Barfplaats.nl

Nou ja, het punt is: je hebt geen keuze. Ik kan als fokker geen ongechipte puppen verkopen. En als ik een pup koop, is ie gechipt.

Maar er zijn ook heel wat mensen die met chips en andere elektronica in hun hoofd of dergelijke rondlopen.
Hoe zit het daar dan mee?
Is het de chip zelf die het doet, of de manier en plaats van plaatsing?

Heb eens op tv gezien van ene die zelfs chips in zijn handen had en daar zijn auto- en huissleutels door vervangen had.  Beetje als absurd doorgedreven vingerafdrukherkenning, op chip dus.  Hoe veilig is dat soort zaken dan?
Nu vind ik dat zowiezo al goed geschift, maar goed... 

Ik maakte trouwens geen geintje hoor. De chip van Fritzi ligt precies op haar schouder, onder haar huid en ik kan 'm "oppakken". En dan knispert ie

Dat klinkt eng, dat knisperen..
Bij hond van kennissen zit-ie tussen de pols en schouder, dus echt op het dunne gedeelte van de poot.. Je hoeft hem niet te voelen, je ziet hem... Maar ik vraag me dan af, hond loopt weg, wordt gevonden, dierenarts denkt niet na, houd lezer bij nek, 'ah, hond niet gechipt'...

Lizzy schreef: Ik maakte trouwens geen geintje hoor. De chip van Fritzi ligt precies op haar schouder, onder haar huid en ik kan 'm "oppakken". En dan knispert ie

knispert die chip?

Als je vlak onder je huid lucht hebt zitten knispert dat namelijk (vaak bij een bijtgaatje of een klein maar heel diep sneetje of zo).
Toen die gezellige Sint Bernard mij met kerst in mijn hand beet had ik zo'n diep gat en dat knisperde enorm als je even eraan kwam. Lucht onder de huid.

Chip zelf knisperen klinkt mij heel erg eng in de oren.

Fenixjuh schreef: Dat klinkt eng, dat knisperen..
Bij hond van kennissen zit-ie tussen de pols en schouder, dus echt op het dunne gedeelte van de poot.. Je hoeft hem niet te voelen, je ziet hem... Maar ik vraag me dan af, hond loopt weg, wordt gevonden, dierenarts denkt niet na, houd lezer bij nek, 'ah, hond niet gechipt'...

Ja, dat vind ik dus ook.

Leo werkt ook veel met de chiplezer en ze gaan echt het hele lichaam af hoor. Bovendien zijn de meeste goede chipreaders best gevoelig.

Lil schreef: knispert die chip?

Als je vlak onder je huid lucht hebt zitten knispert dat namelijk (vaak bij een bijtgaatje of een klein maar heel diep sneetje of zo).
Toen die gezellige Sint Bernard mij met kerst in mijn hand beet had ik zo'n diep gat en dat knisperde enorm als je even eraan kwam. Lucht onder de huid.

Chip zelf knisperen klinkt mij heel erg eng in de oren.

Nou, die chip zit er al 2,5 jaar. Kan me niet voorstellen dat daar lucht bij zit? Dus ja, de chip knispert en Fritzi's chip is niet de enige......

Lizzy schreef: Nou, die chip zit er al 2,5 jaar. Kan me niet voorstellen dat daar lucht bij zit? Dus ja, de chip knispert en Fritzi's chip is niet de enige...... :-\

Hmmmmmmmm.....

Hier zijn ze niet te voelen.

Lil schreef: Hmmmmmmmm.....

Hier zijn ze niet te voelen.

Nee, dat is bij de meeste. Dus weet je ook niet dat ie knispert.

Ik voel die van Jacy wel hoor, kom hem regelmatig tegen op jacht naar teken 

De chips van de katten hier zijn ook voelbaar, en die knisperen niet.

Bij beide honden is de chip niet voelbaar, zit precies op de standaard plek...

En wat is kankerverwekkend? Een woekering van huid/vlees? Zijn dat kankers met uitzaaiingen? Dat zijn toch best wel belangrijke zaken om zo'n conclusie te trekken.

Mijn oppashond heeft een wandelende chip. Die is ingekapseld en wandelt langs haar buik naar achteren, je ziet de bobbel van de cyste duidelijk zitten, maar verder kan het geen kwaad.

Kanker is per definitie wanneer het kwaadaardig is en dus geen gewone inkapseling of cyste.  Kanker kan uitzaaien en groeit (meestal) aggressief verder aan waardoor het omliggende weefsel beschadigd wordt en het (afhankelijk van de plaats) vroeg of laat levensbedreigend wordt.  Je hebt ook sluimerende kankers natuurlijk, maar goed.

Ook bij cyste's kan je gewoon geluk gehad hebben.  Een lichaam is niet iets dat 100% te voorspellen is. Het ene lichaam kan op iets met een kanker reageren, bij de ander blijft het goedaardig. En ook de omstandigheden, plaats op het lichaam, en gewoon toeval spelen een rol.

Mijn kleine meisje heeft toen ze 3 was en nog ongecastreerd en op de pil zat (ja, ik wist echt nog niet beter toen, kan mezelf wel wat doen nu), een cyste op haar melkklieren gehad.  Op zich goedaardig, groeide enkel daar en groeide zelfs niet erg aggressief. Was gewoon bobbel.  Probleem was dat je dat wel kon wegnemen, maar aangezien het hormonaal geinduceerd is, zou dat toch terugkomen zolang ze aan de pil bleef.  Ze is toen dus (voor alle duidelijkheid) gecastreerd geweest.
Maar het was vooral ook een duidelijke waarschuwing. Eentje die niet alle katten krijgen, want dit soort cyste's hadden net zo goed de zogenaamde mama-tumoren kunnen zijn.  Kanker op de melkklieren, vrij veel voorkomend bij ongecastreerde poezen en zeker op de pil. Vrij dodelijk ook... 
Kleintje heeft gewoon heel veel geluk gehad, en dat besef ik wel.

Als zo'n chip dus een woekering van weefsel geeft, zelfs al is dat goedaardig, is dat toch een teken dat er daar wat aan de hand is, en is volgens mij de kans echt reëel dat dat bij andere honden of in een andere situatie (misschien bij toeval) kanker geeft.  Zo'n woekering hoort daar namelijk ook niet te zitten en blijkbaar zet de chip de omliggende cellen aan tot groeien. Je hebt geluk als het enkel een deel van de cellen bereikt en deze braaf ermee stoppen eens de chip ingekapseld is.  Maar kanker is ook maar lichaamseigen cellen die om wat voor reden dan ook blijven delen en blijven groeien.  Wat de trigger ook mogen zijn...


Hier heb ik de chip trouwens nog nooit gevoeld bij de katten... Of dat denk ik toch niet...  Misschien herken ik het ook niet...

P knispert ook  8)

Dank je PoP voor de aanvulling! Ik ben niet zo goed in in woorden uitleggen wat ik denk en ben vaak wat te kort door de bocht.