Anne in Duitsland schreef:
Nee hoor, ik ga er niet van uit dat alles wat in de krant staat waar is, integendeel. En ik vind wat die journaliste doet natuurlijk ook walgelijk. Maar ik heb moeite met het 'een plus een is drie'-gehalte van je uitspraak: omdat deze journaliste zich misdraagt, geloof ik ook niets meer van wat er over die vader is geschreven. Het een sluit het ander gewoon niet uit. Wat die journaliste doet staat los van wat er over de vader wordt geschreven.
Vooropgesteld dat ik het wel best vind dat jij mijn uitspraak een 1 + 1 = 3 gehalte vind hebben, gaat het mij om het grotere plaatje. Of een journaliste nou iemand op zijn bek laat vallen of schopt of de suggestie wekt dat de vader van dat verdronken jongetje geen donder om zijn kinderen geeft en ze heeft laten verdrinken voor een paar rete dure implantaten of dat journalisten beweren dat vluchtelingen hulpgoederen niet accepteren omdat ze niet Halal zijn (dat volgens het rode kruis 1 groot leugen is) of liegt over de ware toedracht bij de beelden die getoond werden bij het neerstorten van de MH17, waar men zogenaamd met een beertje liep te zwaaien als een trofee (terwijl de werkelijkheid was dat die zelfde man het beertje had gevonden en daar ging staan bidden voor het slachtoffertje, de eigenaar van het beertje): de crux zit 'm voor mij in het walgelijke. In het misdragen. En er zijn journalisten die zich misdragen. Door te liegen, door zaken te verdraaien, door dingen anders voor te doen dan ze zijn, door selectief beelden te laten zien en door mensen gewoon op hun bek te laten vallen. Voor mij is het dus geen 1 + 1 = 3 maar 1 + 1 + 1 + 1 + 1 + 1 = 6. Ik ben wel klaar met de media.
En natuurlijk zijn er rete goeie journalisten. Maar doordat er zoveel crap rondloopt weet ik bijv. niet eens meer wanneer iets waarheid is of een (grof) leugen. Ik ben er dus wel klaar mee. Ik word ook kotsziek van al die verhalen rondom de vader van dat jongetje. Moet je je voorstellen dat je kind net verdronken is in de zee en je door
hordes sensatiebeluste journalisten achterna gezeten wordt, omdat ze een verhaal van je willen.... Oh bah. Jij mag er van vinden wat je vindt, maar ik vind het om te braken. Walgelijk. Onfatsoenlijk.