Barfplaats.nl

Jantina schreef: Dat snap ik, je zal een schuldgevoel van hier tot Tokyo hebben... Maar je wist dit niet van tevoren!!! Ik ben er van overtuigd dat je best mee mag huilen met je meisje. Groot houden en doen of er niks aan de hand is, is ook ongeloofwaardig. Als je zelf verdriet hebt, leggen ze ook hun kop op je schoot als medeleven. Jullie band zal nog veel sterker worden hierdoor. Koppie op hoor!

Hoezo schuldgevoel????? Dat hebben we net uit haar hoofd gepraat en het gaat dus echt gebeuren dat dat weer aangepraat gaat worden! Er is geen schuldvraag. Shit happens en dit is dikke shit

Lizzy schreef: Ik wist al dat Biscuit een mega geweldig fantastisch lief super ongelofelijk karakter heeft. Ze heeft nu bewezen dat zij OOK de allerbeste moeder is, de pups mogen alles, ze zou ze zelfs uit de ontstoken tepels laten drinken. Diverse dierenartsen hebben haar de afgelopen vreselijke pijn gedaan. Ze heeft geen kik nog geen grommetje gegeven. Niks nada. Ze is alleen maar lief lief lief lief en ze geeft zelfs dierenartsen die haar pijn doen kusjes. Ze is geduldig, lief, aanhankelijk, schattig en dat maakt dit allemaal dubbel zo klote.....

Klote naar haar dat begrijp ik goed maar dat super karakter is iets om super trots op te zijn, iets wat onbetaalbaar is en doorgegeven wordt aan de pups. Het is een wisselwerking; zo'n fijne hond verdient alle inzet in aandacht, hier ga je 100% voor! en door alle inzet en aandacht kan en mag ze zich richten op herstel!

Staat misschien raar, weet niet goed hoe ik het omschrijven moet.

En voor de rest hoop ik op een snelle rijping van het abces, dat het heel snel naar buiten mag breken. Ziet er niet uit maar het zal zo'n enorme verlichting in pijn geven. Oeff er komen nog heel wat verzorgende uurtjes aan STERKTE JULLIE ALLEMAAL

Erna schreef: Hoezo schuldgevoel????? Dat hebben we net uit haar hoofd gepraat en het gaat dus echt gebeuren dat dat weer aangepraat gaat worden! Er is geen schuldvraag. Shit happens en dit is dikke shit

Ooooh HO maar! Lizzy schrijft dat het alles zo dubbel maakt, ja dat snap ik - dat bedoel ik ermee. Natuurlijk niet dat ze zich schuldig moet voelen! Duh!

Dat ze zo lief is zal ook alles te maken hebben met het enorme vertrouwen dat ze heeft in jullie.
Als pup vol liefde opgevoed en nu in haar zware tijd zijn jullie er ook voor haar.

Ik heb zoveel respect voor jullie allemaal.
De vriendschap en de waarde die biscuit voor jullie allemaal heeft.
Voor veel mensen heel normaal, voor heel veel mensen ook niet.
Maar je moet daar maar staan!

Nog steeds de grootste wens hier dat het zo snel mogelijk in positieve zin tot rust komt.

Jantina schreef: Ooooh HO maar! Lizzy schrijft dat het alles zo dubbel maakt, ja dat snap ik - dat bedoel ik ermee. Natuurlijk niet dat ze zich schuldig moet voelen! Duh!

Dan moet je dat ook niet zo schrijven in zo'n precaire situatie waarbij de eigenaren zo ongeveer op hun laatste benen lopen. Worstelen met jezelf is op dit moment niet gewenst. Er is geen tijd en geen energie voor.

Och jeetje, die foto's Ik vond Biscuit al een heel bijzonder hondje tijdens week 1, maar hoe ze zich nu houdt en nog steeds de pups gewoon laat drinken en schijnt te beseffen dat ook de mensen die haar pijn doen dit doen voor haar bestwil, geen woorden voor! 

Lizzy, super bedankt voor de updates weer, ik hoop dat jullie tussen al het verzorgen door ook een beetje jullie rust kunnen pakken 

Weet je ik blijf dit forumzo ontzettend bijzonder vinden! Lizzy, ik ken je helemaal niet maar ben toch mega trots op je hoe je dit allemaal doorstaat! Heb het al eerder geschreven maar Bisc is zo'n gelukt vogel dat haar kraammandje bij jullie thuis staat!
Wat een karakter heeft ze he, geweldig hoor, ze blijft een op en top moeder.

Hopen dus dat de ontstekingen open gaan nu zodat de ergste pijn eruit kan...(als ik het goed begrijp?)

Ach arm meisje.
Lizzie en mensen om haar heen is er iets wat jullie nog nodig hebben , of iets dat we of ik kan doen om te helpen????

Jullie doen zoveel en volgens mij is er nog gewoon zoveel te doen, als er iets is waar ik mee kan helpen zeg het dan hoor.

Kom ik 'even' bijlezen......
Ik sta aan de grond genageld, heb ruim 40 pagina's teruggelezen..
Wat erg voor  jullie en voor de moederhond.
Ik duim dat alles goed gaat komen, en  stuur positieve gedachtes naar jullie.

Dat alles weer goed mag komen  :bigarmhug:

Wat ongelooflijk is dit, ik had jullie zo'n onbezorgde kraamtijd gegund en dat die roze wolk was gebleven...
Wat een schat van een hond, ik hoop dat de lijn van herstel vanaf nu alleen maar zal stijgen.
Sterkte, heel veel sterkte!

Erna schreef: Dan moet je dat ook niet zo schrijven in zo'n precaire situatie waarbij de eigenaren zo ongeveer op hun laatste benen lopen. Worstelen met jezelf is op dit moment niet gewenst. Er is geen tijd en geen energie voor.

Lijkt mij een menselijke emotie (waar ik alle begrip voor heb) maar goed - super knap als je dat uit kunt schakelen. Excuus als het verkeerd over kwam, niet de bedoeling.
Dat het allemaal maar goed komt is het belangrijkste!

Erna schreef: Hoezo schuldgevoel????? Dat hebben we net uit haar hoofd gepraat en het gaat dus echt gebeuren dat dat weer aangepraat gaat worden! Er is geen schuldvraag. Shit happens en dit is dikke shit

Idd, dit is echt gewoon dikke dikke pech hebben!! Je kan 1000 keer een nestje hebben en het nooit voorhebben, net zoals je nu 1 keer een nestje hebt en het meemaakt. Lizzy heeft alles gedaan om dit te vermijden. Meer kon ze niet doen.

Lijkt me voor Lizzy's gemoedsrust beter deze discussie te staken 

Jantina schreef: Lijkt mij een menselijke emotie (waar ik alle begrip voor heb) maar goed - super knap als je dat uit kunt schakelen. Excuus als het verkeerd over kwam, niet de bedoeling.
Dat het allemaal maar goed komt is het belangrijkste!

Aanvaard hoor :-)

Om een beeld te schetsen: dit is zo intensief en het gaat nog veel Intensiever worden op het moment dat die grote tiet open gaat dat er nauwelijks tijd is om je billen te vegen.

Erna schreef: Aanvaard hoor :-)

Om een beeld te schetsen: dit is zo intensief en het gaat nog veel Intensiever worden op het moment dat die grote tiet open gaat dat er nauwelijks tijd is om je billen te vegen.

Oh je zou juist denken dat het ergste dan achter de rug is...als leek dan...