Barfplaats.nl

eelke schreef:Ja, maar volgens mij is het een van de irritantste opmerkingen als je zwanger bent. Wat je dan een hele dag overal hoort.

Ik heb die nooit zo gehad, of m'n zwangerschapsdementie heeft dat nooit zo opgeslagen.

Bij mij meestal de andere kant uit. Ook niet altijd even fijn. Ik behoor tot de minder dan 15% die geen zwangerschapsmisselijkheid heeft. Gewoon nix. (Sorry Hope, ik weet dat het lullig klinkt, maar ik kan er ook niets aan doen, ik had graag een kotsje van je overgenomen) . Wel dat de kokhalsreflex vooraan in m'n mond ligt, maar ik ben er niet echt misselijk bij.
Daarbij heb ik van mezelf nogal een goede eetlust, maar zwanger wordt deze nog beter. Alles smaakt dan zo lekker.
Als ik zwanger helemaal in m'n nopjes zat te genieten van m'n eten, kreeg ik van voornamelijk m'n schoonmoeder opmerkingen dat ik teveel eet, te dik ben, te zwanger oog voor de hoeveelheid weken, etc. En dat zij wel maat kon houden. Want ze wilde niet zo dik worden. En daar zat ik dan met m'n opgezette striae-benen en plofmemmen en dikke pens (hoge naar voren liggende baarmoeder en met Vera en de vorige ook al veel vruchtwater). Ik voelde me dan gelijk helemaal een zeekoe



Ik kreeg de genieten-opmerkingen na de bevalling van Vera. Ik genoot er helemaal niet van: kraamperiode is voor mij niets anders dan horror. Kruis aan gort, bekken tot gruzelementen (stortbevalling is niet aan te raden), labiel van de hormonen die ineens weg zijn, borstvoeding die niet liep zoals ik dacht, intens diep slaapgebrek en een overmatig krijsende huilbaby die amper sliep.
Voor mij is een roze wolk vooral voor anderen.

eelke schreef:Ja, maar volgens mij is het een van de irritantste opmerkingen als je zwanger bent. Wat je dan een hele dag overal hoort als je toevallig iets eet.

Het was overigens als sarcastisch grapje bedoeld


Lijkt mij inderdaad al heel wat! En vocht? Want je moet er nog wel bij drinken zeker?

Ooh maar jouw sarcasme begreep ik hoor! Maar sommigen zijn bloedserieus, haha.

koekje schreef:OW wow! Serieus, echt goed!
Paar dagen geleden was dat nog stukken minder.

Dat is wel minder dan menig andere zwangere, maar ter compensatie ben je ook minder actief.
Ik hoop voor je dat je wat verlichting hebt na 16 weken.
Zo niet, dan is hier je nieuwe mantra: ooit gaat het over .

Met de nutridrink die ik nu heb (compact, zeg maar gerust vloeibare baksteen) kom ik daar aan ja. Vocht krijg ik binnen middels slokjes appelsap. Ik val nog steeds af maar heb nu geen ketonen in de urine. Mijn gewicht is echt laag. Ik weeg nog maar 52 kilo. Maar goed, meer dan dit zit er voor nu niet in.
Het rust houden is ook deels simpelweg een manier om geen calorieën te verbranden. Na de bevalling denk ik niet dat ik aan de lijn hoef

Ach Koek, nee, dat is niet fijn. En niet misselijk zijn in je zwangerschap is niets om je voor te verontschuldigen.
Het is gewoon voor iedereen anders. In roze wolken geloof ik al lang niet meer. Er zullen best vrouwen zijn die zwanger zijn en bevallen met twee vingers in de neus maar ik hoor daar niet bij. Ben benieuwd wat ze gaan zeggen binnenkort, of ik wel natuurlijk mag bevallen. Ach, dat wachten we nog maar even af.

Ik dacht je alleen zenuwschade in je gezicht had van de trap van het paard. Hier uitvoerig overleg gehad over bevalling, ook in Rdam (ik ben weer terug naar eigen streekzkh gegaan wegens voorspoedigheid na 20 weken), maar hier was het devies een hele grote voorkeur voor vaginale bevalling. Wel in een zkh-setting, voor mij ook geen poliklinische bevalling, altijd met medische supervisie. Toen ik ging persen is er snel extra volk bijgehaald en meneer werd ook ingeschakeld, want het ging nogal snel. Ik werd in een soort zittende houding op het bevalbed gelegd en m'n benen absoluut niet in de stijgbeugels. Het extra volk was om m'n benen en bekken en heupen handmatig vast te houden. Met de laatste perswee voelde in zelf ineens heel goed en duidelijk waar ik gericht moest persen, en heb ik Vera gelanceerd
Dat ging van 'ik zie het hoofdje al' naar baby er volledig uit ipv eerst hoofd en dan schouders erbij en dan de rest


Wil je dit soort dingen eigenlijk wel weten?

Ik heb neuropatische pijn, verminderde coördinatie etc etc.
Ik weet echt wat de voordelen zijn van vaginaal bevallen maar als de arts er twijfels over heeft ga ik dat niet doen. En als ik de keus krijg, dan is die al duidelijk.

Gatsie Marloes. Echt niet fijn. Zo duren 40 weken wel heel lang. Virtuele knuffel dan maar. [emoji8]

Verstuurd vanaf mijn SM-G903F met Tapatalk

Wat fijn dat je thuis bent, als is het dan nog steeds niet leuk. Ik kan me er niets bij voorstellen omdat ik nooit zwanger geweest ben, maar het blijft k...e dat je je zo ziek voelt.
Dikke virtuele knuffel voor je.

Ik kan er ook niet over meepraten maar van mij ook

Ik lees dit alles nu pas
Marloes en Meneer Marloes, gefeliciteerd met de komst van jullie kindje. Want dat is, ondanks alle narigheid nu, toch prachtig nieuws
Ik hoop van harte Marloes dat je, je toch beter zal gaan voelen en je niet op deze manier heel je zwangerschap door moet komen!

Waarschijnlijk heb je er al lang aan gedacht, maar is een luisterboek iets ter afwisseling van al die series. Sterkte met de misselijkheid.

Hope schreef:Om eerlijk te zijn? Het is gewoon bagger. Dagen duren lang en ik kan nog steeds niet meer dan plat liggen en doodziek zijn. Eten en drinken blijft een waar gevecht.
Af en toe even naar het toilet, of even op bp kijken, maar verder lig ik ziek te zijn.
Die roze wolk waar men het over heeft is zo toch wel erg grijs.

Vandaag gebeld door de mevrouw die nutridrink moet leveren. Vraagt ze waarom ik zoveel flesjes krijg, leg ik het haar uit, zegt ze: 'aaaah, zwanger, wat leuk! Je moet er wel van genieten, hoor, het is zo voorbij!'
Afijn...

Dacht altijd dat die roze wolk er is als de kleine geboren is.... dus er is nog hoop op een leuke roze wolk (alhoewel die wolk bij sommige mensen dan ook gruwelijk tegenvalt maar daar gaan we bij jou dan maar even niet vanuit).

Aprilsnow schreef:Dacht altijd dat die roze wolk er is als de kleine geboren is.... dus er is nog hoop op een leuke roze wolk (alhoewel die wolk bij sommige mensen dan ook gruwelijk tegenvalt maar daar gaan we bij jou dan maar even niet vanuit).

Ik bedoelde meer dat er vrouwen zijn die helemaal in de wolken zijn van hun zwangerschap. Die het helemaal fantastisch en leuk en fijn en bijzonder vinden. Ik moet mezelf er regelmatig aan herinneren dat ik niet alleen ziek ben.
Laatst werd ik gefeliciteerd en vroeg ik dus echt serieus waarvoor. Voor de zwangerschap natuurlijk! Oh ja, oeps, wacht ff, ik ben ook nog gewoon zwanger inderdaad. Ik voel me zo hondsberoerd dat ik dat vaak gewoon vergeet. Het is een strijd van eten, drinken, ziek zijn en pijn hebben.

Lijkt me toch logisch? Buiten het ziek zijn voel je er niks van, zie je er niks van, hoor je er niks van. Vrouwen die een beetje puf over hebben kunnen gaan shoppen, gaan alle mensen langs om het te vertellen, dan wordt het een beetje echt denk ik. Maar dat kun je allemaal niet...

Ik denk dat het straks ook wel anders zal zijn als je buik gaat groeien en het gaat schoppen enzo.

eelke schreef:Lijkt me toch logisch? Buiten het ziek zijn voel je er niks van, zie je er niks van, hoor je er niks van. Vrouwen die een beetje puf over hebben kunnen gaan shoppen, gaan alle mensen langs om het te vertellen, dan wordt het een beetje echt denk ik. Maar dat kun je allemaal niet...

Ik denk dat het straks ook wel anders zal zijn als je buik gaat groeien en het gaat schoppen enzo.

Ja, dat denk ik ook.
Het is ook wel "grappig" om te zien op de vensterbank. Er staan kaartjes met hoera, zwanger maar er staan vooral kaartjes met beterschap. Mensen weten zelf ook niet zo goed wat nu gewenst is geloof ik.

Gewoon 2 kaarten denk ik

Als ik jou was zou ik eens wat gaan internetshoppen. Schattige sokjes naast je bed helpen vast.

Dat is een goed idee Eelke! Ook online kijken naar newborn kleding heeft iets vertederends, kan ook helpen het tastbaarder te maken voor je. En je bent natuurlijk ook nog heel pril zwanger en hebt alleen fysieke klachten en nog geen gewriemel en gegym in je buik van de uk.