Barfplaats.nl

wat een naar gezicht.. 
ik vind hem wel erg bij bewustzijn voor een epi aanval.
hij lijkt mij benauwd en met pijn.
hij probeert "weg"  te willen komen van dat gevoel..
ik hoop dat je snel de oorzaak vindt en het weg kan nemen..

veel sterkte..

Dit lijkt verdacht veel op syringomyelia,wat ook bij de Franse bullen voorkomt. Ik denk hieraan omdat je vermeld dat hij ook gilt.
Mocht je da niets kunnen vinden (er kan natuurlijk heel iets anders aan de hand zijn) dan raad ik aan om eens contact op te nemen met Paul Mandigers. Laat hem dat filmpje eens zien of eventueel Eric Noorman in Best.
In ieder geval veel beterschap gewenst.

Jeetje lees het nu pas, wat zal je je een zorgen maken.
Hopelijk kunnen ze morgen wat vinden, heel veel sterkte

En weet je al iets meer?

Hopelijk geen slecht nieuws.

miekjevdv schreef: En weet je al iets meer?

Hopelijk geen slecht nieuws.

Vraag ik me ook af.

hoop ook dat we  snel wat horen

Wat fijn zoveel reacties! Door alle drukte de afgelopen dagen, en de aanvallen van Bill, weinig BP tijd gehad.

Gister is er in Utrecht een ct-scan gemaakt. De neuroloog vermoedde een hernia en inderdaad.......
Bill heeft twee hernia's in zijn nek, een kleintje en een behoorlijke. Het kleintje moet door rust helemaal kunnen herstellen, de ander is nu de vraag. De neuroloog zegt dat de kans bestaat dat ook deze met rust verbeterd. Dat gaan we nu proberen. Mochten de klachten verergeren, uitvalsverschijnselen e.d. moeten we onmiddellijk bellen en wordt Bill geopereerd.
De operatie is behoorlijk heftig dus ik hoop dat we heb die kunnen besparen.

Gister was hij erg ziek van de narcose, misselijk, last van zijn darmen en in de war. Nu is hij aardig de oude, hij krijgt veel pijnstilling, onstekingsremmers en ik heb puur hernia druppels. Vandaag is hij meer zichzelf, hoewel hij in de bench moet blijven accepteert hij dat goed en hij wil weer kroelen en knuffelen.
Nu aan ons de schone taak om hem drie weken rustig te houden. Daarna mogen we hem iets meer laten bewegen. Ik ben nu op zoek naar een karretje om hem in te vervoeren als ik ga wandelen. Dan hoeft hij niet alleen thuis te blijven.

Al met al een rot diagnose maar zoveel beter dan dat er iets in zijn koppie mis zou zijn. In die zin zijn we opgelucht. Wel balen we dat ons kereltje, nog geen 3 jaar oud, hier de rest van zijn leventje last van blijft houden. Het blijft een zwakke plek. Ik heb contact gehad met dr. Aharon van Kreupeldier.  Als hij op rust voor uit gaat kan zij hem over drie weken zien. Mogelijk kan zij iets voor hem doen.

Wordt vervolgd dus, hopelijk is ons ventje snel pijn vrij!

Dit is inderdaad niet zo heel slecht nieuws.
Veel beter dan een probleem met de hersentjes.

Hem rustig houden zal inderdaad nu het best zijn maar tegelijk ook heel moeilijk.
Toen mijn hond 3 jaar was heb ik hem ook eens 2 weken moeten stilhouden omdat hij toen een blessure had aan zijn achterpoot. En dat was moeilijk. Hij was gewoon dat hij elke dag 3 keer meer dan 1 uur kon wandelen, waarvan de meeste tijd gewoon los. En dan ineens niets meer. Hij is dan verschillende keren kwaad geweest en ging constant aan de deur krabben en keek dan naar mij om te zeggen: Baasje, zijt gij mij vergeten.

Probeer misschien ook zijn eten hoger te zetten zodat hij zich niet moet bukken.
En voor de rest. Zelf zo rustig mogelijk blijven dan komt alles zeker goed.

Fijn dat het niets in de hersenen is.
Sterkte met rustig houden.
Ik zou zelf naar iemand anders gaan dan dorit aharon.

Een paar opties, erwin geitenbeek, chantal kurvers beiden ook nog wat meer in de regio en osteopaten, en dierenarts.

sella schreef: Fijn dat het niets in de hersenen is.
Sterkte met rustig houden.
Ik zou zelf naar iemand anders gaan dan dorit aharon.

Een paar opties, erwin geitenbeek, chantal kurvers beiden ook nog wat meer in de regio en osteopaten, en dierenarts.

Ik hoor hele positieve dingen over haar behandeling, schijnt wel een bijzondere vrouw te zijn. Heb je ervaring met haar?

Ja, ik heb ervaring met haar. En bijzonder is ze idd. Zo bijzonder dat ze nooit meer aan een dier van mij zal aanraken.

sella schreef: Ja, ik heb ervaring met haar. En bijzonder is ze idd. Zo bijzonder dat ze nooit meer aan een dier van mij zal aanraken.

Hoezo?

Zoek maar eens op haar naam in dit subforum.

Ik vindt haar erg grof met dieren en ze breekt zo spondylose bruggen los.

Ik zie je filmpje nu pas en voor mij wel herkenbaar.

Eind augustus op een zaterdagmiddag begon onze Jules heel hard te krijsen, echt ongelofelijk.
Ook hij kroop over de vloer wist niet waar hij het zoeken moest. Lopen, kruipen, gillen , trillen etc.
Omdat wij eerder een franse bulldog met een nekhernia hebben gehad was dat het eerste wat in mij opkwam omdat hij vooral zijn nek probeerde stil te houden. Zijn hele lijfje stond gespannen.
Metacam heb ik altijd in huis en gelijk een dosis gegeven, hielp niet voldoende hij bleef pijn houden, onrustig.
Dierenarts gebeld en moest dosis bijgeven, startdosis moet eigenlijk dubbel.
Afgesproken met dienstdoende dierenarts dat als het niet beter ging we zondagmorgen moesten langskomen.
Zondagmorgen wederom hetzelfde, gillen,kruipen niet weten waar hij het zoeken moest.
Dierenarts hem onderzocht maar daar voelde hij zich redelijk goed dus was moeilijk in te schatten maar ook hij dacht aan nekhernia.
Tramadol meegekregen om bij de Metacam te geven als de pijn te hevig was.
Voorlopig aankijken en rustig aan doen.

Heb ook gelijk Wervel H besteld van MacSamuel, zou met name goed werken bij hernia's in het halsgebied.
Tramadol heb ik hem een paar maal gegeven als hij teveel pijn had.
De MacSamuel heeft hij 2 maanden gehad en Metacam ook een vrij lange tijd met hoge dosering.
Al met al ging het langzaam aan steeds beter en soms was het moeilijk hem rustig te houden.
Inmiddels is hij weer de oude, geen pijnklachten meer en nek beweegt weer soepel.

In het verleden ook te maken gehad met rughernia's bij Pierre en dan was onze eerste gang naar de fysiotherapeut en Metacam. Heb hele goede ervaringen bij rughernia met fysio maar met een nekhernia heb ik begrepen dat fysio weinig kan. Een nekhernia is zo ongelofelijk pijnlijk dat ze zeker in het begin weinig durven doen.

Vreselijk om hem zoveel pijn te zien hebben, je voelt je zo machteloos.

Sterkte met je bullemanneke.

geen fijne uitslag, maar beter als waar voor gevreesd wordt
rustig houden zal niet makkelijk zijn met zo,n jonge hond
sterkte er verder mee
fijn, dat je nu weet wat het is.