ontstoken teen - we hebben de strijd verloren

[*wendy*]

Wat een nachtmerrie zo snel. Heel veel sterkte. 

[HannekeKjell]

wat ongelofelijk afschuwelijk

Heel veel sterkte 

[margreet]

Kolerig wat een afschuwelijk verhaal een nachtmerrie voor jullie

[Robian]

Wat verschrikkelijk 
Heel veel sterkte met het verlies van Dwan 

[Do]

lees nu pas het verhaal
wat een horror! wat een drama
ik wens je heel veel sterkte met het verlies van je maatje

[vitess]

Zo enorm gevochten en toch de strijd niet kunnen winnen. Heel veel sterkte gewenst....

[nike]

wat een vreselijk verhaal, en ook zo snel, gelukkig heb je het goede besluit genomen, toen ik las dacht ik hij zou toch niet gebeten zijn door een slang.
Ik wens je heel veel sterkte met dit verlies van je maatje en je collega

[Kinnie]

Oh mijn god...! 
Ik lees het nu allemaal pas, wat vreselijk.....!
Heel erg veel sterkte....

[evds]

wat een vreselijk verhaal, en ook zo snel, gelukkig heb je het goede besluit genomen, toen ik las dacht ik hij zou toch niet gebeten zijn door een slang.
Ik wens je heel veel sterkte met dit verlies van je maatje en je collega

Daar hebben wij ook aan gedacht. Maar het is niet zo waarschijnlijk omdat er volgens mij geen adders of andere slangen voorkomen in de gebieden waar hij de laatste tijd had gewerkt. En ik heb tijdens het werk ook niets gemerkt pas de volgende ochtend en kon toen absoluut geen gaatjes of enige anders uitwendig letsel aan zijn pootje ontdekken. Hij gaf toen ik het ontdekte allen pijn aan, flinke pijn.

En twee dagen later, ondanks direct aan de max anitbiotica (ook interveneus) was het feitelijk al onomkeerbaar ...

Vandaag is het een week geleden dat ik hem heb laten inslapen. Ik heb afgelopen week wel van alles gedaan (moet wel het schapenwerk gaat door) maar kan me nauwelijks herinneren wat ik wanneer heb gedaan. Ik zit steeds te piekeren over HOE dit nu kon ? en wat het geweest is en wat nu voor de toekomst?  En wat als ik zondag al direct naar de DA was gegaan hoe was het dan met dwan afgelopen ..... Van de laatste gedachte wordt ik wel paniekerig en verdrietig .... al denk ik inmiddels dat het niets had uitgemaakt omdat je toch niet direct de hele poot eraf haalt.

De werkhonden hier verzwikken wel eens een pootje, of lopen een doortje op en dat betekent  niet direct dood. Ze lopen even mank ik verzorg het pootje goed en houd het goed schoon en in een paar dagen is het over. Krijgen ze een ontsteking die niet over gaat en een paar dagen (heeft dwan als jonge hond gehad) dan is het moment daar om naar de DA te gaan voor antibiotica etc.

Ik mis hem natuurlijk, het is hier rustig, niet meer mijn waakhond met zijn zware woef-woef-woef (altijd 3 keer en dan weer stil)  s'nachts als hij iets hoorde dat niet gewoon was, niet meer mijn neuroot die van hot naar her vliegt en rent en overal en nergens tegelijkertijd wil zijn. Niet meer het zwarte koppie dat me van onder het bankje aankijkt "gaan we?".  Niet meer het hondje dat zicht tegen me aanvleit zonder zich op te dringen (daar heb ik Tynn al voor  )en met zijn koppie omhoog tegen mijn been aan gaat zitten voor een aai.

Ik hoef ook niet meer op te letten dat hij vreemden, kinderen, even bijt (nipt) of gevaarlijk gromt en opspringt in zijn bench in de auto als er een onbekende iets in de auto komt pakken.
Op de wandeling hoef ik ook niet meer zo op te letten. Dwan had veel leiding nodig en rende(hij was supersnel) altijd vooruit ri. "gevaar", wat ik niet zo handig vond  .

Tja me knulletje, hij heeft best een bewogen leven gehad en was nu eindelijk, de laatste anderhalf jaar, in wat rustiger vaarwater, kwam meer tot zichzelf, ging steeds beter met me samenwerken ipv zich afsluiten en zelf maar wat doen. Ik kon ook steeds beter met hem omgaan, liet hem in het werk meer vrijheid en stelde geen hoge eisen maar wachtte wat meer af wat hij te bieden had..... En dan verbaasde hij me de laatste tijd meer en meer ....

Dag knul ik heb veel van je geleerd.

[Lil]

Ik heb nu een paar keer met je gesproken en ik weet dat je heel erg goed oplet op de gezondheid van je dieren en steeds je gezonde verstand gebruikt en geen (onnodige) risico's neemt. Stop svp met piekeren; ik weet wel zeker dat dit drama niet te voorkomen was geweest   

Het gemis moet zeer groot zijn; heel veel sterkte met het verwerken hiervan. 

[Esther Q]

Och Erica, Dwan is er niet meer, daar kun je niets aan veranderen. Laat de verwijten naar jezelf toe los. Je hebt er niets aan. Dwan heeft er ook niets aan. Je andere honden hebben er niets aan en de schapen ook niet. Je intenties waren goed. Meer had je niet kunnen doen. Minder ook niet. Je hebt alles gedaan zoals het moest gebeuren. Hoe pijnlijk ook. Als je de verwijten loslaat dan kan het verdriet gaan slijten en kun je later helder naar de hele zaak gaan kijken. Misschien begrijp je ooit het hoe wat en waar van het gebeurde, op welk niveau dan ook. Eerst loslaten

[Ivonne]

en dat loslaten is zoooooo moeilijk.... 

[Cathelijn]

We blijven er gewoon over praten en ideeen uitwisselen tot het paniekerige minder wordt 

[job]

ik denk ook dat je dit nooit had kunnen voorkomen,
je hebt heel allert gereageerd.
Alle vragen kan je laten rusten,
het verdriet en het gemis zal heel wat meer tijd in beslag nemen.
Dwan heeft een super leven bij je gehad.

[Zev]

Jeetje wat een verschrikkelijk drama! Ik lees het nu pas. Kan me je paniek wel voorstellen en je vragen, maar als ik het zo lees heb je alles gedaan wat in je macht ligt. Heel veel sterkte met het verlies van Dwan!