Barfplaats.nl

Borke schreef: Volgens mij bestaat er ook zoiets als een 'brailleregel' om teksten te lezen.
Lang geleden zat ik op een mailinglist waar iemand op zat die blind was en zo toch kon participeren in online discussies.
Geen idee hoe zoiets werkt overigens 

Klopt hoor! 
Ik ga eerst starten met het leren van braille en dan gaan we kijken of ik er goed genoeg mee uit de voeten kan om ook in de toekomst met brailleleesregel op de computer verder te gaan. Ik ga nu op spraak in combi met vergroting. Mogelijk wordt het dus spraak en braille als basis en de vergroting ter ondersteuning. Maar goed, eerst braille voldoende onder de knie krijgen. Op 9 april ga ik starten met het hele revalidatietraject. Ik start met training Oriëntatie & Mobiliteit. Kort gezegd is dat stoklopen. Vanaf dan heb ik 1 dag in de week diverse trainingen in Heerhugowaard en 1 dagdeel in de week bij mij thuis.

Pff da's ook niet niks zeg gelukkig dat het nu weer beter met je gaat!
Veel succes en sterkte met je revalidatie!

Malamoods schreef: Klopt hoor! 
Ik ga eerst starten met het leren van braille en dan gaan we kijken of ik er goed genoeg mee uit de voeten kan om ook in de toekomst met brailleleesregel op de computer verder te gaan. Ik ga nu op spraak in combi met vergroting. Mogelijk wordt het dus spraak en braille als basis en de vergroting ter ondersteuning. Maar goed, eerst braille voldoende onder de knie krijgen. Op 9 april ga ik starten met het hele revalidatietraject. Ik start met training Oriëntatie & Mobiliteit. Kort gezegd is dat stoklopen. Vanaf dan heb ik 1 dag in de week diverse trainingen in Heerhugowaard en 1 dagdeel in de week bij mij thuis.

Spannend. Dat stoklopen lijkt me zo spannend om te doen!
In ons loslooppark achter ons huis loopt soms een blinde vrouw die met haar geleidehond los en dan loopt zij met haar stok. Ik vind het altijd zo facinerend hoe zij het pad weet te volgen!

Wij hebben een keer meegelopen met Borke en Sofi met een Desudo losloop wandeling met blindegeleiden honden die losliepen en hun baasjes die met de stok liepen, heel bijzonder om te zien.

Fijn dat je er weer bent en jemig wat heb jij een moeilijke tijd achter de rug!
En dan de tijd die nog komen gaat zal ook heel wat van je gaan vergen.

Ik wens je heel veel sterkte, kracht en geluk voor de toekomst.

Borke schreef: Spannend. Dat stoklopen lijkt me zo spannend om te doen!
In ons loslooppark achter ons huis loopt soms een blinde vrouw die met haar geleidehond los en dan loopt zij met haar stok. Ik vind het altijd zo facinerend hoe zij het pad weet te volgen!

Wij hebben een keer meegelopen met Borke en Sofi met een Desudo losloop wandeling met blindegeleiden honden die losliepen en hun baasjes die met de stok liepen, heel bijzonder om te zien.

Ik heb vroeger stokloop lessen gehad, heb toen geblindoekt in Huizen langs de Huizerweg moeten lopen (drukke winkelstraat) met enge oversteek. Gebruik het stoklopen met name als het donker is, maar heb dat ding op een gegeven moment vervloekt en ben er door omstandigheden gewoon ook heel lang niet echt uitgeweest Heb lange tijd flinke dip gehad en alleen volgens gebaande paden gelopen zeg maar. Nu gaat het beter met mij en wil weer van alles ondernemen, maar ik merk gewoon dat het zonder stok steeds vwermoeiender wordt en dat ik me met stok eigenlijk niet helemaal meer veilig voel.... Dus.... Opfriscursus! 
Opzich is het niet heel moeilijk, maar ik moet gewoon die omslag maken en het kijken durven loslaten.... Vertrouwen op mezelf en op die stok en op wat mensen daarvan denken/vinden.....

Als ik met honden loop, loop ik overigens zonder, want met honden en stok gaat 'm niet worden. 

Hi ,

Ik ben nieuw hier op de forum en zag je indrukwekkende verhaal. Ook ik heb 1 goed oog en 1 waaruit ik bijna niks zie . Zelf twijfel ik ook aan een vitrectomie ,ben 32 . Ik heb allerlei floaters in mn goede oog ,na aanleiding van een cataractoperatie in mn slechte oog. Mijn levenslust is hierdoor helemaal naar de filestijnen en ik heb een paar keer serieus aan zelfmoord gedacht. Ook ben ik bang voor de consequenties van een vitrectomie en of het zicht net als voorheen terugkeerd. Hoe is uw zicht nu 6 maanden na de operatie ? Ik hoop dat alles goed met u gaat en probeer zo steeds meer informatie te winnen ,want als ik mijn zicht verlies dan spring ik echt van een dak of voor een trein.

Ik heb al een verkeerde beslissing gemaakt ,hoop niet dat ik er nog 1 ga maken uit frustratie .

Hoop snel van u te mogen vernemen.

Vriendelijke groetjes ,

Mike

michael.mike schreef:Hi ,

Ik ben nieuw hier op de forum en zag je indrukwekkende verhaal. Ook ik heb 1 goed oog en 1 waaruit ik bijna niks zie . Zelf twijfel ik ook aan een vitrectomie ,ben 32 . Ik heb allerlei floaters in mn goede oog ,na aanleiding van een cataractoperatie in mn slechte oog. Mijn levenslust is hierdoor helemaal naar de filestijnen en ik heb een paar keer serieus aan zelfmoord gedacht. Ook ben ik bang voor de consequenties van een vitrectomie en of het zicht net als voorheen terugkeerd. Hoe is uw zicht nu 6 maanden na de operatie ? Ik hoop dat alles goed met u gaat en probeer zo steeds meer informatie te winnen ,want als ik mijn zicht verlies dan spring ik echt van een dak of voor een trein.

Ik heb al een verkeerde beslissing gemaakt ,hoop niet dat ik er nog 1 ga maken uit frustratie .

Hoop snel van u te mogen vernemen.

Vriendelijke groetjes ,

Mike

Hi Mike,

Welkom op Barfplaats, ik zie dat dit jouw eerste bericht hier is.
Jij hebt heel wat meegemaakt als ik het zo lees!
'Malamoods' heb ik de laatste tijd niet zo veel meer op dit forum gezien, maar ik heb Malamoods een berichtje gestuurd met jouw tekst.

Heb jij zelf ook huisdieren?
Of was je getriggerd door het verhaal van Malamoods om hier te komen?

Fijne avond!

PS voor Mike: Malamoods heeft mijn berichtje gezien en reageert vermoedelijk morgen.

He Mike,

Klinkt erg rot, je situatie en hoe je je voelt. Ik kan alleen zeggen; hang in there. Hopelijk krijg je meer informatie en duidelijkheid, waar je wat mee kan.

En welkom hier! Gezien de aard van het forum toch benieuwd, heb je zelf ook dieren? (gehad?)

Hé Mike..., hier nog een slechtziende.... Floaters zijn afschuwelijk..., brrrrr ik weet er alles van. Ook hier één slecht (15%) en één minder slecht oog (60%). Staaroperatie en vitrectomie gehad aan mijn slechte oog. Diverse loslatingen vanaf mijn 13e en toxoplasmose in mijn oog op mijn 36e. Dat laatste is de oorzaak van mijn slechte zicht. Ik zie alsof de televisie niet goed op de zender staat, dus altijd dubbele beelden waarvan het ene beeld naar links helt en het andere naar rechts, alsof je dronken bent.... Tja.... en dan heb ik ook nog een hond die loopt alsof hij bezopen is, dus dat past dan weer mooi.

Denk dat Malamoods je morgen vertelt hoe het met haar gaat. Hoop dat je er wat aan hebt. Hoe "goed" zie je met je goede oog? En hoe slecht met slecht? Hoewel dat heel weinig zegt, weet ik inmiddels. Is voor iedereen weer anders. Waar word je behandeld? En waar ik benieuwd naar ben, hoe kom je aan floaters in je goede oog door een operatie aan je slechte oog?

Net als de rest ben ik ook benieuwd of jij dieren hebt.

Malamoods heeft inlog problemen,dus nog even geduld

Jeetje, wat een verhaal! Zal vast heel ingrijpend zijn geweest, misselijk en duizelig zijn en niet zeker weten waar het door komt. En zo'n operatie zelf hakt er ook wel in.

Welkom terug op BP, en ik hoop dat de revalidatie goed zal verlopen!

Rachel, wat een narigheid! Maar ook iets goeds, die operatie, hoop dat je er goed van herstelt!

Allereerst bedankt voor alle reacties en zal jullie verder van antwoorden voorzien.

Ik had idd een hond , een kruising van argentijnse dog ,presa kanario, amerikaanse bulldog en stafford. Het was een lieve grote hond en helaas had mijn broer een aantal jaar geleden de hond weggedaan ,puur vanwege de leefomstandigheden. Zonder mijn toestemming ,maar het was zijn hond. Ik mis hem iedere dag nog en hij heeft een beter leven nu,lekker bij een gezin. Ik heb toen gezworen geen ander hond meer te nemen,want als iemand die liefde verdiende dan was het die hond.

Een aantal jaar later had ik een agapornis genomen en wat een wereldbeest was dat zeg ,heb enorm van hem genoten ,maar heb hem door mijn depressie weg moeten doen helaas. Hij is wel bij een goede vriend van me waar die als een koning wordt behandeld. Ik zie hem nog als ik daarnaartoe ga en hij herkent mij nog ,ookal is die al 2 jaar weg. Ik had hem 2 jaar zelf,maar was vaak niet thuis en liet hem gewoon los . Na hem wil ik ook geen andere vogel meer. Gaat emotioneel veel met me doen.

Ik ben geboren met een aangeboren staar en dat hield in dat ik dus met mn linkeroog nooit echt heb kunnen zien. Ik ben 32 jaar en op mn 30e besloot ik weer ermee naar de oogarts te gaan . Mijn linkeroog loenste vrij vaak naar buiten toe ,waardoor ik moeite had met communiceren en om eerlijk te zijn deed ik niet veel activiteiten daardoor ,wat mijn domme fout was omdat ik me schaamde. Het verschilt uiteraard per mens hoe je daarmee omgaat en of je daarmee om kon gaan. Ik had wel eens gehoord van kleine kids van ieeeuww hij kijkt scheel. Als ik dat hoorde was het net een klap in mn gezicht en sprak er met niemand over . De meeste zagen het niet of hadden niks door , omdat ze mij natuurlijk wat langer kende dan kijk je door zo een persoon heen. Helaas heeft mijn ijdelheid ook een rol gespeeld. Bij de dokter moest ik een verwijsbriefje halen voor de oogarts en kreeg die mee voor een oogspiercorrectie. Ik dus met dat briefje naar het ziekenhuis en daar vertelde ze mij dat ze er niks aan wouden doen vanwege de congenitale karakter van mn oog . Ik was dus niet echt blij met het antwoord . Een vriend van mij had hetzelfde probleem en bij hem was het wel verholpen in een Academisch ziekenhuis. Ik vertelde dat aan de oogarts en die verwees mij weer door naar het Academisch ziekenhuis . Hij had het gefaxt met de tekst "patient wil in het LUMC behandeld worden ,verder heb ik uitgelegd dat vanwege de congenitale karakter van het oog dat er weinig visuswinst geboekt kan worden". Ik was allang blij dat ik naar een Academisch ziekenhuis kon . Verder was ik best een analfabeet hoe het oog inelkaar zit en wat er in het ziekenhuis gebeurd ,want op het verwijsbriefje van huisarts stond duidelijk oogspiercorrectie. Enige wat ik wou is gewoon recht kijken en niet loensen wanneer ik of moe was of wanneer het mn linkeroog uitkwam. Mijn rechteroog was perfect in orde , gewoon goed zicht en alles . Nogmaals ik wist niks van alle testen af en het oog en wat erin zat allemaal . Nu had het LUMC mij uitgenodigd om te kijken wat we konden doen. Dezelfde route bewandeld qua oogtesten en uiteindelijk kwam het gesprek. Ik had ook best last van tegenlicht met mn linkeroog en in de zon kneep hij automatisch dicht . Ik vertelde dat ook en dat ik natuurlijk recht wou kijken zonder dat ik me zorgen hoefde te maken. Ook ben ik op de basisschool heel erg gepest ermee ,wat mij een trauma had bezorgd ,waar ik dus nu pas achter ben gekomen ,waardoor ik niet over "mijn probleem"met anderen durfde te praten. Zelfs mijn exen hadden niks door . Ik dacht nu moeten ze wel verder zijn 27 jaar later qua technieken . De oogarts zei dat ze me zou opereren en dat ze een ander lenskapje voor me zou plaatsen ook. Vraag me niet waarom ik dacht dat ze ook een oogspiercorrectie zouden doen ,waarschijnlijk door het verwijsbriefje van huisarts. Over complicaties werd het volgende alleen gemeld dat tijdens een operatie een infectie zou kunnen ontstaan maar dat de percentage op 1 tot 2 procent lag. Ik dacht echt baat het niet dan schaad het niet . Ik had bijna niks te verliezen met het linkeroog. Nu was ik ook wat verder gaan googelen op lenskap vervangen ,maar zag positieve resultaten. Ik wist nooit dat het mn enige goede oog kon aantasten. Operatie stond gepland op 25-2-2014 . In die tussentijd had ik alleen maar positieve gevoelens dat het goed zou komen en dat ik een leven zou krijgen waar ik me geen zorgen meer hoefde te maken als ik met mensen sprak of aankeek. Het zou mn leven zo positief beinvloeden . Nu is de operatie geweest en in het begin had ik duidelijk contrastverschil met mn rechteroog . Alles leek zo donker en zo eng in mn goede oog dus nam ik weer contact op en zeiden ze dat dat normaal was . 1 week later na de operatie begon ik in mn goede oog alleen maar van die transparante sliertjes te zien wat mij helemaal in paniek bracht . Ik gelijk bellen en zij nodigden mij uit om testen af te leggen. In die tussentijd ben ik gaan googelen en kwam uit op mouches volantes oftewijl floaters . Ik had het niet meer . Was dit de prijs die ik moest betalen ervoor ? Ik las ook dat die dingen vrijwel nooit meer weggaan . Mn oog zat er vol mee ,overal waar ik keek op heldere achtergronden of ergens waar het maar een btje belicht is . Ze zwemmen in je oog . Toen ik dus kwam in het ziekenhuis zeiden ze idd dat ik ze had en dat ik gewoon een pechgeval was . Nou vond ik dit zeer zeer kwalijk omdat dit 1 van de risico's was ,wat ze mij voor de operatie niet eens hadden verteld . En waar ik ook achter kwam is dat ik alleen een staaroperatie had gekregen,waar ik dus helemaal van schrok. Als ik eerder had geweten dat het een staaroperatie heette dan had ik het nooit laten behandelen. Ik voel me echt genaaid ! Ik heb veel op het internet gelezen zowel in het Engels als Nederlands en daar zag je dat mensen die een staaroperatie hebben ondergaan ,de meeste zo een achterste glasvochtloslating krijgen . Als je een achterste glasvochtloslating krijgt dan krijg je dat bijna voor 40% in je andere oog ook. Dat is dus het geval bij mij ook geweest . Ik ben wel doorgestuurd naar een netvliesspecialist ,maar die zei me ook van dat ie het liever niet wilt doen ,omdat ik er zo gefixeerd op was ,maar ermee leven kan ik ook niet . Ik probeer het nu al 1,5 jaar en mn levenslust is drastisch veranderd hierdoor. Ik heb ook last van halo's door de operatie in mn enige goede oog. Op mn linkeroog lijken het net haartjes die voor je ogen steeds heen en weer bewegen. Ik heb gewoon geen rust in mn leven en geniet niet meer van de dingen waar ik wel eerst van genoot. Uiteindelijk zei de beste man dat als ik het echt zou willen dat hij me wel zou opereren ,maar nu weet ik echt alles over het oog . En weet dat er meerdere risico's zijn bij deze operatie genaamd een Vitrectomie en wil aan de ene kant mn zicht niet verliezen ,maar aan de andere kant kan ik niet met deze floaters leven. Ik ga niet eens meer naar buiten ,ik werk niet meer , ik ga elke 3 weken naar een psycholoog voor het eerst in mn leven. Het LUMC heeft mij niet alles verteld over alle risico's terwijl ze dat wel verplicht waren ! Ze hadden het gewoon moeten laten hoe het was ,maar ik wist niet beter . Wettelijk staat het vast dat ze me over elk klein detail moesten inlichten. Nu is het ook zo dat ze mij zouden moeten oproepen om te controleren via een brief ,maar 2 jaar later nog steeds niks. Misschien omdat ik zoveel ging klagen ? Ik ben wel van plan om een zaak aan te spannen of in beklacht te gaan want ik heb echt geen zin meer in het leven. Enige moment wanneer ik blij ben is wanneer ik slaap en droom. Dromend naar een leven zonder floaters. Ik kan niet eens meer op vakantie ,niks ! Ik loop bijna iedere dag te huilen als een klein kindje waarom ze die operatie hebben verricht ,zonder mij alle info te geven. Mijn Oma had ook laatst een staaroperatie laten doen en die kreeg voor dr operatie allerlei boekjes mee ,cruciale informatie in een lokaal ziekenhuis . Ik kreeg dat niet eens in een Academisch ziekenhuis nota bena . Ik had alle vertrouwen in de artsen en zij hebben mn leven totaal verpest . Ook heb ik last van tinnitus gekregen door alle stress vermoed ik . Ik zie ook dubbel soms door mn lens die ze hebben geplaatst en kan zonder dat ik mn goede oog beweeg mn linkeroog laten bewegen. Dat vind ik echt bizar . Zo maak ik zeg maar van een dubbelbeeld een enkelbeeld. Ik bepaal dus zelf wanneer ik ga loensen ,maar dit is het totaal niet waard geweest. Van de regen in de drup. In mn rechteroog (goede oog) heb ik zoveel floaters ,niet normaal ,zelfs zwarte puntjes van die grote transparante sliertjes die op slangen lijken of wormpjes en als ik telang staar naar een witte of blauwe lucht dan zie ik van die kristalachtige mini wormpjes die heen en weer bewegen. Ik wist niet eens dat die dingen bestonden ! Elke dag ,echt elke dag sla ik mezelf voor mn kop waarom ik naar die vervloekte ziekenhuis ben geweest . Ik denk ook aan zelfmoord maar heb de moed daar soms niet voor omdat ik weet dat ik mensen diep in verdriet zou achterlaten met name mn ouders. Ouders horen hun kind niet te begraven. Iedereen in mn omgeving met wie ik het erover heb gehad die zeggen om mn leven weer op te pakken ,maar men weet niet hoe het is om geen rust aan je ogen te hebben . Het is gewoon visuele mishandeling . Ik ben een kluizenaar geworden ,daar waar ik eerst echt actief was . Bidden heeft geen zin meer ,dat stadium is al bereikt. God wilt mij niet helpen. Ik snap niet waarom ik zo gestraft ben , ik deed niemand pijn echt niemand. Ik had nog zo een leven voor me ,maar dat zie ik niet meer zitten. Ik weet t gewoon ff niet meer . Die meer dan +10 floaters die ik zie hebben mn leven geruineerd zowel mentaal als lichamelijk. Ik doe letterlijk niks anders dan mensen opzoeken die zo een vitrectomie achter de rug hebben en vanuit hun ervaringen een beslissing te maken. Als ik mijn zicht volledig verlies tja dan ga ik echt zelfmoord plegen hoe hard het ook klinkt . Onlangs heeft een man uit Australie zelfmoord gepleegd door deze levensvernietigende floaters . Hij heeft een fimpje op youtube staan over zijn oogproblemen. Het is gewoon zo hard en zo niet eerlijk . Ook de manier hoe alles is gegaan bij mij ,pffff gewoon zo klote . Ik kan me er maar niet overheen zetten en krijg steeds koude rillingen in mn lijf als ik erover denk. Ook als zeg maar het licht uit is en de tv staat aan dan zie ik mn lens gewoon zitten in mn geopereerde oog . Ik zie de randjes en soort van inzoomen . Ik zie wel wat meer met mn linkeroog maar resultaat is niet naar behoren. Het dubbelzien stoort me ernstig en niemand die begrijpt waarom ik me zo voel . Ik heb ook homeopathische middelen gebruikt maar niks werkt . Het enige wat rest is een operatie die flinke gevolgen kunnen hebben qua zicht en dat wil ik ook niet kwijt . Sorry dat ik jullie hiermee lastigval maar ik weet gewoon niet beter . Ik ben gewoon bang om buiten te zijn ,bang voor alles . Bang voor wat ik meer zal zien. Zit in een visuele cirkel waar ik dus echt niet uitkom. Ik ben ook dit met tranen aan het typen. Stiekem hoop ik ook dat ze een techniek uitvinden om deze floaters te bestrijden,maar er is niet eens onderzoek naar . Een vitrectomie was als eerst bedoeld om de netvlies weer aanliggend te krijgen. In Amerika zijn ze een crowdfunding gestart om het te onderzoeken,maar gaan ook zomaar een paar jaar overheen en ik wil niet straks hebben dat ik spijt ga krijgen dat ik de vitrectomie niet eerder had laten doen ,omdat die operatie er wel voor zorgt dat je ze niet meer zult zien. Is zonde van de jaren dan dat ik zeg maar niet de operatie heb laten doen. Weggegooide jaren net zoals er nu 2 bij mij zijn verstreken. Alle tips van jullie zijn welkom en suggesties . Hoe sterk sta ik als ik het ziekenhuis wil aanklagen bijvoorbeeld. Het leek net alsof ik een proefpersoon voor hun ben geweest . Nogmaals hun waren verplicht om mij alles over het oog uit te leggen en de risico's en of complicaties . Dat hebben zij niet gedaan anders had ik zeker afgezien van een operatie ,ik bedoel van als ik maar ,0,01% kans had gekregen dat er wat met mn enige goede oog kon gebeuren dan had ik het werkelijk nooit gedaan. Nogmaals excuses van mn lange verhaal en hoop dat ik wat wijzer kan worden .

Een zeer depressieve man ,

Met vriendelijke groeten,

Mike

Wat een verhaal.... ik wil je veel sterkte wensen

Van ogen weet ik niets maar wel een beetje van juridische zaken. Ik begrijp uit je verhaal dat het een weinig voorkomende complicatie is en dus niet perse een fout van de arts. Het gaat erom dat jij een andere keus gemaakt zou hebben als je volledig was geinformeerd. Lees dit artikel eens: http://www.judex.nl/rechtsgebied/letsel ... -arts-.htm
Er zijn diverse procedures over informed consent gevoerd, met wisselend succes. Jij zult aannemelijk moeten maken dat je de operatie had geweigerd als je alle informatie had gehad.
Heb je een rechtsbijstandverzekering? Zo ja, dan zou ik daar direct een zaak aanmelden.
Heb je die niet? Een eerste gesprek met een advocaat is vaak gratis. Je zou een afspraak kunnen maken met een advocaat bij jou in de buurt om na te gaan wat de mogelijkheden zijn. Op http://www.kiesuwletselschadeadvocaat.nl/ kun je een gespecialiseerd letseladvocaat vinden.

Ten aanzien van de kosten zal een advocaat je ongetwijfeld informeren, mogelijk kom je in aanmerking voor een toevoeging. De staat betaald dan (een deel van de) kosten. Zie https://www.rijksoverheid.nl/onderwerpe ... ik-dit-aan

Succes!