Een beer hoort in het bos;
Toen was alles nog goed en fijn. Want daarna moest hij kamperen

Je zou zeggen, niet zo'n ramp als dit je vervoer is;
Maar hij vond het verschrikkelijk. Wilde niet in de camper slapen dus uiteindelijk maar er uit. Toen zo over de zeik dat ie pas tegen de ochtend in slaap viel. Overdag mee op stap met een slecht humeur. Uiteindelijk niet meer dat ding in willen zonder veel overtuigingskracht. Stik chagrijning, hij wilde niet eens meer bij ons zitten toen we een frietje gingen eten, hij ging bij het andere bankje liggen.
Dag 3 verhuisden we naar een andere camping, daar bijna aangekomen deed hij een poging tot over de bank klimmen, bleef half over de rugleuning hangen, klem door de lijn waarmee hij voor de veiligheid vast zat. Toen ik m losklikte nam ie een sprong en zat ie buiten bereik achterin op de boodschappen.
Op de terugreis ben ik er maar bij gaan zitten achterin

(na een kwartier te hebben getobt om m erin te krijgen).
Nu zijn we weer thuis en is ie weer zijn eigen gezellige ik. Daap.
Joep vond alles lollig leuk en gezellig. Jippie buiten eten, en jippie, de baasjes maken een bed in de auto en ik mag er bij slapen
Ons uitzicht!
