Even geen halsbandje om, want dat irriteert dan de keel. Uitlaten aan een tuigje en geen hele wandelingen, want immers kalm houden. Zachte voeding, ook om irritatie aan de keel te vermijden. Af en toe een lepeltje honing of thijmsiroop ter verzachting van de keel.De lichaamstemperatuur in de gaten houden middels een thermometer. Als die boven de 40 komt altijd contact opnemen met de da. Na pakweg 3 dagen nemen de klachten al af, zo niet: contact opnemen met de da. Allemaal dus ook zeer vergelijkbaar met een griep.
Als je zolang de hond klachten heeft hem gewoon kalm houdt en irritaties die hoesten opwekt zo veel mogelijk vermijdt, heb je in de regel geen dierenarts/behandeling hiervoor nodig. Verloopt het onverhoopt anders, herstelt je hond niet vlot of nemen de klachten in plaats van af juist toe, dan een afspraak maken en volgt vermoedelijke een ab kuur.
Maakt je hond een kennelhoest door (mijn ervaring is dat zelfs socio's als retrievers dit zelden oplopen en als ze het eens krijgen dit zelden tot écht ziek zijn leidt, veelal bij wat gekuch blijft) dan bouwen ze daardoor weerstand tegen deze variant op en dat geeft jarenlange bescherming!
Kortom, als er iets heerst, komen ze daar ongetwijfeld mee in aanraking, maar ze lopen het zelden op. En zelfs áls, dan niet zodanig dat het medicatie vereist.
Ik denk dat als je echt tot de 'risicogroep' hoort het wellicht meer voors dan tegens heeft(??) maar als je dan de griepprik vertaalt naar de kennelhoestvaccinatie, dan worden baby(hondje)s dus niet geent 
