Tja... ik heb van Borke nog "zijn" halsband, hij had er meerdere, maar degene die hij tijdens het wandelen altijd om had, met de tag er aan met onze telefoonnummers en zijn rabies penning.
Hij ligt in een lade boven en ik kan er geen afscheid van nemen.
"Zijn" riem gebruiken we nu voor Sofi, omdat het zo'n fijne riem is en we deze toen hij nog leefde niet voor haar konden vinden.
Verder heb ik nog een lok haar van hem, zijn as is in de tuin gestrooid, een grote foto van ons samen hangt in mijn werkkamer en in de woonkamer hangt een prachtige tekening van hem die Hanneke Reitsema gemaakt heeft.
De bench staat nog op de vliering en zijn stoffen bench ook, als een soort reserve voor Sofi of voor een zieke kat. Hij sliep al lang niet meer in een bench, dus dat is meer praktisch.
De rest heb ik allemaal weggegeven aan stichtingen, behalve de voerbakken, die dezelfde zijn als die van Sofi en die gebruikt zij nu.
Zijn diploma's en papieren heb ik nog, gegevens van zijn nestjes etc.
Maar ja ik heb ook nog papieren van onze katten waar mee gefokt is en die al 10+ jaar overleden zijn.
En nog steeds kom ik tennisballen tegen... in het begin verloor hij ze telkens, maar al snel vond hij alle verloren ballen van andere honden, mijn super-speurneus.
Dus in iedere jaszak, tas, rugzak, reistas, auto zaten altijd ballen en ik vind ze nog steeds
Nu nadat hij deze zomer 4 jaar dood is, denk ik:
Ik kom nooit meer los van hem, maar dat vind ik helemaal niet erg, nu ik aan hem kan terugdenken met een glimlach en niet meer telkens met tranen
