Barfplaats.nl

Prof hulp inschakelen voor de wonden en wat zij aan hulpmiddelen zoals bijv een speciaal matras gaan huren.

Hope schreef:Rechter op of platter liggen gaat, draaien niet. Ik lig op Tempur.

Tempur lijkt me nu juist zo plakkerig.

Tanna schreef:
Tempur lijkt me nu juist zo plakkerig.

Oh, nee, daar heb ik geen last van. Het is ook niet warm in huis, en er liggen goede kwaliteit (hoes) lakens op. + een monthon onderhoes om vocht goed op te nemen. Zweten doe ik ook zeker niet, ik lig zelfs onder een laken.

Els&Flow schreef:Een ergotherapeut of een verpleegkundige met specialisatie wondzorg laten komen voor persoonlijk advies of evt hulpmiddelen om erger te voorkomen. Vind ik zowiezo geen gek idee, gezien je klachten. Heeft je huisarts niet wijkverpleging oid voorgesteld? Je bent zwanger van je eerste kindje, ligt letterlijk doodziek op je bed, spuugt je helemaal leeg, houd geen vocht binnen en toch ben je thuis. Ik vind het nogal wat eerlijk gezegd.

Voor je doorligwonden kan je zink op de randen smeren, sudocreme bijvoorbeeld.

Als ik in bed blijf dan kan ik vocht binnen houden. Dat is ook de reden dat ik thuis ben. Zolang er geen ketonen in de urine zitten hoef ik niet aan het infuus en is het dus thuis uitzingen. In het ziekenhuis kunnen ze ook niet meer voor me doen dan vocht geven en afwachten op een omslag.

Maar verder, ja, het is echt nogal wat. Het is nu maar een klein plekje maar ja. Dat blijft daar natuurlijk niet bij.
Thuiszorg is niet voorgesteld. Manlief werkt vanuit huis dus die zorgt voor me. Verder is er medisch gezien geen hulp in huis. Ik ga vandaag wel de gynaecoloog bellen om te vragen wat nu wijsheid is.

Probleem is ook mijn gewicht. Ik lig echt op de botten en daar lig ik nu ook op door. Het afvallen lijkt nu mee te vallen maar ik heb gewoon serieus ondergewicht.

In revalidatie centra worden heel veel schapenvachten gebruikt bij doorliggen.

Els&Flow schreef:Een ergotherapeut of een verpleegkundige met specialisatie wondzorg laten komen voor persoonlijk advies of evt hulpmiddelen om erger te voorkomen. Vind ik zowiezo geen gek idee, gezien je klachten. Heeft je huisarts niet wijkverpleging oid voorgesteld? Je bent zwanger van je eerste kindje, ligt letterlijk doodziek op je bed, spuugt je helemaal leeg, houd geen vocht binnen en toch ben je thuis. Ik vind het nogal wat eerlijk gezegd.

Voor je doorligwonden kan je zink op de randen smeren, sudocreme bijvoorbeeld.

Dit wilde ik typen ja, decubitus verpleegkundige via een thuiszorg organisatie laten komen. Zal via de huisarts kunnen. Niet denken dat het vanzelf wel over zal kan, wat die wonden kunnen rap erger worden. Beter te veel inzet dan te weinig.

Hope schreef:Oh, nee, daar heb ik geen last van. Het is ook niet warm in huis, en er liggen goede kwaliteit (hoes) lakens op. + een monthon onderhoes om vocht goed op te nemen. Zweten doe ik ook zeker niet, ik lig zelfs onder een laken.



Als ik in bed blijf dan kan ik vocht binnen houden. Dat is ook de reden dat ik thuis ben. Zolang er geen ketonen in de urine zitten hoef ik niet aan het infuus en is het dus thuis uitzingen. In het ziekenhuis kunnen ze ook niet meer voor me doen dan vocht geven en afwachten op een omslag.

Maar verder, ja, het is echt nogal wat. Het is nu maar een klein plekje maar ja. Dat blijft daar natuurlijk niet bij.
Thuiszorg is niet voorgesteld. Manlief werkt vanuit huis dus die zorgt voor me. Verder is er medisch gezien geen hulp in huis. Ik ga vandaag wel de gynaecoloog bellen om te vragen wat nu wijsheid is.

Probleem is ook mijn gewicht. Ik lig echt op de botten en daar lig ik nu ook op door. Het afvallen lijkt nu mee te vallen maar ik heb gewoon serieus ondergewicht.

De ervaring leert dat je zelf aan touwtjes moet trekken anders gebeurt er vanuit de medische wereld geen barst. Je hebt met deze problematiek gewoon recht op een verpleegkundige dus maak daar ook gebruik van. Vwb je ondergewicht, bel een dietiste. Daar zijn die mensen voor. Het is aan jou wat je ermee doet, maar je zal echt zelf (of je man) heel hard aan de bel moeten trekken om hulp te krijgen die je nu keihard nodig hebt.
Ik wil mijn ervaringen niet op een publiek forum plaatsen maar wil je wel meegeven dat je echt echt hulp moet gaan zoeken.

Niet vanmiddag de gynaecoloog bellen voor advies, gewoon zo de huisarts bellen met de mededeling dat je dit nodig hebt.

Els&Flow schreef:De ervaring leert dat je zelf aan touwtjes moet trekken anders gebeurt er vanuit de medische wereld geen barst. Je hebt met deze problematiek gewoon recht op een verpleegkundige dus maak daar ook gebruik van. Vwb je ondergewicht, bel een dietiste. Daar zijn die mensen voor. Het is aan jou wat je ermee doet, maar je zal echt zelf (of je man) heel hard aan de bel moeten trekken om hulp te krijgen die je nu keihard nodig hebt.
Ik wil mijn ervaringen niet op een publiek forum plaatsen maar wil je wel meegeven dat je echt echt hulp moet gaan zoeken.

De diëtiste belt wekelijks. Verder dan nutridrink komen ze niet omdat er verder niks lukt.
Sondevoeding lijkt ook echt geen optie dus zolang ik niet weer erg af ga vallen wil ik dat risico niet nemen.

Verder heb je gelijk hoor, er komt je niets aanwaaien en we horen ook nog vaak genoeg dat misselijkheid gewoonweg bij zwangerschap hoort. Er zijn er nog maar genoeg die me niet ziek vinden. Zwangerschap is immers geen ziekte zeggen ze dan. Of, je hebt er toch voor gekozen? Het is gewoon een rotsituatie.

Wat een gemene reacties!
Zwangerschap op zich is misschien geen ziekte, alhoewel je daar ook over kan discissieren. Maar zwangerschapsmisselijkheid is het zeker wel!
Dju toch! Dat mensen dat echt kunnen zeggen!

pearlsofpassion schreef:Wat een gemene reacties!
Zwangerschap op zich is misschien geen ziekte, alhoewel je daar ook over kan discissieren. Maar zwangerschapsmisselijkheid is het zeker wel!
Dju toch! Dat mensen dat echt kunnen zeggen!

+1!

Ik denk dat veel mensen niet realiseren hoe erg het kan zijn. Heb heel wat zwangeren meegemaakt nu en tja soms moeten ze twee maal per dag naar het toilet en eten ze weinig maar erger had ik nog niet gehoord.

pearlsofpassion schreef:Wat een gemene reacties!
Zwangerschap op zich is misschien geen ziekte, alhoewel je daar ook over kan discissieren. Maar zwangerschapsmisselijkheid is het zeker wel!
Dju toch! Dat mensen dat echt kunnen zeggen!

Ja, rot is dat. Het is gewoon meer dan wat misselijk zijn. Mensen bedoelen het niet altijd verkeerd maar het valt niet fijn. Zoals laatst, visite, die zei dat ik niet mocht klagen omdat er ook mensen zijn die misselijk zijn na chemotherapie. Ik was zwanger, dus ik had niets om moeilijk over te doen, moest me er maar overheen zetten. En ja, als je misselijk bent na chemo is dat vreselijk, maar betekend het dat ik me niet rot mag voelen? Ik vind die vergelijking nogal bizar.

Of de opmerking dat ik gewoon moet genieten van het zwanger zijn. Sorry, maar genieten? Nee, dat zit er even niet in. Alsof zwanger zijn nou altijd perse maar rozegeur en manenschijn is.
Of 'wat heerlijk dat je niet hoeft te werken en je gewoon maar lekker laat verwennen. Je zal wel helemaal uitgerust zijn als de baby er is. Je weet niet wat je overkomt als je ineens aan de slag moet.' Of 'nou, ik werkte gewoon hoor, en ik deed mijn huishouden ook gewoon zelf, je bent zwanger, meer niet.'
Ik laat het maar. Geen energie om er me druk over te maken.

Laat ze maar lullen, ze zijn niet wijzer!

Tsjesus Hope, wat een klote situatie!
Snel via HA hulp inschakelen zou ik ook zeggen!
En ik zou toch echt iets van een peg-sonde overwegen hoor. Je zit voor zover ik het kan beoordelen echt onder het minimum van een dagelijkse aanbevolen hoeveelheid essentiële voedingsstoffen hoor! Je gaat dit anders niet volhouden. Op de lange duur is Nutridrink absoluut ontoereikend. Dat is echt voor de korte termijn en als aanvulling, niet als vervanging.

Tanna schreef:Laat ze maar lullen, ze zijn niet wijzer!

+1

Ik was even afwezig dus niet gereageerd, maar alsnog heel veel sterkte gewenst Hope! Ik hoop dat er snel verbetering komt.