Barfplaats.nl

Je zou ook kunnen kijken naar l-theanine, ik weet dat het bij mensen met (flinke) paniekstoornissen en aanverwanten de medicatie zelfs heeft vervangen.
Ik gebruik het zelf ter ondersteuning als ik een dipje heb, en merk echt verschil. De dosering is wel even uitvinden, bij mij werkt een klein beetje (2x 200mg per dag) al heel goed, maar ik heb ook gelezen dat mensen grammen per dag nemen.

sella schreef:Echt goed, of nog net normaal aan de onderlijn? Ik had ook altijd normaal waarden, heel laag. Nu ik behandeld wordt, een wereld van verschil. Na 3 jaar langzaam ophogen, zit ik mooi in het midden van de waarden. Echter de Nederlandse normaalwaarden zijn zo laag. In omringde landen, zou ik nog veel meer mogen slikken.

Ik zat in het midden van de waarden, dus daar kan het eigenlijk niet aan liggen.

Jura&Mahru schreef:Je zou ook kunnen kijken naar l-theanine, ik weet dat het bij mensen met (flinke) paniekstoornissen en aanverwanten de medicatie zelfs heeft vervangen.
Ik gebruik het zelf ter ondersteuning als ik een dipje heb, en merk echt verschil. De dosering is wel even uitvinden, bij mij werkt een klein beetje (2x 200mg per dag) al heel goed, maar ik heb ook gelezen dat mensen grammen per dag nemen.

Nog nooit van gehoord! Gaat goegelen!

Nou, het gaat nog steeds niet lekker hier.

We zijn nu 8 dagen verder, ik gebruik geen medicatie meer en ik hol achteruit.

Nog altijd heb ik hartkloppingen en een vreemd hoge of juist trage hartslag. Van 36 tot 178 en alles wat daar tussen zit. In rust
Ik ben benauwd, heb pijn op de borst, ben kortademig en doooooooodmoe. Ik kan van de bank naar het toilet, uitpuffen en dan weer terug. Ik ben flauwgevallen, spuug vaak mijn eten uit, ben duizelig en stik van de hoofdpijn. Ik heb het steenkoud, lig bijna de hele dag onder een verwarmde deken, mijn lichaamstemperatuur is zo rond de 36,1.
Vandaag opnieuw bloed geprikt.

Echt hé, je zou hier alleen toch al depressief van worden? Ik slaap veel, van 21.00 tot 09.00 en dan nog een keer van 13.30 tot 16.30 maar in de tussentijd verveel ik me dood. De depressie gaat zo ook niet erg veel beter natuurlijk. Oooh ik wil zo graag weer de oude zijn maar het lukt gewoon niet.

Morgen krijg ik als het goed is de uitslag van het bloed en ik hoop gewoon echt dat er iets uit komt.

Hope schreef:Nou, het gaat nog steeds niet lekker hier.

We zijn nu 8 dagen verder, ik gebruik geen medicatie meer en ik hol achteruit.

Nog altijd heb ik hartkloppingen en een vreemd hoge of juist trage hartslag. Van 36 tot 178 en alles wat daar tussen zit. In rust
Ik ben benauwd, heb pijn op de borst, ben kortademig en doooooooodmoe. Ik kan van de bank naar het toilet, uitpuffen en dan weer terug. Ik ben flauwgevallen, spuug vaak mijn eten uit, ben duizelig en stik van de hoofdpijn. Ik heb het steenkoud, lig bijna de hele dag onder een verwarmde deken, mijn lichaamstemperatuur is zo rond de 36,1.
Vandaag opnieuw bloed geprikt.

Echt hé, je zou hier alleen toch al depressief van worden? Ik slaap veel, van 21.00 tot 09.00 en dan nog een keer van 13.30 tot 16.30 maar in de tussentijd verveel ik me dood. De depressie gaat zo ook niet erg veel beter natuurlijk. Oooh ik wil zo graag weer de oude zijn maar het lukt gewoon niet.

Morgen krijg ik als het goed is de uitslag van het bloed en ik hoop gewoon echt dat er iets uit komt.

Oef wijffie, dat klinkt zwaar *foei*. Kan het komen doordat je plotseling bent gestopt met de medicatie?

Maar wat ik me als eerste afvroeg: moet jij niet gewoon in het ziekenhuis worden opgenomen? Hartklachten en pijn op de borst lijken me alarmerend genoeg om even een monitortje aan te hangen. Ik snap dat dat niet praktisch is, met kittens en Nelson en paarden, maar zo ben je ook niets waard.

In ieder geval duim ik hard voor je. Het mag nu eindelijk weleens een keertje meezitten voor jou!

Potverdorie Hope, wat een ellende allemaal . Ik kan me voorstellen dat je je zorgen maakt, maar ik vroeg me ook al af of dit niet is van het stoppen met de medicatie.... Dat is OOK heel heftig. Ik ga voor je duimen voor duidelijkheid

Hopelijk komt er snel verbetering...

Pfff wat naar dat het na het stoppen met de medicatie nog niets beter gaat met de hartkloppingen.....

Wanneer er niets uit bloedonderzoek komt zou ik denk ik ook vragen of ze je niet kunnen monitoren. Temperatuur van 36 in combi met zo'n op hol geslagen hartslag en de misselijkheid (mede door de hoofdpijn) lijken mij ook reden genoeg voor nachtje ziekenhuis....... misschien dat de artsen er dan een logica in kunnen vinden?

Hope, dat klinkt niet goed. Ik hoop dat er morgen meer duidelijkheid komt, met de uitslag van het bloedonderzoek. Sterkte!

Verdorie zeg! Dat is wel heel heftig!
Goed dat je bloed moet prikken, maar voor de zekerheid maar alles goed laten nakijken lijkt me niet verkeerd!
Ik duim en hoop dat je snel op mag knappen.

Dat klinkt echt niet goed meis
Ik hoop echt voor je dat er iets uit het bloedonderzoek komt
Ik zal voor je duimen , en een dikke knuf

Ach meis, wat een ellende.

Sterkte, en een DIKKE knuffel

Sterkte! Vanuit hier een hele dikke knuffel!

Verstuurd vanaf mijn ME173X met Tapatalk

Dikke knuffel. Anders toch een hartecho en een fietstest eisen bij de cardioloog.

Anne in Duitsland schreef:Oef wijffie, dat klinkt zwaar *foei*. Kan het komen doordat je plotseling bent gestopt met de medicatie?

Maar wat ik me als eerste afvroeg: moet jij niet gewoon in het ziekenhuis worden opgenomen? Hartklachten en pijn op de borst lijken me alarmerend genoeg om even een monitortje aan te hangen. Ik snap dat dat niet praktisch is, met kittens en Nelson en paarden, maar zo ben je ook niets waard.

In ieder geval duim ik hard voor je. Het mag nu eindelijk weleens een keertje meezitten voor jou!

Ja joh, zeg mij wat, het is idioot. Van de week werd ik 's avonds echt serieus niet goed, ik kon niet meer op mijn benen staan, duizelig, kortademig, een hartslag van weet ik veel hoe hoog. Pijn op de borst en pijn in mijn arm. Manlief belt huisartsenpost en kiest 1 voor spoed. Krijgen we een mevrouw aan de lijn die zegt dat we maar even moeten langskomen. Manlief zegt dat hij mij zo niet in de auto gaat krijgen. 'Meneer, heeft u een bureaustoel? Zo ja, zet haar daar dan maar in en rij haar naar de auto. We zien u wel verschijnen.' De huisartsenpost waar we heen moesten zit op 40 minuten rijden...
Kom ik op de huisartsenpost, moeten ze me uit de auto halen, in een rolstoel zetten en me naar binnen rijden. Dokter vraagt of ik op kan staan (tuurlijk joh, zeg ik heel stoer), ik doe een poging en ik val flauw. Twee uur later stonden we, midden in de nacht, weer buiten. Hartfilm was goed, hartritme regelmatig dus hop, u kunt gewoon naar huis.

Ik ben echt niet graag in een ziekenhuis maar ik vind dit wel ver gaan. Manlief kan gelukkig vanuit huis werken maar het voelt niet fijn. Er zijn dagen geweest dat ik de trap niet op kon en dus op de bank heb moeten slapen. Maar ja, zo lang je niet half dood bent nemen ze je niet op. Godzijdank neemt mijn eigen huisarts me serieus, want op de huisartsenpost gaat het er echt bizar aan toe. O mevrouw, u bent gestopt met antidepressiva? Dan zal het wel stress zijn. U moet zich wel laten helpen, hoor. Misschien is het verstandig als u eens met een psycholoog gaat praten.
Ja, hallo, wat denken ze nou? Dat ik daar voor mijn lol zit?
Volgens mij is het toch echt andersom. Het ging niet goed, ik ben de laatste die gaat zeggen dat het anders is. Ik ging EMDR doen, dat was behoorlijk heftig, ik was te hard voor mezelf en belandde in een depressie. Daarvoor kreeg ik medicatie, het ging me mentaal daarmee echt stukken beter maar ik kreeg last van bijwerkingen. En nu schuift de helft van het ziekenhuis het af op stress. Echt hoor, ik voel me soms echt totaal afgeschreven als één of andere hysterische gek.

Ongelofelijk! Wat een ellendige toestand, heel veel sterkte!