zo, hier de dinsdagochtend/middag update
de dame is oke; ligt momenteel lekker te slapen bij de verwarming onder een dekentje en tegen wat kussentjes aan
daarstraks stukje gelopen en dat vindt ze wel leuk. ze begint weer te markeren, hihi.., in plaats van in 1 keer uit te plassen, dus de echte Bonnie komt steeds vaker in steeds meer dingetjes terug, allemaal `eigenheden` die mij mij maken

ze had wel last van de sneeuw en de kou dus en werd toch wel wat gepiept en ze is ook helemaal moe na een korte wandeling
toen wat massage en speiroefeningetjes gedaan.. oh nee, eerst nog even een bakje voer, mmmm

eten gaat super goed! ze eet in de ochtend met de hele pillenhandel tartaar en leverworst. een hele zwik pillen moet erin dus dat is HEEL belangrijk!!
zijn wel 7 en soms 8 pilletjes dus tja.. dat is altijd even heel goed nadenken en slim zijn met veel lekkers
daarstraks hapje smuldier van 320 gram meen ik
later krijgt ze met de mannen mee ook nog wel een gram of 200-250
daarna eind middag weer medicatie met tartaar, kattencarnibest of wat er dan ook is (rundergehakt is in reclame bij ah dus daar ga ik straks een hele zooi van inslaan!!)
in de avond een 350 gr ofzo smuldier en toevallig vanavond pens verder wat er is aan spiervlees voor Sten en Kamiel. ze vindt alles lekker!! en doet gewoon mee uit eigen beweging ook
ze heeft wel last van die bult onder haar poot (li voor oksel) die zat wellicht er al maar nu is het mechanisch lastig, zonder haar spieren etc.. om op te staan etc..
ook heeft ze nu sinds een paar dagen een bult in haar nek. Tannetje voelde hem al vrijdag en gisteren Leida ook.. wordt wel groter heb ik het idee en ze krijgt er last van.. wat het is?? zeg het maar?? haar chip aan de zwerf? kan allemaal. abces? kan ook. waarom nu? geen idee..
in de gaten houden dus en zorgen dat het niet vervelender wordt in de zin van dat ze haar hals/nek weer minder gaat bewegen endat het haar op die manier dus in de weg zit..
lastig..
verder is ze soms erg moe en afwezig. en soms, zoals gisterenavond ligt ze heerlijk bij mij (of eigenlijk ik dus bij haar) en dan maait ze steeds met poot: aai mij!! en kusjes geven en lakker kroelen op d manier die voor nu kan en het minst pijnlijk is
het is allemaal nog zo onwerkelijk en wellicht duurt dat ook nog wel een tijdje.. naarmate de levensbedreigende dingen verdwijnen en er iets meer ruimte in hoofd kan komen wprden de andere dingen `groter` en is er ook meer ruimte voor ademhalen eneen zucht.. mar toch ook voor soms echt weer paniek in mijn hoofd: wat nu weer????
en er is ruimte voor moeheid.... en tranen en ook blijdschap.. emotie dus.. en dat vind ik niet gemakkelijk!! en Jos ook niet!!
daarnet heb ik een melkopschuimer helemaal staan schoonmaken (melkrestjes overal) en ik noem dit voorbeeld als een ding, een `onbenullig ding` waar ik nu tijd voor heb en ruimte in mijn hoofd en wat gek genoeg soms heel lekker is.. even frutselen en friemelen met iets totaal `onnozels` en daarmee even je gedachten niet naar Bon en gedoe en pijn en vooruitgang en wat zal ik?? etc.. maar naar simpele melkrestjes
de tv is hier een maand niet aan geweest.. en langzamerhand komt ook daar weer ruimte voor..
ik snak naar normale dagen. gewoon de dagen zoals ze waren voordat Bonnie ziek werd..
dus ik probeer wat spulletjes op te ruimen.. de blikken voer en sondevoeding, de spuiten, de vijzel, de medicatie die niet meer hoeft. maar ook verjaardagsslingers, kerstboom en lampjes..
alleen de verzmeling theelichtjes die we non stop gebrand hebben de laatste 5 weken.. die kan ik nog niet weg doen of aan de kant of anderszins..
zal er straks een foto van maken.. ze nemen alle plek in op de eettafel maar het wordt inmiddels een kunstwerk op zich, haha
zo. tijd voor een hapje soep (ik vond nog zelfgemaakte asgergesoep in de vriezer, mmmm!!!!)
Jos zal zo terug komen met de mannen. er liepen 2 uitlaathonden mee dus die zullen lekker uitgeraasd zijn

morgen weer dezelfde 2 en nog een andere uitlaathond dus dan weer een extra leuk `wild` dagje
ik wilde vanmiddag met Bon ook even naar het bos maar ik twijfel nog even vanwege de sneeuw en klontjes onder de pootjes waar ze altijd last van heeft en wat haar daarstraks ook weer deed gillen..
mensen; steek nog wat kaarsjes aan en duim verder als jullie nog kunnen
liefs, Marlou
