[quote="Nadia"]
Nou die blaas ontsteking kom ik zeker overheen. Jullie begrijpen mij verkeerd (of ik heb me verkeerd verwoord).
Tuurlijk wil ik alles mee krijgen. Ik wil geen ruggenprik ivm de katheter en het loze gevoel in je benen. Ruggenprik is pijn bestrijding, dat wil ik op een andere wijze (of gewoon niets).
MAAR als er complicaties tijdens de geboorte komen welke risico's voor het kind met zich mee brengen dan wil ik niet lang piemelen. Dan narcose en het kind veilig eruit. Of dat nu algehele narcose is of niet dat boeit me dan niet. Dat ik of Yordi de geboorte dan niet meemaken vind ik dan aan ondergeschikt belang ten opzichte van een gezonde en veilige geboorte.
Kijk op mijn werk raak ik dagelijks geconfronteerd met mensen die door een verkeerde bevalling zwaar beperkt zijn geworden. Dus voor mij is bijvoorbeeld zuurstof gebrek tijdens de geboorte een angst. Niet zo zeer dat het me beïnvloed, maar wil de angst wel bespreekbaar hebben gemaakt. Als de kleine vast ligt, of gedraaid of wat ook kan voorkomen en het geeft een risico met zich mee, dan wil ik niet dat er lang geprobeerd word.
Een gezond kind gaat me boven alles.
Dus dan boeit me die katheter niet. Maar bij een normale bevalling wil ik dat niet.
[/quote]
Dan heb ik het inderdaad verkeerd begrepen

Tess haar hartslag daalde bij iedere wee die ik kreeg nadat ik de ruggenprik had gekregen. Een ruggenprik die ik vantevoren absoluut niet wilde, maar tijdens de bevalling toch besloten van wel (en mijn gyn snapte er niets van). Nu denk ik iedere keer: wat als ik geen ruggenprik had gehad, was ze dan wel natuurlijk geboren? Ik had geen keus, want kreeg geen seconde rust tussen de weeen en bleef maar op 3cm ontsluiting hangen. Ik had het dus nooit volgehouden zonder ruggenprik. Ik ben heel blij dat ze helemaal gezond is, maar voel het soms toch als falen dat ik het niet zelf kon

Ik weet in ieder geval wel dat ik volgende keer niet zo snel meer kies voor een inleiding. Hoor toch vaak dat dat niet goed gaat.