar dit duurde wel al een dag of 6.
Ik geef haar iedere dag een flinke eetlepel hüttekase (bweeh) en om de dag een kippennekje, maar misschien toch te weinig calcium.
Ook wilde ze erg slecht en veel te weinig eten. Ze is dan nu ook graatmager.
Charlotte heeft maandag een calciumspuit gehad, en ze is er bijna acuut van opgeknapt.
Vreet weer als een bouwvakker, en het gegraaf is ook stukken minder.
Alleen als de pups heb gewogen en Sipke heb geflesd dan is ze nog even onrustig.
Al met al is het me de afgelopen tijd zeker niet mee gevallen.
Heb me werkelijk afgevraagd waarom ik dit gedaan heb, en waarom ik dit Charlotte heb aangedaan.
Maar het gaat sinds maandag een stuk beter.
En ik kan nu zeggen dat ik er van geniet. Het is heerlijk om dat spul te zien liggen. Om te knuffelen met zo'n kleintje in je nek.
Sipke als kussen ligt best lekker:
Hier zie je de schattige oortjes van Sippy goed.
Deze is van gisteren.
