Barfplaats.nl

En wat voor dan weer een bof is, is dat je paleisje niet ver van Haarlem staat. 
Dikke knuf, een steeds leger nest is voor alle mamma's moeilijk. (uitzonderingen daargelaten  )

Snap dat t als ver weg "voelt" 
Logisch hoor dat je je draai in je "nieuwe" leventje moet gaan vinden, het is toch weer een
hele nieuwe periode die er nu is aangebroken.
En loslaten is nou eenmaal niet makkelijk, sterkte! 

Wat super dat hij weer een baan heeft!!!
Wat gaat hij nu voor een werk doen?

Jeetje Ellen, wat is dat jong van jou retesterk!!!!
Jij hebt hem zo gekleit, dus het is een beetje je eigen schuld.
Wees trots meis!!! Hij weet vast dat hij bij tegenslag terug mag komen.

*Knuf voor El*

Hèhè, dat is echt even slikken als je 't niet lang vooraf ziet aankomen......je weet dat ze zich dolgelukkig voelen maar 't doet pijn en hoever of hoe dichtbij ook, ze zijn het huis uit en das lastig.Wel pet af zeg dat ie alweer een baan heeft en hoe gaat het met z'n gezondheid?

maandag  is de reveal hartmonitor bij hem geplaatst...
ik heb hem gisteren pas gezien en moet zeggen dat t best wel aardig groot is, groter dan ik dacht ...
maar op t te laag verdoven na is het goed gedaan, ze begonnen de incisie en tja dat was minder prettig maar na t bijspuiten ging t goed
is gehecht en geplakt

Oh jeezus... Lekker dan!! Maar hij heeft er duidelijk vertrouwen in.

Me and my boys! schreef: maandag  is de reveal hartmonitor bij hem geplaatst...
ik heb hem gisteren pas gezien en moet zeggen dat t best wel aardig groot is, groter dan ik dacht ...
maar op t te laag verdoven na is het goed gedaan, ze begonnen de incisie en tja dat was minder prettig maar na t bijspuiten ging t goed
is gehecht en geplakt

Hij is wel "sterk van geest en lijf" al die gebeurtenissen van de laatste tijd, de ingreep en toch nog de moed hebben om een andere baan te zoeken en te vinden en te gaan samenwonen........ Zijn veilig nest staat voor hem steeds klaar en die zekerheid geeft hem nog meer kracht. het komt goed, knuf

inni schreef: Hij is wel "sterk van geest en lijf" al die gebeurtenissen van de laatste tijd, de ingreep en toch nog de moed hebben om een andere baan te zoeken en te vinden en te gaan samenwonen........ Zijn veilig nest staat voor hem steeds klaar en die zekerheid geeft hem nog meer kracht. het komt goed, knuf

+1

Ellen, ookal is hij niet iedere dag bij je, zal het uiteindelijk "gewoon" zijn dat hij ergens anders zijn leven verder gaat opbouwen,  de "navelstreng" blijft. Jullie hebben hem genoeg in zijn levenskoffertje gestopt dat hij ondanks  de tegenslagen die hij nu heeft toch het vertrouwen heeft om op zijn eigen benen te gaan staan, en ja dat kost tranen, en zeker voor jou een gemis. Dat missen zal minder worden, of nee, anders, zeker als je ziet dat het goed gaat met hem.
Wees lief voor jezelf, huil als je hem mist, wees trots dat hij los durft te vliegen, probeer ook mee te genieten met zijn grote  stap. 

Wat goed van jou Ellen, dat je je zoon(s) zo daadkrachtig en zelfstandig hebt opgevoed!
Niet bij de pakken neerzitten, maar doorgaan, net zijn moeder 

Hij heeft toch een hele lieve partner?
Tsja als je heel verliefd bent en nu door de omstandigheden loopt het zo en je bent 20... dan ga je.
Heel bijzonder dat hij je dan meteen weer een lief berichtje stuurt Ellen.

Maar oef... wat lijkt het me moeilijk, dat loslaten en dat gemis 
Gelukkig is je Paleisje wel weer een stuk dichter bij Haarlem, maar dat seizoen is nu natuurlijk voorbij.

t is gewoon een goeie jongen...
overigens belde hij zonet....hij zat met een tijdelijke aanstelling bij K Swiss....
vanmiddag had ie nog een sollicitatie gesprek bij een accountant kantoor in amsterdam en laten ze hem nu gelijk willen!
maand op proef en daarna contract voor een jaar... jong bedrijf wat zit te springen om een enthousiaste jonge knul met ambitie om hoger op te komen, mag studie s op kosten gaan volgen!

Aja moeilijk maar zal wel wennen, tenminste alsnik mijn ouders erover hoor. Eerst is het niet fijn daarna went het en daarna is het best fijn zeggen ze 


Maar wat goed van die baan joh, incl studie!
Dat klinkt heel positief!

ja dat zeggen ze id ja.. dat t wennen is... ondertussen loop ik nog met mn ziel onder mn armen
wel fijn dat ie me nog steeds gelijk belt met nieuwtjes(zal waarschijnlijk ook wel overgaan)
Maar t is echt stil, heb veels te veel boodschappen gehaald, iedere x wil ik de wasmachine aanzetten maar dat hoeft niet zo vaak meer(meneer verklede zich gerust 2/3 x per dag)
geen rondslingerende sportkleding, horloges en post meer...daar mopperde ik wel eens op....

Me and my boys! schreef: ja dat zeggen ze id ja.. dat t wennen is... ondertussen loop ik nog met mn ziel onder mn armen
wel fijn dat ie me nog steeds gelijk belt met nieuwtjes(zal waarschijnlijk ook wel overgaan)
Maar t is echt stil, heb veels te veel boodschappen gehaald, iedere x wil ik de wasmachine aanzetten maar dat hoeft niet zo vaak meer(meneer verklede zich gerust 2/3 x per dag)
geen rondslingerende sportkleding, horloges en post meer...daar mopperde ik wel eens op....

Ach jee hoe herkenbaar! Mijn beide jongens waren het huis uit. Nu weer 1 terug,gebroken relatie. Maar ik begrijp heel goed dat je met je ziel onder je arm loopt,juist na het hele heftige gebeuren met zijn gezondheid. Maar ik kreeg er meer voor terug! Wanneer ze weer hier zijn,thuis is nu ergens anders,was het qualitytime,ik vond/vind dat zo mooi! Wanneer ze nog bij je wonen,gaan ze als het goed is,hun eigen gang. En nu, heerlijk kletsen,samen koken,minder mopperen om laten slingeren van 'troep',ga zo maar door.

Ik koop en kook nu nog teveel,denk ook dat ik dat nooit zal leren. Vind het nog steeds raar dat de wasmachine niet meer 1 tot 2x daags draait of dat de afwasmachine maar 1x in de 2 soms 3 dagen draaide.

Sterkte! Maar wees trots dat hem heb kunnen laten gaan en dat alles wat hij van jou heeft geleerd nu zelf kan toepassen!

Gefeliciteerd met zijn nieuwe baan!