Wat goed om te horen! Ik heb er gisteren nog veel aan zitten denken en hóópte al dat het een beetje zou gaan als een bijzonder jong geplaatst kitten: Ik heb er eens 2 op de leeftijd van 6 weken opgehaald (nood breekt wet..) en die waren eigenlijk zonder verdriet om het gemis van mama en nestgenoten. Ze hadden elkaar én kregen ze bijna full-time gezelschap van mij en de pup die ik toen had.Hope schreef: Tja, eigenlijk verbazingwekkend goed. Ik heb Mies een tijdje laten liggen, daarna hebben ze vijf minuten zitten miauwen en nu springen ze vrolijk rond. Ze hebben alle vier gegeten (kvv met kittenmelk), zijn keurig zelf naar de kattenbak gegaan (die Mies was een kei hoor, ze zijn gewoon zindelijk!!!) en daarna gaan slapen. Om even later vol vreugde weer de wereld te gaan ontdekken.
Wat ik toen ook leerzaam vond om te merken, was dat (ook de minder vriendelijk bekend staande) buurkatten bijzonder tolerant waren tov mijn kittens. Heel vergelijkbaar met hoe de meeste volwassen honden tov onbekende pups zijn: met geduld en begrip voor al het onbenullige peutergedrag.
Komt goed met jouw kwartet!!!!

