Barfplaats.nl

Zou eigenlijk niet inzien waarom elk ras/hond gekorfd zou moeten worden....

hannabelgje schreef:Ik heb mijn hond sinds ze bijna 8 weken is en heb haar normaal gesocialiseerd volgens de boekjes. Toch is het een zeer moeilijke hond met heel veel probleemgedrag. Heeft dus echt niet altijd met opvoeding te maken of met herplaatsers.

Verstuurd vanaf mijn SM-G903F met Tapatalk

Tuurlijk niet. Ken je Patricia McConnell? Die heeft een paar geweldige boeken over honden geschreven, zeer ervaren GT. Die kreeg een BC pup uit een goed nest, goede ouders en met 8 weken... pathologisch angst-agressie naar andere honden. Zij schrijft daar heel eerlijk en open over. Het is een combi van nature en nurture en niet alles is ook zomaar even te fixen. Ik vind dat misschien nog wel het grootst probleem van een aantal methodes van honden opvoeden die er nu zijn: niet de methode op zich, wel de loze belofte dat als je het maar goed doet, je ook meteen de perfecte hond hebt. Alsof ze programmeerbaar zijn vanaf blanco, ipv dat je moet werken met een toch wel vrij uitgebreide blauwdruk...

Volgend jaar komt er een boek van haar uit over o.a. haar hele toch met Willie (zo heet de hond). Ik ga dat zeker lezen.

Ik citeer even een stukje uit haar blog uit 2009:

I remembered that when I first took Willie, over 3 years ago, to his first vet clinic appt. He was about 8 weeks or so, maybe a day or two older. He first panicked when he heard dogs barking in the background, and I mean panicked. He looked terrified. We moved away from the sound (which was a good 100 yards away–the outdoor area of a doggy day care) and to the front door of the clinic. I put him down and he slammed his nose into the ground and started sniffing loudly and, well… intensely. He would not move from that spot for food, squeaky toys, smooches, clicks or guarantees of an entire chicken for dinner on a daily basis.

I groaned silently, predicting that this could indicate serious trouble down the road. (He had been a bit fearful of my dogs when he first met them, but he was a 7 and a half week old puppy who withdrew but then came right back and let them sniff him. It didn’t seem excessive at the time at all.) I picked him up and took him inside, where he went happy, waggy, flappy body at the vet tech and the vet. As we were leaving the appt, we walked into the lobby to find a Bichon puppy in the middle of the floor. Willie ran under a chair and hid. From a Bichon puppy. As if it were a monster.

Ah, Trisha, you might ask: And why did you keep this puppy? All I can say is that for over a year I said “I’m not sure I’ll keep him, but I just want to work with him enough to keep him out of a shelter or a euthanasia appointment.” As many of you know, he did exhibit horrific problems with other dogs for a long time, and I worked my tail off on it. (I show a video of him meeting a new dog in the Dog-Dog Aggression DVD, including one of the ways I’ve treated his issues. (the DVD is now on sale, my staff tells me I’d better mention, or they’ll muzzle me for life). As many of you also know…. I am stupid in love with him and wouldn’t re-home him for any thing or any body.
http://www.patriciamcconnell.com/theoth ... e-sniffing

Hydra schreef:Ik ben bang dat dat per definitie niet waar is. Hulphonden lopen wel degelijk los, al zijn de meesten dan niet meer in functie en zouden ze dus ook best gekorfd kunnen worden. Daarnaast is er tegenwoordig een trend om maar je eigen hulphond op te gaan leiden, oftewel: je doet je hond een tuigje om, kijkt zielig en neemt hem mee de supermarkt in. Als dit soort ongeleide projectielen niet gekorfd hoeven worden, schiet het nog niet echt op natuurlijk.
Maar opzich denk ik dat een algemene korfplicht best wat problemen kan verhelpen, al moet ik praktisch gezien wel toegeven dat ik dan geen idee heb waar ik mijn hond ongekorfd kan laten spelen. Ik heb geen tuin, geen balkon en kom nooit bij een hondenschool. Op het veldje hiernaast mag hij dan niet meer touwtrekken o.i.d., want daar lopen gekorfde honden rond. Hmmm, lastig dit!

Ik zeg ook niet dat een hulphond überhaupt niet losloopt, alleen dat ie niet losloopt en dan z'n eigen ding gaat doen. Hij blijft bij het baasje, neem ik aan. Anders is ie niet in functie en zou ie gewoon gemuilkorfd moeten worden.

Is het niet veel beter om te beginnen met verranderen bij de kinderen, geeft ze maar honden les of dieren les waarin kinderen leren hoe ze met honden en huisdieren om moeten gaan en als ze zelf een dier hebben hoe ze er verandwoordelijk mee om moeten gaan.

Tuurlijk blijf je dan altijd wel een paar idioten houden maar als dit in combinatie met het hondenbewijs en het los loopbewijs zou zijn lijkt mij de situatie al heel erg veel verbeteren.
En afgesloten honden parken voor honden die zakken voor hun losloopbewijs zo dat die ook lekker kunnen uitrazen.

Word het ook veel makkelijke om mensen te verbidden om honden te houden, heb je een hond en geen hondenbewijs hup hond in beslag.
Als je iets moeilijk maakt zullen heel veel idioten al afhaken, want keer en keer bewijzen die weer dat ze er toch geen moeiten voor willen doen.

Als dan katten ook niet meer van eigen terein af mogen binnen de bebouwdekom dan is de wereld al een stuk prettiere voor iedreen, geen katten meer die mijn hond aanvallen als ik langs loop, geen oeps nestjes omdat mevrouw weg glipt want geen anderen kat op straat, geen auto ongelukken door overstekende kat meer, geen nutteloos uitgemoorde bedreigde dieren meer, geen uigemoorden huisdieren van anderen mensen meer zo als kuikens, kippen, konijnen of vogeltjes en als je kat dan weg glipt zal die veel eerder opvallen en je hem zo sneller terug hebben.

Maar goed dat is mijn droom en ik vrees dat het altijd een droom zal blijven.

hannabelgje schreef:Ik heb mijn hond sinds ze bijna 8 weken is en heb haar normaal gesocialiseerd volgens de boekjes. Toch is het een zeer moeilijke hond met heel veel probleemgedrag. Heeft dus echt niet altijd met opvoeding te maken of met herplaatsers.

Mij hoor je niet beweren dat als je er alles aan doe om een goed gesocialiseerde hond te krijgen, dat het dan automatisch goed gaat.
Ik beweer dat die mechelaar bij mij in de buurt een gevaarlijke hond gaat worden door de wijze van omgang met het arme dier. Het doet zo zijn best, het is duidelijk te zien dat hij er niets van begrijpt, doet het vervolgens niet goed - want ja, probeert maar wat - en krijgt op zijn lazer. Je wilt toch niet beweren dat je daar een fijne hond van krijgt?
Als die mechelaar straks bij een bijtincident betrokken is, dan zal de schade niet gering zijn want niet alleen breedbekken richten ernstige schade aan. Mechelaars kunnen er ook wat van.

Overigens ben ik zeer op mijn hoedde bij labradors en golden retrievers omdat ik die weleens in mijn arm heb gehad uit het niets. Ook is er hier in de buurt een rare golden die andere honden besluipt alsof het prooien zijn, daar krijg ik de kriebels van. Duitse herders vertrouw ik ook vaak niet.

Anne in Duitsland schreef:Ik zeg ook niet dat een hulphond überhaupt niet losloopt, alleen dat ie niet losloopt en dan z'n eigen ding gaat doen. Hij blijft bij het baasje, neem ik aan. Anders is ie niet in functie en zou ie gewoon gemuilkorfd moeten worden.

Ik denk dat die scheidslijn lastig te trekken is bij dit soort groep honden, maar de praktijk (als die er ooit al komt) zou dat moeten uitwijzen.

hannabelgje schreef:Ik heb mijn hond sinds ze bijna 8 weken is en heb haar normaal gesocialiseerd volgens de boekjes. Toch is het een zeer moeilijke hond met heel veel probleemgedrag. Heeft dus echt niet altijd met opvoeding te maken of met herplaatsers.

Verstuurd vanaf mijn SM-G903F met Tapatalk

Het ging mij er even om dat de post op me overkwam alsof Oscar is zoals hij is, omdat hij een opvoeding zoals ze omschreef bij die andere mechel zou hebben gehad (al dan niet door ons). En daar voelde ik mij (tot de verheldering) erg door gepikeerd.

Ook als je alles goed doet, heb je niet zomaar een perfecte hond. Het zijn levende wezens, zo simpel is het.

Kaela schreef:Het ging mij er even om dat de post op me overkwam alsof Oscar is zoals hij is, omdat hij een opvoeding zoals ze omschreef bij die andere mechel zou hebben gehad (al dan niet door ons). En daar voelde ik mij (tot de verheldering) erg door gepikeerd.

Ook als je alles goed doet, heb je niet zomaar een perfecte hond. Het zijn levende wezens, zo simpel is het.

En ben je ook nog afhankelijk van het gezonde verstand van anderen. Of het gebrek daaraan.
Kijkend naar Nelson heb ik nadat hij is aangevallen een andere hond dan daarvoor. Nu gedraagt Nelson zich netjes, als een hond richting andere honden angstagressie ontwikkeld na zo'n incident vind ik dat niet gek.

Nelson is echt bang geworden. Gaat op zijn rug op de grond liggen gillen als hij een hond hoort blaffen. We zijn aan het trainen maar het valt niet mee. Als dit een agressiever exemplaar was geweest was het wellicht niet op de rug liggen maar in de aanval gaan geworden.

Hope schreef:En ben je ook nog afhankelijk van het gezonde verstand van anderen. Of het gebrek daaraan.
Kijkend naar Nelson heb ik nadat hij is aangevallen een andere hond dan daarvoor. Nu gedraagt Nelson zich netjes, als een hond richting andere honden angstagressie ontwikkeld na zo'n incident vind ik dat niet gek.

Nelson is echt bang geworden. Gaat op zijn rug op de grond liggen gillen als hij een hond hoort blaffen. We zijn aan het trainen maar het valt niet mee. Als dit een agressiever exemplaar was geweest was het wellicht niet op de rug liggen maar in de aanval gaan geworden.

Precies de reden waarom Oscar na 5 keer aangevallen te zijn intimiderende reuen niet meer tollereerd. Ik kan op 5 cm langs elke hond die onder controle is aflopen, maar komt er een loslopende reu stoer doen, dan begint Oscar vrijwel direct. Neem het hem eens kwalijk na 3 keer volledig onverwachts van achteren gegrepen te zijn... Ik vind het een godswonder dat dit alles is en dat hij zich verder nog altijd zo keurig gedraagd.

Ik vind het zo jammer voor jullie. Het was ook zo extreem heftig. Zoiets gaat echt niet in de koude kleren zitten.

Wat ik me bedenk, ook al valt Nelson niet uit, zou BAT niet toch een idee kunnen zijn voor hem? Om weer te leren vertrouwen te krijgen?

Hope schreef:En ben je ook nog afhankelijk van het gezonde verstand van anderen. Of het gebrek daaraan.
Kijkend naar Nelson heb ik nadat hij is aangevallen een andere hond dan daarvoor. Nu gedraagt Nelson zich netjes, als een hond richting andere honden angstagressie ontwikkeld na zo'n incident vind ik dat niet gek.

Nelson is echt bang geworden. Gaat op zijn rug op de grond liggen gillen als hij een hond hoort blaffen. We zijn aan het trainen maar het valt niet mee. Als dit een agressiever exemplaar was geweest was het wellicht niet op de rug liggen maar in de aanval gaan geworden.

Hoeft niet. Boris is na de ernstigste toetakelingen gewoon gaan wegrennen. Ontsnapte dan ook uit zo ongeveer alles dat ik overwogen heb een slipketting te gaan gebruiken omdat ik het echt niet meer wist. Niet elke hond reageer met agressie na aanvallen.

En dat is dus wat ik bedoelde met ja ik snap de vechthondendiscussie, maar mijn honden zijn nog nooit door een vechthond toegetakeld, dat waren goldens, een labrador, twee soorten van jachthonden (ben daar niet zo goed thuis om precies het ras te kunnen noemen) een Berner Sennen, een Jack Russel. Allemaal geen rassen waarvoor je omloopt omdat ze zo eng zijn.

Kaela schreef:Precies de reden waarom Oscar na 5 keer aangevallen te zijn intimiderende reuen niet meer tollereerd. Ik kan op 5 cm langs elke hond die onder controle is aflopen, maar komt er een loslopende reu stoer doen, dan begint Oscar vrijwel direct. Neem het hem eens kwalijk na 3 keer volledig onverwachts van achteren gegrepen te zijn... Ik vind het een godswonder dat dit alles is en dat hij zich verder nog altijd zo keurig gedraagd.

Ik vind het zo jammer voor jullie. Het was ook zo extreem heftig. Zoiets gaat echt niet in de koude kleren zitten.

Wat ik me bedenk, ook al valt Nelson niet uit, zou BAT niet toch een idee kunnen zijn voor hem? Om weer te leren vertrouwen te krijgen?

Wij gaan samen op vrees ik. Ik ben zelf ook bang geworden, juist ook omdat het zo volslagen onverwacht was. Ik liep op het fietspad, had geen hond gezien en ineens hangt hij in Nelson. Bij alles wat ik in mijn ooghoek zie schrik ik, en Nelson ook. Geen idee wie er als eerste schrikt. Maar een kat, een opvliegende vogel, een ritselende tak. We lopen niet meer rustig en dat helpt niet. Want komt er dan een hond dan zit de spanning al vrij hoog.

Lil schreef:
Hoeft niet. Boris is na de ernstigste toetakelingen gewoon gaan wegrennen. Ontsnapte dan ook uit zo ongeveer alles dat ik overwogen heb een slipketting te gaan gebruiken omdat ik het echt niet meer wist. Niet elke hond reageer met agressie na aanvallen.

En dat is dus wat ik bedoelde met ja ik snap de vechthondendiscussie, maar mijn honden zijn nog nooit door een vechthond toegetakeld, dat waren goldens, een labrador, twee soorten van jachthonden (ben daar niet zo goed thuis om precies het ras te kunnen noemen) een Berner Sennen, een Jack Russel. Allemaal geen rassen waarvoor je omloopt omdat ze zo eng zijn.

Ik schrijf ook nergens dat elke hond agressief word. Ik schrijf dat je jouw eigen hond nog zo goed kan opvoeden, er al je tijd, liefde, zorg en geld in kan steken en je dan plotseling een serieus probleem kan krijgen doordat een ander zich stompzinnig gedraagd en jouw hond een trauma oploopt.

Hope schreef:Wij gaan samen op vrees ik. Ik ben zelf ook bang geworden, juist ook omdat het zo volslagen onverwacht was. Ik liep op het fietspad, had geen hond gezien en ineens hangt hij in Nelson. Bij alles wat ik in mijn ooghoek zie schrik ik, en Nelson ook. Geen idee wie er als eerste schrikt. Maar een kat, een opvliegende vogel, een ritselende tak. We lopen niet meer rustig en dat helpt niet. Want komt er dan een hond dan zit de spanning al vrij hoog.

Snap ik, ook voor jou moet het slijten. De laatste keer dat Oscar aangevallen werd was ik niet eens bij en ik ben maanden doodsbang geweest. En nog hoor.

Misschien geeft het jou ook vertrouwen om wat tijd bij fijne honden door te brengen. Mij helpt het vaak wel om te zien dat dingen ook gewoon goed kunnen gaan. Maar er zijn natuurlijk vele wegen naar Rome, ik hoop dat jullie er een vinden die jullie past

Kaela schreef:Snap ik, ook voor jou moet het slijten. De laatste keer dat Oscar aangevallen werd was ik niet eens bij en ik ben maanden doodsbang geweest. En nog hoor.

Misschien geeft het jou ook vertrouwen om wat tijd bij fijne honden door te brengen. Mij helpt het vaak wel om te zien dat dingen ook gewoon goed kunnen gaan. Maar er zijn natuurlijk vele wegen naar Rome, ik hoop dat jullie er een vinden die jullie past

Dat zou zeker kunnen helpen. Jammer is dat zijn maatje en buurhond eveneens is aangevallen en dusdanig is toegetakeld dat hij geen enkele reu meer om zich heen verdraagd. Ook zijn maatje Nelson niet.
Zo'n fijne buurt hier

Hope schreef:Dat zou zeker kunnen helpen. Jammer is dat zijn maatje en buurhond eveneens is aangevallen en dusdanig is toegetakeld dat hij geen enkele reu meer om zich heen verdraagd. Ook zijn maatje Nelson niet.
Zo'n fijne buurt hier

He bah wat naar....

Het is dat mijn meneren niet zo dol zijn op labradorreuen die op hen af denderen anders zouden we zo langs komen. Volgens mij woon je niet zo ver bij mij vandaan? (als je naar Venlo rijdt voor zeep kan het nooit heel ver zijn, oh ik zie het al, Neerkant, dat is vlakbij waar mijn ouders wonen, half uurtje ong voor mij)
Misschien dat ik het lieve labteefje van vrienden van ons maar moet kidnappen... Zo'n lief moppie (dat gaat dus wel goed met mijn mannen, ook al komt zij ook aangebeukt... )

Wat wel kan: "parallel walking" dus aangelijnd, op gepaste afstand en rust creëren. Bijkomend voordeel: die van mij blaffen niet. Dus mocht je een soort "BAT sessies" willen doen, dan geef maar een gil. Dus afstand, wandelen en geen direct contact tussen de honden. En dan kijken hoe het gaat.

Siberienne schreef:He bah wat naar....

Het is dat mijn meneren niet zo dol zijn op labradorreuen die op hen af denderen anders zouden we zo langs komen. Volgens mij woon je niet zo ver bij mij vandaan? (als je naar Venlo rijdt voor zeep kan het nooit heel ver zijn, oh ik zie het al, Neerkant, dat is vlakbij waar mijn ouders wonen, half uurtje ong voor mij)
Misschien dat ik het lieve labteefje van vrienden van ons maar moet kidnappen... Zo'n lief moppie (dat gaat dus wel goed met mijn mannen, ook al komt zij ook aangebeukt... )

Wat wel kan: "parallel walking" dus aangelijnd, op gepaste afstand en rust creëren. Bijkomend voordeel: die van mij blaffen niet. Dus mocht je een soort "BAT sessies" willen doen, dan geef maar een gil. Dus afstand, wandelen en geen direct contact tussen de honden. En dan kijken hoe het gaat.

Oh wat lief! Ik heb het idee dat op afstand passeren wel gaat.
Het is vooral wanneer honden echt dichtbij komen en helemaal wanneer ze blaffen. Waakhonden in de buurt passeren die in kennel zitten gaat dus niet.