En net als ik er dan aan begin te wennen is het Pats! Toch nog een schokje...eelke schreef:Ik krimp nog steeds een beetje ineens als ik de houtkachel aanraak, of uit de auto stap, maar het is helemaal niet nodig! Niet statisch meer! En een luchtvochtigheid van 40% jippie!
Ik zit te wachten op bericht of ik dag of vroege-avonddienst heb. Als ik dagdienst heb ga ik zo lopend naar het werk. Als het avonddienst wordt, ga ik de hardloopkleren voor het eerst in lange, lange tijd weer eens aantrekken. Dus in beide gevallen gezond sportief!
Het gaaies heeft vannacht geen kick gegeven en heerlijk geslapen. En eentje is al 2 keer netjes opgestapt, al vond ie het wel spannend. De ander nam gister nog geen geen voertjes aan en vanmorgen wel. Dus dat komt allemaal met een paar dagen goed.
'. Toen, liggend op de buik, wat eten van de kant, nog stukje 'zwemmen' oftewel glijdend op de buik op het ijs en daarna viel het kwartje 'ik kan hier gewoon staan' 
. De papegaai zat in een kooi, die stond op de eerste verdieping, achter de deur. (begane grond was kroeg). Dus als de deur openstond, dan stond die kooi daar achter. Manshoog was dat ding. Dan riep die grijze: Terry!!!!! en dan racede Terry de trap op en de kamer in, papegaai was doodstil. Hondje keek links en rechts maar zag niemand en ging weer naar beneden. Hij was nog niet beneden of daar riep die grijze weer: Terry! En hup daar racede Terry weer naar boven. En dat kon zo een hele tijd doorgaan. Het was wel heel erg komisch. Die terrier bleef er in trappen. Achteraf bekeken was het waarschijnlijk niet zo goed voor Terry's gewrichtjes, telkens maar die trappen op en af racen.
