ondanks alle ellende

[Anne in Zweden]

Ja, volgens mij ook bij een overtreding, maar hoe zit het met een misdrijf? Daar werd ik van beschuldigd.

Bij een misdrijf hadden ze je meteen moeten arresteren, lijkt me. Je laat een misdadiger toch niet gewoon wegrijden, om hem vervolgens een paar weken de tijd te geven zijn sporen te wissen, het land te verlaten en een gezichtsoperatie in Zwitserland te ondergaan zodat hij onherkenbaar wordt voor justitie?

Ik begin ook de indruk te krijgen dat je nooit meer iets zult horen, als er zelfs geen PV  is opgemaakt. Plus, je mocht (na telefonisch overleg met de NVWA, als ik het goed heb begrepen) doorrijden en het vlees gewoon meenemen. Dat had niet gekund als er sprake was van een misdrijf. Zou het niet gewoon zo zijn dat die agenten, in die dolle-stier-in-porseleinkast-modus waarin ze zich bevonden, expres veel te grote woorden ("misdrijf!") hebben gebruikt om jou nog verder van je stuk te brengen?

Wie zou de aanklacht moeten indienen, eigenlijk? Niet die agenten, lijkt me. Die zijn jou allang vergeten. Die zijn inmiddels druk bezig NL van andere gevaarlijke criminelen te bevrijden.

[Anne in Zweden]

neee, ik kijk ook nergens meer van op. Criminelen gaan vrij-uit en argeloze burgers worden afgestraft.

Joh, dan zit jij toch goed?! Jij was immers een grote crimineel, volgens die agenten?!

[Lida. S]

Joh, dan zit jij toch goed?! Jij was immers een grote crimineel, volgens die agenten?!

Ik heb er zo de pest in, dat het mij zo heeft aangegrepen. Het is te gek voor woorden om mij als crimineel te zien, en onze ritjes als misdrijf. Waarom kan ik het niet gewoon van mij afzetten? En dan nog, wat zou er in het ergste geval kunnen gebeuren? Maar het optreden van de politie laat me niet los.
Ik vraag me wel af hoe ik me zou voelen als ik zou worden bedreigd door een inbreker/misdadiger. Nu was het 'alleen maar' de politie en ik ben al helemaal van slag. Ik kijk in het vervolg met heel andere ogen naar 'opsporing verzocht'. Hoe moeten die slachtoffers zich niet voelen?

[Fenixjuh]

Soms sluit een laatje gewoon niet goed in je hoofd, waardoor je denkt dat iets niet zo veel voorstelt, maar toch een rommeltje in je hoofd kan veroorzaken..
En het maakt niet uit dat het 'niets' was, wat uitmaakt is hoe jij het beleefd hebt. En ik kan me zo voorstellen dat het heeeeeeel heftig is geweest..
Maar als er geen aanklacht is, hopelijk is het dan nu in orde..

Dikke knuffel!!

[lianneke]

Eigenlijk heb je recht op slachtofferhulp. Heb je daar al eens aan gedacht?

[Anne in Zweden]

Ik heb er zo de pest in, dat het mij zo heeft aangegrepen. Het is te gek voor woorden om mij als crimineel te zien, en onze ritjes als misdrijf. Waarom kan ik het niet gewoon van mij afzetten? En dan nog, wat zou er in het ergste geval kunnen gebeuren? Maar het optreden van de politie laat me niet los.
Ik vraag me wel af hoe ik me zou voelen als ik zou worden bedreigd door een inbreker/misdadiger. Nu was het 'alleen maar' de politie en ik ben al helemaal van slag. Ik kijk in het vervolg met heel andere ogen naar 'opsporing verzocht'. Hoe moeten die slachtoffers zich niet voelen?

Bestaat er niet zoiets als Slachtofferhulp in NL? Misschien dat zij je kunnen helpen de dingen weer in perspectief te plaatsen?

Op zich kan ik me wel voorstellen hoe je je voelt. Het zou mij niet anders vergaan dan jou nu, in deze situatie. Ik denk wel dat de angst na verloop van tijd zou omslaan in boosheid over wat me is aangedaan, maar in eerste instantie zou zo'n gebeurtenis ook in mijn hoofd héél groot worden, veel groter dan hij in werkelijkheid misschien is. Ik wijt dat altijd aan mijn ongebreidelde fantasie; dan kan ik me van alles in het hoofd halen over hoe het nu verder gaat met de hele toestand. Ondertussen liggen de daders (de politie in dit geval) allang weer met een zuiver geweten op één oor te snurken.

Weet je, je zegt 'nu was het alleen maar de politie', maar ik denk dat 'm daar juist de kneep zit. Juist van de politie verwacht je niet dat ze zó ontzettend haar boekje te buiten gaat. Van de politie verwacht je dat ze aan jouw kant staat, dat agenten de dingen als snel weer in de juiste verhouding zien wanneer blijkt dat een situatie waarover ze een melding hebben gekregen helemaal niet zo dramatisch en gevaarlijk is. Dat ze denken: o, is dat het maar? Dan gaan wij snel weer op pad om échte criminelen in de kraag te vatten. Maar in plaats daarvan verliezen ze alle verhoudingen uit het oog en doen ze of een onschuldige burger een heuse misdadiger is. En dat verwacht je niet van de politie. Het was dus niet 'alleen maar' de politie. Het was 'nota bene' de politie, of all people! Daarom ben je ook nog steeds zo van je padje, vermoed ik. Je gevoel voor rechtvaardigheid, je gevoel van veiligheid, heeft een enorme deuk opgelopen.

[Lida. S]

De politie zou verplicht moeten worden dit topic door te lezen. Dan kunnen ze misschien begrijpen waarom ik mijn 'vleesrondjes' zo leuk vind. Jullie steun doet mij meer goed dan pilletjes, dokters of slachtofferhulp. Ik ken jullie amper, en sommigen ken ik helemaal niet, en toch staan jullie mij met raad en daad bij. Het vertrouwen in de politie is dan wel weg, maar het vertrouwen in de mens is toegenomen.

[Anne in Zweden]

De politie zou verplicht moeten worden dit topic door te lezen. Dan kunnen ze misschien begrijpen waarom ik mijn 'vleesrondjes' zo leuk vind. Jullie steun doet mij meer goed dan pilletjes, dokters of slachtofferhulp. Ik ken jullie amper, en sommigen ken ik helemaal niet, en toch staan jullie mij met raad en daad bij. Het vertrouwen in de politie is dan wel weg, maar het vertrouwen in de mens is toegenomen.

[Lida. S]

Bestaat er niet zoiets als Slachtofferhulp in NL? Misschien dat zij je kunnen helpen de dingen weer in perspectief te plaatsen?

Op zich kan ik me wel voorstellen hoe je je voelt. Het zou mij niet anders vergaan dan jou nu, in deze situatie. Ik denk wel dat de angst na verloop van tijd zou omslaan in boosheid over wat me is aangedaan, maar in eerste instantie zou zo'n gebeurtenis ook in mijn hoofd héél groot worden, veel groter dan hij in werkelijkheid misschien is. Ik wijt dat altijd aan mijn ongebreidelde fantasie; dan kan ik me van alles in het hoofd halen over hoe het nu verder gaat met de hele toestand. Ondertussen liggen de daders (de politie in dit geval) allang weer met een zuiver geweten op één oor te snurken.

Weet je, je zegt 'nu was het alleen maar de politie', maar ik denk dat 'm daar juist de kneep zit. Juist van de politie verwacht je niet dat ze zó ontzettend haar boekje te buiten gaat. Van de politie verwacht je dat ze aan jouw kant staat, dat agenten de dingen als snel weer in de juiste verhouding zien wanneer blijkt dat een situatie waarover ze een melding hebben gekregen helemaal niet zo dramatisch en gevaarlijk is. Dat ze denken: o, is dat het maar? Dan gaan wij snel weer op pad om échte criminelen in de kraag te vatten. Maar in plaats daarvan verliezen ze alle verhoudingen uit het oog en doen ze of een onschuldige burger een heuse misdadiger is. En dat verwacht je niet van de politie. Het was dus niet 'alleen maar' de politie. Het was 'nota bene' de politie, of all people! Daarom ben je ook nog steeds zo van je padje, vermoed ik. Je gevoel voor rechtvaardigheid, je gevoel van veiligheid, heeft een enorme deuk opgelopen.

Anne, wat weet je dit goed te zeggen. Juist van de politie verwachtte ik dit niet. Natuurlijk na een melding moeten ze ervan uitgaan dat er wat aan de hand is. Dat is hun werk, maar daarna hadden zij  'gewoon' moeten doen en niet nog even natrappen om toch hun gram / gelijk te halen

[Sonja]

Op zich kan ik me wel voorstellen hoe je je voelt. Het zou mij niet anders vergaan dan jou nu, in deze situatie. Ik denk wel dat de angst na verloop van tijd zou omslaan in boosheid over wat me is aangedaan, maar in eerste instantie zou zo'n gebeurtenis ook in mijn hoofd héél groot worden, veel groter dan hij in werkelijkheid misschien is. Ik wijt dat altijd aan mijn ongebreidelde fantasie; dan kan ik me van alles in het hoofd halen over hoe het nu verder gaat met de hele toestand. Ondertussen liggen de daders (de politie in dit geval) allang weer met een zuiver geweten op één oor te snurken.

Weet je, je zegt 'nu was het alleen maar de politie', maar ik denk dat 'm daar juist de kneep zit. Juist van de politie verwacht je niet dat ze zó ontzettend haar boekje te buiten gaat. Van de politie verwacht je dat ze aan jouw kant staat, dat agenten de dingen als snel weer in de juiste verhouding zien wanneer blijkt dat een situatie waarover ze een melding hebben gekregen helemaal niet zo dramatisch en gevaarlijk is. Dat ze denken: o, is dat het maar? Dan gaan wij snel weer op pad om échte criminelen in de kraag te vatten. Maar in plaats daarvan verliezen ze alle verhoudingen uit het oog en doen ze of een onschuldige burger een heuse misdadiger is. En dat verwacht je niet van de politie. Het was dus niet 'alleen maar' de politie. Het was 'nota bene' de politie, of all people! Daarom ben je ook nog steeds zo van je padje, vermoed ik. Je gevoel voor rechtvaardigheid, je gevoel van veiligheid, heeft een enorme deuk opgelopen.

Dat is inderdaad precies zoals ik me heb gevoeld na de bizarre politieacties die ik heb meegemaakt. Ik zat vol boosheid en ongeloof. Dat juist de politie je zoiets aandoet. Ik voelde me zo machteloos en niet eens meer veilig in mijn eigen huis. Ik heb wekenlang elders gelogeerd en ben pas een beetje tot rust gekomen nadat ik uiteindelijk naar een andere gemeente ben verhuisd.
Na mijn eigen ervaringen én de verhalen die ik hoor van mijn huidige partner (advocaat van beroep) ben ik pas gaan beseffen dat we als brave burgers misschien wel meer vertrouwen hebben in politie en justitie dan terecht is. We denken in een beschaafd land te wonen, maar volgens vriendlief zijn we niet veel meer dan een bananenrepubliek. En ik vrees dat hij daarin toch wel een beetje gelijk heeft.

[kira]

Dat is inderdaad precies zoals ik me heb gevoeld na de bizarre politieacties die ik heb meegemaakt. Ik zat vol boosheid en ongeloof. Dat juist de politie je zoiets aandoet. Ik voelde me zo machteloos en niet eens meer veilig in mijn eigen huis. Ik heb wekenlang elders gelogeerd en ben pas een beetje tot rust gekomen nadat ik uiteindelijk naar een andere gemeente ben verhuisd.
Na mijn eigen ervaringen én de verhalen die ik hoor van mijn huidige partner (advocaat van beroep) ben ik pas gaan beseffen dat we als brave burgers misschien wel meer vertrouwen hebben in politie en justitie dan terecht is. We denken in een beschaafd land te wonen, maar volgens vriendlief zijn we niet veel meer dan een bananenrepubliek. En ik vrees dat hij daarin toch wel een beetje gelijk heeft.

Soms is de politie heel anders als je verwacht. Ik ben met mijn beren een keer aangehouden. De politie zagen de beren aam voor kinderen en die mogen niet in grijs kenteken in de bak zitten. Ze wilden mij niet geloven en ondanks mijn waarschuwingen en aanbod via de tussen ruit te zien dat die kinderen wel erg jarig waren moest de bak open. Dat hebben de heren geweten. Ipv excuses voor de vergissing en hun volhardendheid kreeg ik een uitgebreide controle van rijbewijs apk en kenteken. Toen wilde ze eigenlijk mijn auto binnenste buitenkeren en liet ik per ongeluk mijn werkpasje zien. Mocht ik verder rijden. Onnodig machtsvertoon was het .

Sterkte bij de verwerking Lida.

[Irta]

Helaas is dergelijk politieoptreden idd niet bepaald een uitzondering. Mensen gaan vaak ook niet bij de politie uit morele overwegingen of idealen natuurlijk Een uniform geeft veel macht en niet iedereen kan daar mee omgaan. Maar het blijft zwaar overtrokken om zo intimiderend op te treden. Ik denk idd dat het wel veelzeggend is dat je door mocht rijden met het vlees en er geen proces verbaal oid opgemaakt is. Maar hoe dan ook, ik wens je heel veel sterkte met het verwerken, Lida.

[Lizzy]

Ik heb altijd gelooft in de goedheid van de politie. Begin nu toch wel een beetje te twijfelen . Als ik kijk wat voor schade ze aan hebben gericht bij jou Sonja en bij jou Lida.... Poeh. Best wel heel heftig

Heb jij een klacht ingediend Sonja?

[Sonja]

Ik heb altijd gelooft in de goedheid van de politie. Begin nu toch wel een beetje te twijfelen . Als ik kijk wat voor schade ze aan hebben gericht bij jou Sonja en bij jou Lida.... Poeh. Best wel heel heftig

Heb jij een klacht ingediend Sonja?

Ik heb toen gezegd dat ik een klacht in ging dienen en vervolgens bleek ik ineens te boek te staan als iemand met psychische problemen en een verslavingsproblematiek. Kennelijk kwam het ze wel goed uit om mij op die manier weg te zetten als iemand wiens woord niet echt betrouwbaar was. Het gebeurde ook nog eens in een tijd dat ik al het nodige voor m'n kiezen had gekregen en net weer een beetje aan het opkrabbelen was. Dit tezamen met de ervaringen van vriendlief waaruit blijkt dat je als burger in de meeste gevallen toch aan het kortste eind trekt, maakte dat ik vond dat ik mijn energie misschien beter in andere zaken kon steken. Ik heb dus uiteindelijk geen klacht ingediend, maar heb me wel geconcentreerd op het vergoed krijgen van de schade. Maar ook daar heb ik uiteindelijk nog op moeten toeleggen.

[ywa100]

Volgens mij hebben ze geen poot om op te staan. Er is geen pv gemaakt, dan is er toch ook niks meer geregistreerd?
Misschien kan je het opbrengen om zelf de politie te bellen om te vragen of er iets geregistreerd staat?
Of kan iemand anders (een advocaat?) voor je bellen?
Dan weet je wel waar je aan toe bent ipv afwachten.
Stel er is helemaal niks geregistreerd, dan heb je in ieder geval je gemoedsrust terug.
Je terechte boosheid, verdriet en onmacht ebt dan misschien in de loop der tijd ook weg.

groetjes,
Yvonne