Ook ik kom wel eens op het onderwerp voeding. Vaak 'hum' (hm hm hm) ik dan wat en laat ze lekker praten, maar soms zeg ik dat ik dus regelmatig vlees en botten enz geef. Meestal begin ik met zo'n houding en toon, waardoor ik uitstraal (als het goed is) dat ik open sta voor een discussie en het geven van informatie en mijn inzicht.
Als zij ook open staan kunnen we gewoon lekker kletsten en ideeen uitwisselen. Dat gebeurt alleen niet zo vaak.
Wat vaker gebeurt is dat ze er niet open voor staan. Dat merk je vrij snel. Het enige wat ik dan zeg op een concluderende-punt-uit-manier is iets in de trant van dat honden carnivoren zijn en brokken zijn maagvullende pillen. Daarna laat ik ik ze lekker praten en luister ik niet meer tenzij ik daar geen zin in heb dan heb ik het op zo'n manier gezegd alsofzij gek/dom zijn. Dan houden ze er snel mee op. Of ik reageer zo dat ze merken dat ik niet geinteresseerd ben in hun verhaal. Ook dan komt de boodschap over.
Maar ik ga me er echt niet aan ergeren, dat is zonde van je tijd.
Alleen voor de hond is het wel jammer.
En dat zijn dan ook wel de echte "believers" want ze hebben het bewijs rondlopen: brokken-> waterdiarree, Barf-> geen diarree
10 jaar geleden ja en toen mocht het niet!)
