Zo, we zijn weer terug en het is allemaal uitstekend gegaan! We hebben hier inderdaad ook geconcludeerd dat het geen wilde kat is, zo lief en makkelijk hij zich liet behandelen bij de da. Hij liet zijn oortjes en tandjes en oogjes bekijken, naar zijn hart luisteren, bevoelen, alles zonder ook maar één keer te blazen of uit te halen. Wel was hij lekker beweeglijk.

Op een gegeven moment hield ik hem tegen me aan gedrukt en begon hij weer te spinnen! Wat een skeetje, echt!
Hij is in ieder geval ouder dan ik dacht, want zijn gebit (dat er goed uitziet) is zodanig krachtig en volgroeid dat het geen kitten meer kan zijn. De da schat hem op een jaar of twee. Oren, tanden, ogen en hart waren allemaal in orde, ook geen secreties uit ogen en neus verder, dus of het nou echt niesziekte is wat ie heeft... Hij heeft overigens geen enkele keer geniest in de tijd dat we naar de da reden en wachtten en tijdens het consult en de terugreis. In ieder geval heeft de da hem nog niet gevaccineerd, want, zo zei ze, als hij nu wel een lichte vorm heeft en we gaan vaccineren, dan kan het echt uitbreken. Kom voor die vaccinatie maar over een maand of twee terug.
Wel heeft hij een ontwormingsinjectie gekregen, en een tatoeage in zijn oor, want gechipt was hij ook niet. Hij is nu dus officieel mijn kat.

Vooral gedaan omdat het een aanbieding was, castratie + tatoeage in één keer.
Uiteraard ga ik nu wel uitzoeken hoe ik erachter kan komen of hij niet al een baasje heeft, omdat hij dus duidelijk mensen gewend is. Anderzijds heeft zijn baasje blijkbaar niet de moeite genomen hem te registreren en te castreren, dus wordt het hoe dan ook lastig zoeken. We zien wel. Eerst maar eens kijken wat voor Zweedse Amivedi's er allemaal zijn, geen flauw idee.
Maar het belangrijkste: hij is dat akelige plakkaat op zijn rug kwijt, joehoe! Het ding was echt een centimeter of 2-3 dik, arme Sven. Hij heeft nu een kale plek op zijn rug, en ook onder zijn kin en staart en achterwerk hebben ze het een en ander verwijderd. Ik had eerst gezegd dat ze hem maar helemaal moesten kaalscheren, maar de da belde op een gegeven moment om te vragen of ik dat echt wilde, want hij (Sven) heeft zo'n dunne en niet al te beste vacht, en als ze hem zouden kaalscheren, zou de nieuwe vacht er niet beter op worden.
Ze moesten bij de da wel lachen om die gigantische transportbox waar ie in lag.

Echt een luxe, zoveel ruimte! Sven ligt nu in de box in de schuur weer bij te komen van het avontuur. Hij was wel al goed wakker, en toen ik het deurtje opendeed om water en een kattenbakje neer te zetten, wilde hij het liefst naar buiten, maar de da zei: wacht maar even tot de avond.
Hij heeft ook nog geen eten gehad, maar ik heb kipfilet voor de honden meegebracht. Kan ik Sven daar vanavond ook wat van geven? Ik heb ook wel gemalen barf voor de katten, maar misschien nog even wachten met bot? Hij krijgt normaal gesproken ook Applaws natvoer en brokjes, dus dat zou ik hem eventueel ook kunnen geven.
Hè, ik ben echt blij dat het zo goed is gegaan. Ik lag er toch een beetje wakker van, van hoe ik hem in vredesnaam zou kunnen vangen en vervoeren, en hoe wild hij dan bij de da zou zijn. Maar geen centje pijn dus, allemaal. Hij is zóóó lief!
En de nieuwe da-praktijk is me ook goed bevallen, alleen al omdat de rekening echt heel laag was: omgerekend 78 euro, voor castratie, tatoeage, algemeen onderzoek, ontworming en vachtbehandeling.

Bij die andere da betaalde ik al 50 euro om alleen de drempel maar over te mogen! En de medewerkers in die nieuwe praktijk zijn ook een stuk relaxter. Heel fijn allemaal.
Heerlijk dat dit achter de rug is. Nu kan ik tenminste met een gerust hart kattenkop hier laten en aan de zorg van buuf overlaten.
Jullie allemaal bedankt voor het meedenken en de ondersteunende woorden!
