Barfplaats.nl

Lief van je Paulien en sterkte voor je vriendin!

Ronald schreef: Dat vind ik altijd zo frappant: je brult dat je hond moet komen, en àls die dan uiteindelijk komt, geef je hem op z'n flikker. Iets zegt mij dat die hond de volgende keer ook niet komt... 

Dat niet alleen, waarom moet je bulderen als die hond op pak hem beet twee/drie meter voor je staat. Foppe keek helemaal paniekerig. Maar ja, ik snap wel meer niet.

Knuffel Pauline, goed dat je je vriendin blijft ondersteunen en hoop dat met weer andere medicatie de neiging wegneemt.

We zitten hier een beetje in zak en as. Bronneke heeft van 18 januari tot vorige week best goed gelopen. Niet te lange wandelingen niet spelen met vreemde honden etc, maar zij en wij genoten. Was zo fijn weer met alle drie in een keer uit kunnen, niet tig rondes op een dag. Helaas is ze sinds dit weekend weer mank, hetgeen per moment erger wordt (in plaats van beter). Ik vrees dat we weer in de buidel moeten tasten en weer een knieoperatie moeten laten doen. Ik wordt er zo verdrietig van. Ons lieve lieve hondje heeft nog niet eens een maand kunnen genieten van een klein beetje hond zijn en dan gaan we weer minimaal drie maanden alles lopen verbieden. We hadden zo gehoopt dat ze nu eindelijk haar hondse leven kon gaan leven.

Plien, wat ben je toch een lieverd. 

Kira, sterkte met je meisje.

OT:
uitverkoop bij de anwb. Score: 1 softshell ski jas en 1 heerlijk warm fleecevest. Meer dan genoeg leuke dingen gezien, ook weer in de nieuwe collectie maar dat moet even wachten.
Daarna even naar de AH geweest voor de vergeten boodschapjes, eenmaal thuis Flow een behaard hazenoortje gegeven van Floris24, die ze eerst door de kamer heeft gesmeten, daarna er heel hard tegen heeft geblaft, toen nog een zwieper en toen ze tot de conclusie kwam dat ie echt echt echt dood was is oortje naar de mand verhuist. Vanmiddag heerlijk naar het duin, uit de wind in de zon. Wel nog met een warme jas want zo warm is het nou ook nog niet.

Verdikke Katinka, dat wil je er niet bij hebben 

Dikke voor jullie allebei en natuurlijk ook voor Bronwyn...

kira schreef: We zitten hier een beetje in zak en as. Bronneke heeft van 18 januari tot vorige week best goed gelopen. Niet te lange wandelingen niet spelen met vreemde honden etc, maar zij en wij genoten. Was zo fijn weer met alle drie in een keer uit kunnen, niet tig rondes op een dag. Helaas is ze sinds dit weekend weer mank, hetgeen per moment erger wordt (in plaats van beter). Ik vrees dat we weer in de buidel moeten tasten en weer een knieoperatie moeten laten doen. Ik wordt er zo verdrietig van. Ons lieve lieve hondje heeft nog niet eens een maand kunnen genieten van een klein beetje hond zijn en dan gaan we weer minimaal drie maanden alles lopen verbieden. We hadden zo gehoopt dat ze nu eindelijk haar hondse leven kon gaan leven.

    Wat ontzettend naar! Sterkte 

Wat een drama voor jullie en Bronwyn..... Dat is nou wat je beslist niet wilt. En verdrietig..., natuurlijk, hoe kan het ook anders. Je gunt je hond niets meer en minder dan hond zijn. Maar je weet dus al dat ze zeker 3 maanden weer rust moet hebben nu? Sorry dat me niet altijd alles duidelijk is wat er met Bronwyn is, er ontgaat me ook weleens iets.

Ach lieverds hier, ik ben ook maar gewoon een mens. Soms ben ik lief, soms ben ik een afschuwelijk wijf, eigenlijk ben ik net een mens.....  Gisteren tot 2x toe in staat geweest iemand een kopje kleiner te maken omdat ze hun honden niet gewoon bij zich houden, zelfs niet als ik het netjes vraag. Vanaf nu rijd ik er gewoon met de buggy tegenaan of overheen, ben er klaar mee. Joep is geen partij voor een aanstormende hond en nee mevrouw hij/zij doet niets, wil alleen maar spelen, daar heb ik geen enkele boodschap meer aan. Bij je houden en that's it! Echt ik schijt zeven kleuren stront bij de gedachte dat zo'n ongeleid projectiel op de rug van Joep landt.....

Wat vervelend Pauline.
Ik heb 2 chihuahua's en die zijn er ook niet van gediend dat er een grote hond op hun af komt stormen.
Vorige zomer waren we met de pup een Shar Pei van een kennis aan het wandelen.
We hadden ze op een gegeven moment los zodat ze hun benen konden strekken.
Kom de Shar Pei onbeholpen op Simba afstormen omdat hij wilde spelen.
Simba blafte even en de boodschap kwam gelukkig over.
Hij gaf duidelijk zijn grens aan.

Pauline schreef: Wat een drama voor jullie en Bronwyn..... Dat is nou wat je beslist niet wilt. En verdrietig..., natuurlijk, hoe kan het ook anders. Je gunt je hond niets meer en minder dan hond zijn. Maar je weet dus al dat ze zeker 3 maanden weer rust moet hebben nu? Sorry dat me niet altijd alles duidelijk is wat er met Bronwyn is, er ontgaat me ook weleens iets...

Bronwyn is geboren met patella luxatie en is daaraan geopereerd. Vervolgens blijken haar meniscussen en kniebanden ook erg gebrekkig. Ze is nu 22 maanden en het merendeel van die maanden zijn we bezig met operaties, rusten revalideren lijnrust en fysio. Het lijkt erop dat nu de knieband links gescheurd is, dat is minimaal acht weken rust en dan weer opbouwen bij pech duurt het langer. We slaan ons er maar weer doorheen.

Jeetje, ik vind het nogal wat Kira. Mag ik vragen waar bij jullie de grens ligt?

Ik ben een beetje zielig. Een stoffige kikker in mn keel, huilende ogen en neus, als ik ga liggen maak ik zeehondengeluid en ik ben een beetje misselijk. En daarbij de hele tijd warmkoudwarmkoud.

Beterschap voor Koekje!

Ik ga vandaag samen met een oom en tante mijn logeerkamer opruimen.
Is die ook eindelijk klaar.
Dus word een drukke dag, maar heb er wel zin in.
Afwas is al aan de kant.

ik verheug me al op vele logeerpartijtjes in drenthe met de beren
zullen het daar vast geweldig vinden

Beterschap Koekje! Hier ook nog steeds een zeehonden geluid.

Maar ik ga toch verder met klussen. Ik heb gisteren al geschuurd en dingen in de grondverf gezet. Vandaag de deurstijlen lakken en een gedeelte van de deuren. Eerst maar even met de guppen naar het bos want geverfde deurstijlen en drukke guppen is geen goede combi... dus die moeten daarna maar gaan slapen tot morgenochtend ofzo.

Hier ook klussen, daarom heb ik mn schoonmoeder gebeld om op Vera te passen. Ik klus zelf niet, maar kan amper rechtop zitten. Vera was vannacht wakker, dus ik heb ook nog eens weinig geslapen *zielig*.