Barfplaats.nl

(overigens plegen ze bij die haphonden - typisch werkhonden ras - ook lijnteelt. Om werkeigenschappen vast te leggen).

eindelijk... daar istie dan..... de mini labrador, een grote wens van me. Tja labradors zijn best sterk, en ik zat al te denken hoe moet dat nou als ik ouder ben en weer een labrador wil, dan zijn ze toch echt te groot voor me. Als er nu eens iemand mini labradors gaat fokken, dat zou fantastisch zijn. En zie daar wat fijn, mini uitvoering van mijn ras.
Ik vraag me af, zullen ze over een poosje ook die mooie grijze hebben?
Lijkt me echt helemaal te gek, een grijze mini labrador.
Nu kan ik nog een "gewone" labrador aan, ik zit te denken als ik nu een grijze teef koop, kost wel veel geld, maar ik kan er ook als ze de 1e keer loops is, gelijk laten dekken door een poedel, hmmm abricot of toch een zwarte koningspoedel, dan heb ik alvast grijze doodles, oh en marina woont dicht bij mij, Marina zijn jouw pollewoppies gecastreerd? Misschien kunnen we dan samen met onze honden zorgen dat we mini labradors, of tja misschien ook wel reuze cockers kunnen gaan fokken.
Ik zie het helemaal voor me, te gek, vroeger heette het bastaardjes, en kocht je dat voor een tientje, nu dik geld verdienen aan een vorm van labrador, maakt niet uit wat, als je maar er lab voor zet, dan wilt iedereen het.
Lizzy kan ik hier alvast een wachtlijst laten invullen? Als ze zolang willen wachten op hun pup, geef ik ze een zakje brokken gratis mee als ze hun pup ophalen.
sorry geen verstand van fokken, maar ik word altijd zo kriegelig van dat er mensen zijn die het maar nodig vinden om het ras zo uit te buiten, vroeger waren de standaard kleuren er, en werd de bruine een hype, want ik wil ook een labrador als mijn buurman, maar niet hetzelfde, dus dan de bruine, nu de grijze, de doodle, de mini, black en tan.
Als je ziet wat er al veranderd is qua formaat van de labrador http://labradornet.com/shorter_d.html

Lizzy schreef:Maar Tom, hier schrijf je echt dingen niet totaal niet realistisch zijn. Dit kan met 95% van de rashonden al lang niet meer. En de voorbeelden die je geeft zijn inderdaad maar voorbeelden. Je moet dit per ras in kaart brengen. En dat gebeurd nu gewoon domweg niet.

Ik weet dat het niet realistisch wordt gevonden maar eerlijk waar, als je gezondheid in stand wil houden, dan is dat de enige biologisch verantwoorde manier van fokken en als dat niet gaat, dan moet je eens goed overwegen of het ras dan nog wel vatbaar is voor een lang leven. En dan ben ik nog mild want ik heb dit gesprek ook ooit met mijn professor genetica gehad en hij doet de studies naar de uitstervende diersoorten en geeft veel diersoorten meer kansen dan vele rassen.

Lizzy schreef:Maar dat is met de interpretatie van een rasstandaard op gebied van uiterlijk niet anders. Het is niet voor niets dat een hond bij de ene keurmeester een G haalt en bij de volgende een 1UCAC/IB. Dacht jij echt dat alle keurmeesters er dezelfde mening en smaak op nahielden? Als dat zo was ging niemand meer naar show

Als ik de verschillende winnaars zie, en hoe ze het wel met elkaar eens of oneens zijn, dan denk ik dat gaat meer over details dan over een groter geheel maar zo groot zijn de verschillen uiteindelijk niet. Als ik je verschillende dalmaten zie, dan denk ik ook, weinig variatie op de achterhand na (al zie ik ze liever vanuit een betere hoek).

Als ik een random plaatje vind:

dan vind ik dit nog niet eens zo heel veel variatie hebben voor de border qua uiterlijk en waarschijnlijk zullen er familieleden bij zitten en waarschijnlijk zullen ze allemaal een andere werkmanier hebben.

Lizzy schreef:En ik vind selecteren op werkgedrag precies hetzelfde als selecteren op uiterlijk. Nogmaals, iedereen heeft een andere smaak. Ook qua uiterlijk. Dat geldt zelfs voor keurmeesters. En ja, bij de fokkerij qua uiterlijk fokken vinden we een uniform nest fijn (ik helemaal niet trouwens en zo nog veel meer fokkers met mij) maar ook binnen de fokkerij van werkgedrag streeft met naar uniformiteit maar dan in werkgedrag. Ik ken toevallig wat hap-honden-fokkers en die zijn echt niet blij met een nest waar maar 1 goeie happert in zit en de rest achter de man met de mouw gaat staan uit schijterigheid. Idem voor Border Collie werklijn fokkers. Mij kun je niet wijsmaken dat een fokker blij is met een nest van 10 pups waar 1 pup goede werkeigenschappen heeft, 2 middelmatig en 7 slecht. Dus hij streeft ook naar uniformiteit, alleen op een ander gebied.

Hoe minder uniformiteit hoe beter wat mij betreft. Omdat ze allemaal naar andere handlers gaan over het algemeen wilt iedereen een ander werk karakter die iets weg heeft van het ouderpaar dat ze zoeken. Ze gaan ervan uit dat 1 op de 100 borders wedstrijd potentie heeft op hoog niveau, dat 50% goede werkers zijn en 50% ook een normaal leven hebben zonder het echte werk. 50 jaar geleden moest ongeveer 90% goed kunnen werken op een boerderij en 10% op een wedstrijd (en ik vind deze percentage shift al schrikbarend). En om die reden worden er heel veel combinaties uitgeprobeerd wat een bepaalde diversiteit oplevert. In een boek uit 1955 wordt zelfs al beschreven dat je niet teveel moet verwachten en veel combinaties moet proberen zonder overlappen wil je een zo hoog mogelijke kans creeeren op een prize dog, daarnaast krijg je dan een goede variatie aan farm dogs die ofwel met licht vee of zwaar vee kunnen werken (ze hoopten in ieder nest minimaal een koeie hond eruit te kunnen vissen). Omdat er meerdere gedragskenmerken bij moeder en vader zitten hopen we dat er eentje gemiddeld zit, een paar rond de vader een paar rond de moeder en dat is bijna altijd ook het geval. Van Kaya's nest weet ik dat ze veel als de vader werkt maar haar zusje voornamelijk als de moeder, van de rest weet ik het niet (KarenH (broertje Kaya)?). Van de meesten hoor ik hoe blij ze zijn dat iedere hond zoveel anders werkt want daar leren ze meer van dan hetzelfde steeds (voor de grote handlers verwachten ze dat ze maar 1 hond tegen komen die hun souldog is). Dus uniformiteit op bepaalde hoogtelijnen maar niet op detail niveau.

Lizzy schreef:Ik zeg ook niet dat we honden maar een dotje het zelf moeten laten uitzoeken. Ik denk dat de mens nou eenmaal behoefte heeft aan voorspelbare honden en een zeker uiterlijk. En daar is ook niks mis mee. Zolang de hond zelf er geen last van heeft. Du moment dat we uiterlijke of werkeigenschappen gaan overdrijven en de hond niet meer normaal gelukkig/gezond kan zijn: zijn we verkeerd bezig. Du moment dat we te erg inteelt moeten plegen binnen een ras, moet je gewoon gaan uitkruisen. Maar zoals ik ook al schreef, denk niet dat ik dit nog mee ga maken.

Ik denk dat we hetzelfde willen, gezonde, goed gefokte honden waar enige voorspelbaarheid bij zit qua gedrag en uiterlijk maar waar de voornaamste voorspelbaarheid is dat ze niet ziek zijn en ook niet de potentie hebben dat te worden om dat de genenpool groot genoeg is.

Fantastisch.. alles wat we er al jaren uit fokken word in 1 klap om zeep geholpen. Dit is dwerggroei waar dus willens en wetens mee gefokt word.

Het is wel een vage site en heeft niets te maken met de internationale koepelorganisatie FCI ondanks dat er gezondheidsuitslagen zouden zijn. Het kan zijn dat ik eroverheen kijk, maar ik kan nergens een stamboom vinden.
Na de silver, charcoal en champagne labs word dit dus de volgende melkkoe voor de luxe ?? broodfok. Trieste zaak.

Die labjes toch ....

Gisteren al een bericht op een FB pagina van een dierenkliniek in Zoetermeer met de tekst dat ze een schat van een stamboom labrador in de praktijk hadden met foto en al, en wat denk je ? Het was een silver lab

In mijn ogen geen stamboom hond en al zeker geen labrador

Els&Flow schreef:Fantastisch.. alles wat we er al jaren uit fokken word in 1 klap om zeep geholpen. Dit is dwerggroei waar dus willens en wetens mee gefokt word.

Het is wel een vage site en heeft niets te maken met de internationale koepelorganisatie FCI ondanks dat er gezondheidsuitslagen zouden zijn. Het kan zijn dat ik eroverheen kijk, maar ik kan nergens een stamboom vinden.
Na de silver, charcoal en champagne labs word dit dus de volgende melkkoe voor de luxe ?? broodfok. Trieste zaak.

Het is geen dwerggroei, het zijn hybride kruisingen tussen een lab en een (amerikaanse) Cocker. Hoef je het van mij gene mini-labs te noemen, maar ze breien niet door op een genetische afwijking.