Barfplaats.nl

Als we een loslopende hond tegenkomen en Ilan is toevallig niet echt vast maar alleen aan zijn touwtje (die sleept mee), dan pak ik zijn touwtje even vast en als het een beetje klikt dan kan hij even spelen.
Vanochtend ging het niet helemaal goed, ik was op een stuk waar Ilan echt los kan en ik normaal niemand tegenkom. Ilan was met zijn bal aan het spelen en liep een stukje vooruit toen er iemand met een herder mijn kant op kwam, ook los. Dus dacht nog, dan kan Ilan ook wel los blijven. Dus die loopt lekker door, gaat de herder aan de lijn, tja toen was Ilan te ver weg om nog te bereiken, hij keek nog net een keer om 
Ging gelukkig wel goed al deed mevrouw nogal haar best om Ilan met haar voet weg te houden. Dus maar snel doorgelopen om hem bij de herder weg te halen.
Gelukkig heb ik in de ruim 20 jaar dat ik hier in de buurt met honden loop nog maar weinig problemen gehad met honden en bazen.

Lil schreef: Het is ook raar, maar juist omdat sommigen los beter zijn: ik loop dus al 2 jaar naar volle tevredenheid elektronisch aangelijnd met Boris. Voldoe aan mijn wettelijke plicht en heb zo het beste voor iedereen. Heb wel een normale lijn in mijn jaszak, zodat mensen die bang zijn voor honden niet naar de kop geslingerd krijgen hij is elektronisch aangelijnd en daar dan op moeten vertrouwen. Wil niet dat iemand bang is voor ons.

Maar waar het allemaal mee valt en staat en waar het in dit topic om gaat: je komt zo veel idioten tegen. 

Lil, begrijp ik het nu goed als je bedoeld te zeggen dat je Boris een stroomband om hebt zodat als hij los loopt anderen niet bang voor hem hoeven zijn?

vanaalst schreef: yep dat deed ik vanmiddag ook......  helaas waren die andere honden die we passeerde helemaal leip van ballen..
niet handig..

ik had zaterdag een lab die tegen m'n voerbuidel stond te springen 

Kaela schreef: Lil, begrijp ik het nu goed als je bedoeld te zeggen dat je Boris een stroomband om hebt zodat als hij los loopt anderen niet bang voor hem hoeven zijn?

Schrijf ik zo warrig?

Ik zeg hij is elektronisch aangelijnd en ik heb een sonisch (geluid) systeem, geen stroom. Dus ik heb een afstandbediening en hij heeft geen halsband. Zitten twee functies op: 1 is clickerpiepje en 1 is strafpiepje. Als er andere mensen zijn die erom vragen of bij mensen die hun hond aanlijnen gaat hij aan de lijn. Dus een gewone lijn. Ik wil niet dat mensen bang zijn, dus gaat er een ordinaire stoffen of leren lijn om, hoewel dat niet hoeft theoretisch.

Lil schreef: Schrijf ik zo warrig?

Ik zeg hij is elektronisch aangelijnd en ik heb een sonisch (geluid) systeem, geen stroom. Dus ik heb een afstandbediening en hij heeft geen halsband. Zitten twee functies op: 1 is clickerpiepje en 1 is strafpiepje. Als er andere mensen zijn die erom vragen of bij mensen die hun hond aanlijnen gaat hij aan de lijn. Dus een gewone lijn. Ik wil niet dat mensen bang zijn, dus gaat er een ordinaire stoffen of leren lijn om, hoewel dat niet hoeft theoretisch.

Geen halsband?
Hoe doe je dat dan en heb je een afbeelding van zo'n systeem?
Ik dacht begrepen te hebben dat de hond dan altijd een elektronische halsband om heeft?

Dat is toch wel 1 van mijn nachtmerrie's wat jou gebeurt is Dorothea 

Heb ook vorig jaar een vervelende situatie gehad met een vreemde loslopende hond.
Ik en mijn exvriend liepen met onze honden op een brug over de snelweg.
We hadden de honden aan de lijn omdat ik dat altijd eng vind over zo'n brug.
Midden op de brug greep mijn herder ineens naar achteren, ik besefte nog niet wat gebeurde totdat ik zag dat er iets stafford-achtigs aan zijn achterpoot hing.
Mijn herder beet een paar keer van zich af en toen liet de stafford los om vervolgens 1 van de honden te pakken die mijn exvriend vast had.
Dat werd een flink gevecht waarbij beide honden behoorlijk doordraaide.
Mijn exvriend kon hem na even van zijn hond afschoppen en wegschreeuwen.
Toen de hond op een afstand was keken we waar het baasje was, zeker 500 meter verder terug.
Gelukkig kwam hij aanrennen, lijnde zijn hond aan die gelijk aan de lijn weer begon uit te vallen naar onze honden.
En dan nog aankomen met dat heeft hij nog nooit gedaan.
Mijn herder heeft daarna nog wel even wat tijd nodig gehad om te beseffen dat niet alle honden die aan komen rennen hem bijten.
Is nog steeds geen 100% maar wel stukken beter.

Heb er zelf een enorme hekel aan als mensen hun honden zomaar naar andere honden toe laten gaan.
Dat resulteert er dus in dat ikzelf ervoor zorg dat ik ook niemand tot last probeer te zijn.
Mijn honden hoeven niet naar andere honden en ik laat ze of aan de kant van de weg liggen of los volgen naast/achter me met passeren.
Mijn honden mogen ook niet uit zicht lopen, dan kan ik niet zien wat er gebeurt.
Ook als ik andere mensen, paarden of koeien tegenkom laat ik ze er niet zomaar los langs scharrelen, ondanks dat ze die super negeren.
Ze gaan dan volgen of ik laat ze liggen.
Ze lopen niet vaak aan de lijn en erg nodig is het ook niet.
Heb wel altijd lijnen bij me, je weet maar nooit zoals hierboven, toen was ik heel blij dat ze aangelijnd waren!

Als ik wil dat mijn honden met andere honden socialiseren ga ik wel met een vriendin wandelen en de bijbehorende honden.
Ondanks het minimaal fysiek contact wat mijn honden hebben met andere honden zijn ze behoorlijk sociaal.
Zelfs mijn enge herder nemen de meeste niet serieus en dat hoeft gelukkig ook niet.

*Dorothea* schreef: Patsy is als klein pupje trouwens het halve park doorgejaagd door een doldrieste labrador die werd uitgelaten door 2 kleine kinderen.  Indy had die hond al 2 keer op z'n lazer gegeven, maar hij had een enorme plaat voor z'n kop. Ik heb die hond toen aangelijnd en aan die kinderen overhandigd. Die mij vervolgens allerlei verwensingen naar m'n hoofd strooiden. 
Toevallig had ik het er gisteren nog over met iemand van bp, je durft toch gewoon nergens meer te lopen, overal kom je idioten tegen.

Fijn dat het beter gaat met Patsy. Minder fijn het recente nagejaagd worden 

's Ochtends voor het ochtendgloren het betaalde PWN gebied in dan kan je nog vrij en blij lopen. Het enige nadeel is dat je regelmatig op de zeer afgezonderde parkeerplaats twee auto's ziet staan waarvan één met beslagen ramen  maar daar heb je met je honden geen last van.

Je mag officieel pas met licht het bos in maar schemer is voor ons licht genoeg. We moeten er wat voor over hebben om met naakthondjes veilig te kunnen wandelen. Vroeg met voldoende licht betekend risico op mountainbikers op het voetpad

Zoveel mogelijk op de meest idiote tijden op de meest idiote plekken om zo min mogelijk idioten tegen te komen is de uitdaging.

Lil schreef: Schrijf ik zo warrig?

Ik zeg hij is elektronisch aangelijnd en ik heb een sonisch (geluid) systeem, geen stroom. Dus ik heb een afstandbediening en hij heeft geen halsband. Zitten twee functies op: 1 is clickerpiepje en 1 is strafpiepje. Als er andere mensen zijn die erom vragen of bij mensen die hun hond aanlijnen gaat hij aan de lijn. Dus een gewone lijn. Ik wil niet dat mensen bang zijn, dus gaat er een ordinaire stoffen of leren lijn om, hoewel dat niet hoeft theoretisch.

Ik begrijp het om eerlijk te zijn nog niet helemaal. Hoe hoort hij die piepjes als hij geen halsband om heeft? En waarom voldoe je hiermee wel aan de wet en als ik clicker door X te roepen niet? Zo'n strafpiepje is leuk bij een hond die zo fantastisch is opgevoed als Boris, maar als je hem bij de losgeslagen maaktnietuitwatvoorhond omdoet, dan heeft dat toch nulkommanul zin?

Jantina schreef: Wat ik trouwens wel verwonderlijk vind... Ik ben nog nooit iemand tegen gekomen, echt nog nooit, die zijn loslopende hond bij zich roept als mijn honden ook los lopen en we naderen elkaar. Ik ook niet, als niet gek lijkt en de andere baas vindt het ook OK. Hoe kan het nou dat zo ongeveer heel BP zegt aaaaltijd de honden eerst bij zich te roepen, dan de situatie te beoordelen ( wat ik heel knap vind trouwens, mij lukt het niet in een split second dat ik een hond zie volledig te beoordelen of ze elkaar leuk gaan vinden of niet ) en dan de hond accoord geeft voor spelen/snuffelen wat dan ook? En hoe gaat dat dan? Als mijn honden hoopvol naar me kijken als ze moeten blijven en ik geef ze daarna vrij dan stuiven ze er vandoor. Das toch ook een onhandige situatie voor de naderende hond? Die schrikt zich dan toch het apenzuur? Ik zou ze dan aan moeten lijnen, en weer los doen als we de hond voorbij zijn. ( wat dus regelmatig gebeurt hoor, maar dan moeten ze dus echt ff vast) Hoe ziet dat er bij jullie uit dan? Hebben jullie allemaal van die strikt opgevoedde, in iedere situatie aan de voet volgende honden?

Ik roep m'n pup bij me als ik ons een hond tegemoet komt. Met vorige pups vroeg ik daarna of de andere hond lief was met pups en zo ja, dan liet ik pup weer vrij. Door de jaren heen leerde ik dat mensen niet zelden een heel ander beld hebben bij 'lief met pups' als ik zelf heb, dus die vraag vooraf was niet afdoende. Zo is puppy Indra eens nagezeten door een Boxer op grond van "Oh, maar drúkke pups, dáár houdt hij niet van..". Zij was notabene een beheerst hondje, voor Flatcoatedbegrippen, maar hoe kun je in vredesnaam opgewekt roepen dat je hond lief is voor pups als hij ze alleen verdraagt als ze kalm zijn? 'Rustig' is nou eenmaal niet wat je het meest ziet bij jonge dieren (en mensen)... Enfin, mijn huidige jonge hond heb ik als puppy dus bij me geroepen, aangelijnd, gevraagd of de andere hond lief was voor pups en zo ja aangelijnd kennis laten maken. Zo had ik dan tenminste controle over de situatie, kon zo nodig de andere hond begeleiden (want eigenaren verzuimen dat vaak). En ging het goed (lees: de andere hond reageerde kalm/beheerst en vriendelijk) dan liet ik haar in overleg met de eigenaar vrij. Het aantal onbekende honden wat zij als puppy vrij heeft ontmoet is zeer klein, ik vond de 2-meter-lijn overigens ook zat mogelijkheden bieden om kennis te maken, te socialiseren. Ze ging vanaf 7 t/m 16 weken wekelijks naar de puppygroep van Jolien, daar had ze dus óók haar vrije spel met andere honden, kennismaking met allerlei rassen en karakters.
Inmiddels is ze een half jaar en dus pup-af, jonge hond. Ze mag net als de anderen zelf inschatten naar wie ze toe kan en op welke wijze. Dat doe ik omdat ik ervaren heb dat zij dat zelf beter kunnen dan ik. Kanttekening is dat ze niet naar íedereen toe mag. Als ik vanuit mijn ervaring een hond/ras niet vertrouw dan roep ik ze bij me en wordt de jongste aangelijnd (omdat ik niet voldoende zeker ben dat ze bij me blijft tijdens passeren en naar mijn ervaring akelige honden het vaak op de jongsten/zwakkeren munten). Daarnaast mogen mijn honden niet naar angstige honden, aangelijnde honden, mensen zonder honden, kleine kinderen (wegens 't risico dat die dit eng vinden), fietsers, paarden... Enfin, er is vanalles waar ze niet op af mogen. Dat zou de indruk kunnen wekken dat ik ze áltijd roep, maar dat is dus niet zo. Als de andere hond of eigenaar mij geen aanleiding geeft te vermoeden dat een ontmoeting ongewenst is, laat ik ze vrij in hun keuze al dan niet kennis te gaan maken. Ze mogen echter nóóit met z'n drieen tegelijk op een hond af stuiven. Dat is zo ingebakken dat het eigenlijk geen begeleiding meer vraagt. Of misschien is het correcter te zeggen dat mijn betje begeleiding daarbij (ik geloof n.l. dat ik wel oogcontact heb met m'n oudste op zo'n moment?) zo ingebakken is dat het als vanzelf gaat? De jongste mag i.i.g. als eerste (ik zie graag dat ieder eigen boontjes leert doppen en niet altijd kan leunen op "mijn grote broer") de oudste als laatste.

Oh ja, ik geef ze geen 'vrij' als ze naar een andere hond mogen, omdat ze hier dan net als de jouwe als dollen gaan stormen. Dat woordje geeft hen opwinding en beinvloed de wijze waarop ze een ander zouden naderen dus negatief. Als ik ze af lijn om naar een andere hond te mogen gaan laat ik ze dus niet eerst zitten, maar doe zonder zitten en woorden de lijn er af. Een heel enkele keer lukt dat niet en dan zeg ik kalm iets betekenisloos als "ga maar kijken", dat is dan net genoeg om de vrijheid te nemen zonder de opwinding te voelen van "Vrij!".

Kaela schreef: Ik begrijp het om eerlijk te zijn nog niet helemaal. Hoe hoort hij die piepjes als hij geen halsband om heeft? En waarom voldoe je hiermee wel aan de wet en als ik clicker door X te roepen niet? Zo'n strafpiepje is leuk bij een hond die zo fantastisch is opgevoed als Boris, maar als je hem bij de losgeslagen maaktnietuitwatvoorhond omdoet, dan heeft dat toch nulkommanul zin?

er is ooit een rechtzaak geweest over iemand die een bon had gehad in een aanlijngebied voor een loslopende hond met stroomband, deze persoon is vrijgesproken omdat dit toch werd gezien als aanlijnen.

*Dorothea* schreef: er is ooit een rechtzaak geweest over iemand die een bon had gehad in een aanlijngebied voor een loslopende hond met stroomband, deze persoon is vrijgesproken omdat dit toch werd gezien als aanlijnen.

Ja dat heb ik wel eens gehoord. Maar Lil geeft aan dat ze geen stroomband gebruikt en in haar tekst staat zelfs dat Boris helemaal geen halsband draagt. Dus dan ben ik erg nieuwsgierig hoe dat dan werkt.

En dan nog lijkt het me niet dat deze ene uitspraak betekend: mik er een stroomband om en fikkie mag overal loslopen. Of wel?

Parelridder schreef: Ik roep m'n pup bij me als ik ons een hond tegemoet komt. Met vorige pups vroeg ik daarna of de andere hond lief was met pups en zo ja, dan liet ik pup weer vrij. Door de jaren heen leerde ik dat mensen niet zelden een heel ander beld hebben bij 'lief met pups' als ik zelf heb, dus die vraag vooraf was niet afdoende. Zo is puppy Indra eens nagezeten door een Boxer op grond van "Oh, maar drúkke pups, dáár houdt hij niet van..". Zij was notabene een beheerst hondje, voor Flatcoatedbegrippen, maar hoe kun je in vredesnaam opgewekt roepen dat je hond lief is voor pups als hij ze alleen verdraagt als ze kalm zijn? 'Rustig' is nou eenmaal niet wat je het meest ziet bij jonge dieren (en mensen)... Enfin, mijn huidige jonge hond heb ik als puppy dus bij me geroepen, aangelijnd, gevraagd of de andere hond lief was voor pups en zo ja aangelijnd kennis laten maken. Zo had ik dan tenminste controle over de situatie, kon zo nodig de andere hond begeleiden (want eigenaren verzuimen dat vaak). En ging het goed (lees: de andere hond reageerde kalm/beheerst en vriendelijk) dan liet ik haar in overleg met de eigenaar vrij. Het aantal onbekende honden wat zij als puppy vrij heeft ontmoet is zeer klein, ik vond de 2-meter-lijn overigens ook zat mogelijkheden bieden om kennis te maken, te socialiseren. Ze ging vanaf 7 t/m 16 weken wekelijks naar de puppygroep van Jolien, daar had ze dus óók haar vrije spel met andere honden, kennismaking met allerlei rassen en karakters.
Inmiddels is ze een half jaar en dus pup-af, jonge hond. Ze mag net als de anderen zelf inschatten naar wie ze toe kan en op welke wijze. Dat doe ik omdat ik ervaren heb dat zij dat zelf beter kunnen dan ik. Kanttekening is dat ze niet naar íedereen toe mag. Als ik vanuit mijn ervaring een hond/ras niet vertrouw dan roep ik ze bij me en wordt de jongste aangelijnd (omdat ik niet voldoende zeker ben dat ze bij me blijft tijdens passeren en naar mijn ervaring akelige honden het vaak op de jongsten/zwakkeren munten). Daarnaast mogen mijn honden niet naar angstige honden, aangelijnde honden, mensen zonder honden, kleine kinderen (wegens 't risico dat die dit eng vinden), fietsers, paarden... Enfin, er is vanalles waar ze niet op af mogen. Dat zou de indruk kunnen wekken dat ik ze áltijd roep, maar dat is dus niet zo. Als de andere hond of eigenaar mij geen aanleiding geeft te vermoeden dat een ontmoeting ongewenst is, laat ik ze vrij in hun keuze al dan niet kennis te gaan maken. Ze mogen echter nóóit met z'n drieen tegelijk op een hond af stuiven. Dat is zo ingebakken dat het eigenlijk geen begeleiding meer vraagt. Of misschien is het correcter te zeggen dat mijn betje begeleiding daarbij (ik geloof n.l. dat ik wel oogcontact heb met m'n oudste op zo'n moment?) zo ingebakken is dat het als vanzelf gaat? De jongste mag i.i.g. als eerste (ik zie graag dat ieder eigen boontjes leert doppen en niet altijd kan leunen op "mijn grote broer") de oudste als laatste.

Oh ja, ik geef ze geen 'vrij' als ze naar een andere hond mogen, omdat ze hier dan net als de jouwe als dollen gaan stormen. Dat woordje geeft hen opwinding en beinvloed de wijze waarop ze een ander zouden naderen dus negatief. Als ik ze af lijn om naar een andere hond te mogen gaan laat ik ze dus niet eerst zitten, maar doe zonder zitten en woorden de lijn er af. Een heel enkele keer lukt dat niet en dan zeg ik kalm iets betekenisloos als "ga maar kijken", dat is dan net genoeg om de vrijheid te nemen zonder de opwinding te voelen van "Vrij!".

Hier is het meestal afliggen, en dan een 'vrij' of 'doorlopen' of 'blijf' naar inzicht. Komt de hond op Jacy afgesprint, krijgt hij natuurlijk een vrij, loopt de hond gefixeerd een 'doorlopen' en bij alles wat geen hond is een 'blijf'. Van het weekend was er een klein kind (2jaar?) dat bang was voor zijn 'blijf' dan doe ik er voor het gevoel van de ander nog een lijn omheen, hoewel de moeder het kind probeerde te overtuigen dat hij niks deed.

Dat van 'ga maar kijken' ga ik ook doen, bedankt voor de tip! Handig Barfplaats, leer je toch weer wat 

Parelridder schreef: Ze ging vanaf 7 t/m 16 weken wekelijks naar de puppygroep van Jolien, daar had ze dus óók haar vrije spel met andere honden, kennismaking met allerlei rassen en karakters.

Een paar honden uit Patsy haar puppyklas zijn nog steeds haar vriendjes, dan wordt ze helemaal blij als ze die ziet.
Eén hond heeft samen met ons alle vervolgcursussen gedaan die kent ze echt vanaf 9 weken, zo leuk hoe die elkaar begroeten als ze elkaar weer zien.

Kaela schreef: Ja dat heb ik wel eens gehoord. Maar Lil geeft aan dat ze geen stroomband gebruikt en in haar tekst staat zelfs dat Boris helemaal geen halsband draagt. Dus dan ben ik erg nieuwsgierig hoe dat dan werkt.

En dan nog lijkt het me niet dat deze ene uitspraak betekend: mik er een stroomband om en fikkie mag overal loslopen. Of wel?

Nee je kan er geen rechten aan ontlenen.
Zo is er iemand vrijgesproken voor een onrechtmatig gegeven boete in het verkeer, ik heb voor dezelfde overtreding ook bezwaar aangetekend maar bij mij is het afgewezen.

Ach..jeetje zeg..ik lees dit nu pas..
Arme Patsy 
En wat zullen jij en je vader ontzettend zijn geschrokken!
Ik begreep uit het verhaal dat het nu wel weer wat beter gaat met Patsy? Ik hoop dat ze er geen levensgroot trauma aan zal overhouden.
Knuffel voor jullie