Kaela schreef:Ook. Maar nogmaals, ik vind visite vooral een moment voor mezelf. Ons leven staat zo ongeveer voor 98% in het teken van Oscar en visite is een van die dingen die bij de resterende 2% hoort (wij hebben dan ook een heel uitgebreid sociaal leven
). Ik wil daar gewoon ontspannen van kunnen genieten en daarbij dat Oscar er geen last van heeft. En zo was en is dat ook met de makkelijke, lieve sociale hondjes bij mijn ouders, die altijd uitstekend met vreemde mensen om hebben kunnen gaan. Tijdens visite draait het voor de verandering gewoon even niet echt om de hond. Met dien verstande dat de hond zich tijdens de visite wel oké en veilig moet voelen.
De kern van het probleem is natuurlijk simpelweg Rocky die duidelijk aangeeft zich niet veilig te voelen. En uiteindelijk maakt het niet uit hoe en waar je hem zich veilig laat voelen, áls hij zich maar veilig gaat voelen. En de enige grote zorg die ik daarin heb geuit, is dat ik geen vertrouwen heb in het controleren van je visite en dus vind dat je zelf die controle op moet pakken voor een 100% veilige plek. Meer niet, hoe je dat invult maakt me niets uit. Als je er maar op vertrouwen kunt zonder de hele tijd extreem goed op te moeten letten.
Daar heb je een goed punt inderdaad!
Verwachtingen kunnen verschillen, van baasjes dus, en daar pas je dan je benadering op aan, die invalshoek had ik nog niet meegenomen
In mijn geval, Tom is gewoon altijd, overal bij, ik zou het niet anders willen, en vaak ook niet anders kunnen
En grappige is dat ik het niet als zodanig ervaar, bezoek draait om het bezoek, tuurlijk is Tom erbij, en tuurlijk krijgt ie aandacht, zeker als bezoek net binnen komt, maar ik ervaar het niet als storend of hinderlijk oid.
Voor mij is het belangrijk dat hij erbij kan zijn (even zijn functie buiten beschouwing latend) dus heb ik er hard aan gewerkt om een middenweg te vinden, nou is Tom gewoon gelukkig als hij maar bij mij is dus dat was makkelijk haha. Tom wijst mensen zelf af als ze hem aandacht geven die hij niet wil en zoekt mij op, dus dat was ook makkelijk, kinderen kent ie niet goed dus vind ie spannend, de middenweg daarbij is dat ik het gelijk in het begin begeleid en daarna Tom bij me houd, en kinderen eventueel Toms lichaamstaal uitleg als ze hem alsnog willen aaien oid, gaat eigenlijk altijd goed.
Och ik ben gewoon ietwat vergroeid met mijn monstertje geloof ik
Tom kan ook makkelijk uren op schoot liggen als zijn aanwezigheid in een gezelschap te storend is.
Grappig om zo te overdenken, daar stamt mijn reactie ook vanaf, zoals ik het nu lees is het voor Rocky spannend maar is er imho trainbaarheid omdat ie niet volledig over de flos gaat, dat zou dan mijn voorkeur hebben, omdat ik er dus als boven beschreven in sta.
Dankje voor je uitleg, goed om te beseffen dat iedereen daar zo zijn wensen en visies in heeft