Barfplaats.nl

Ik ben blij eindelijk eet de Sint Missy weer  Zat tot ongeveer september op barf ging redelijk ( was toen 2) en dat moest ze niet meer, na weken slecht eten KVV geprobeerd allerlei merken was ook geen succes, alle truken dozen open getrokken maar nee hoor, nog poosje gevoerd ( fout ja maar werd graat mager)
En verleden week dacht ik laat ik is een kippen poot geven en ja hoor binnen paar sec op , dus terug op barf en eet tot op heden heel goed, wel rustig en op haar gemakkie maar ze eet!

De border was vroeger ook altijd een zeikerd met eten , maar nu hij ouder is niks meer aan de hand , zelfs groente  waarvan hij nog van mening was past maanden terug dat is gif! Misschien de leeftijd hoe ouder hoe gekker 

De Berner heb ik altijd gezegt als zei niet meer eet is ze dood, dat is een kliko

De chi heb zoiets eerst kijken wat een ander heb , is dat hetzelfde nou ja okee dan

De katten, vooral de zwarte Brit is een ware vreetzak en als ze kan jatten zal ze het niet laten

De katten krijgen 2/3 x per dag beetjes
De Berner/border/chi s'morgens helft KVV
De Sint s'morgens alleen beetje groente met klein stukje spier

En dan de rest s'avonds na de laaste wandeling
Dat doe ik sinds kort en bevalt super
De honden eten wel apart, anders eet de Berner alles op

Leuk al die ervaringen van anderen te lezen, ik herken wel dingen!

Eten - ofwel Het Hoogtepunt van de dag 
Honden eten hier 1x per dag.
Borke heb ik 'nooit zien eten', het is dat hij ook botwerk kreeg.
Kreeg hij kvv, orgaan of spiervlees dan was het op voordat de bak op de grond stond en daarna direct naar Sofi rennen om haar bak te inspecteren. Dat werd dan bonje, want Sofi stond dan nog te filosoferen boven haar bak en had nog geen likje genomen.
Borke at dus in de achtertuin, die door een hek gescheiden wordt van de zijtuin en daar at Sofi.
Je kon hem gerust botten van dragende delen geven, want hij schraapte vlees, knars en merg er af en de botten liet hij volledig liggen.
Borke had altijd trek en at altijd de restjes van Sofi en van de katten op.

Toen Borke overleed ging Sofi nog slechter eten.
Kijken, nadenken, ruiken, een likje, nee ik hoef het niet.
Spiervlees, pens, gemalen spiervlees met groentemix, dat wilde ze nog wel.
Daarbij lustte ze sowieso al veel Barf niet.
Uiteindelijk maar overgegaan op kvv met soms groentemix - met zo nu en dan spiervlees, pens, eendennek of kipkarkas - net die paar dingen die ze dan nog wel wil.
Sofi eet 1x per dag en 's ochtends een snackje kvv bij haar medicijnen.
Als ik haar eten ga klaarmaken, dan gaat ze op afstand zitten wachten.
Dat had ik Borke geleerd, omdat ik geen gebedel en gesnaai in de keuken wil en dat doet ze uit zichzelf nog steeds.

De poezen eten tegenwoordig in harmonie samen 3x per dag hun kvv.
Haley en Lola hebben een interne klok en waarschuwen een uur tevoren dat het etenstijd is.
In alle boekjes staat 'het zachte stemgeluid van de Maine Coon zal u verbazen'.
Ik weet zeker dat Haley raszuiver is, maar ze rent krijsend door het huis als zij vindt dat het etenstijd is.
Volgens mij gaat het haar meer om de opwinding van het eten krijgen dan omdat ze zo'n trek heeft

Toen Roy nog leefde en we 6 Coons hadden, wachtten de andere 5 totdat Roy al grommend gegeten had en daarna aten ze met zijn vijven in harmonie hun eten.
Roy was gigantisch groot, maar een watje. Onze oudste poes, die de helft van hem woog, sloeg hem zo van de trap af als hij haar in de weg zat. Kwam het echter op eten aan, dan veranderde hij in de wilde panter waar hij ook de looks van had