Hier ervaring met inleiden en zusters (heet dat zo?) die niet wilden luisteren. Ik heb na het aanzetten van het infuus non-stop weeën gehad, en toen ik aangaf dat het veel te heftig was, hebben ze het infuus hoger gezet omdat het nog niet snel genoeg ging naar hun zin. Ik ging van 0 naar 10 cm ontsluiting in 4 uur... Wist niet waar ik het zoeken moest. We voelden ons zó machteloos, en zó onbelangrijk. En ik had hoge bloeddruk met 40+ weken ja, maar alles ging verder nog prima, dus er was absoluut geen reden om het zo snel te laten gaan
Was voor ons de reden om 3 jaar bij te moeten komen voor we überhaupt aan een 2e durfden te denken. En de 2e is in een ander ziekenhuis geboren, wat een wereld van verschil! 28 uur over gedaan ipv 4,5. En heus heel veel pijn gehad, maar veel beter te handelen dan de eerste keer.
Moraal van het verhaal: zorg dat je een team van mensen hebt die naar je luisteren, en als iets echt moet, dit goed kunnen onderbouwen waarom. Zodat je een keuze hebt, of in ieder geval dat gevoel hebt.
Jasmijn, als je bloeddruk echt veel te hoog is, is het belangrijk dat jullie kleintje geboren gaat worden. Voor jullie allebei. Hoe dat gebeurt is dan minder belangrijk. Je kunt dit, echt!
Bedenk dat elke bevalling anders is, dus laat je niet ontmoedigen door mijn verhaal. Dat is niet waarom ik het hier neerzet. Ik hoop echt dat het een mooie ervaring wordt voor jullie
behandelingen.
ligt er ff aan hoe mn kaak zich houd. Ivm de reuma kan ik mn mond niet zo lang open houden zonder dat ie luxeerd en geeft lang napijn, dus dat gaan we nu ook ff testen zeg maar.)
