Barfplaats.nl

Als het moet kunnen ze 12u alleen zijn. Dit komt heel zelden voor. Als het echt niet anders kan gaan we van te voren met ze lopen en krijgen ze eten. Als we dan thuis komen, liggen ze idd gewoon te maffen.

Hier zijn ze 3 dagen in de week 8u alleen, ik zou het anders willen. Maar hun vleesjes moeten ook betaald worden Naast die 3 dagen wordt er veel meegedaan. Dit scheelt wel dat ik me er niet schuldig om voel.

Oscar slaapt niet alleen. In het verleden wel, toen hebben we hem aan zijn verstand gekregen dat hij niet dood ging als wij boven waren. Maar dat is mis gegaan toen hij een keer heel erg ziek is geweest en elke twee uur bloed moest poepen. Daarna hebben we dat niet meer voor elkaar gekregen, dus slaapt ie niet meer alleen.

Amber en Tessa kunnen (nog) prima alleen slapen
Na een operatie of als ze bv ziek zijn dan slaapt er iemand beneden bij de betreffende hond

Noa ging het laatste jaar van haar leven bij onrust wel met ons mee naar boven , ze hield anders de andere twee wakker

Tja dat zegt misschien ook wel wat...

Ik slaap wel eens beneden. Als manlief van huis is vind ik het zo ongezellig. En van hem mag de hond niet mee naar boven (is ook erg lastig aangezien Nelson doodsbang is voor trappen) dus als ik dan alleen ben slaap ik op de bank, Nelson in zijn mand in de kamer. Maar na een uurtje of wat gaat hij dan zelf in de bijkeuken liggen, valt in slaap en blijft daar tot 's ochtends vroeg

Joep is gewoon niet fantastisch in alleen thuis zijn, hij kan het wel, maar is über-waaks..... Hij hoort werkelijk alles en alles moet (blaffend) verjaagd worden. Als Joep blaft gaat Joris huilen als een wolf, Joep gaat dan direct meedoen en zo huilen ze samen gezellig een minuut (echt klokslag 60 seconden) verder. De buren klagen hierover, daar kan ik heel kort in zijn. Ik vind het ontzettend vervelend dat dat gebeurt, hoewel wij geen kinderen hebben en verder geen geluidsoverlast veroorzaken en wij in de loop van de jaren ook geluiden bij de buren hebben gehoord. Het maakt niet uit dat anderen zeggen dat ik me er niets van aan moet trekken wat ze zeggen, ik doe dat wel. Maar bovenal vind ik het heel naar dat Joep gewoon niet volledig op zijn gemak is als hij alleen moet zijn. Daarom is hier altijd oppas als we weggaan en moeten we onverwacht weg, dan gaan ze mee in de auto. Ze hebben nachten doorgebracht in de parkeergarage van het ziekenhuis als we weer eens met mam op de eerste hulp zaten. En dan is er nooit iets aan de hand, ze slapen diep en horen ons niet eens terug komen. Maar, zoals ik al eerder aangaf, als ze alleen thuis moeten blijven is het echt nooit meer dan 3-4 uur.

Als Joep er ooit niet meer is, is het geen probleem meer. Joris geeft er niets om, daar waar Joep me altijd achterna schommelt is Joris heel erg op zichzelf. En natuurlijk hebben we er een gedragstherapeute bij gehad en Joeps gedrag tot in den treure bestudeerd. En nee het is geen verlatingsangst was de conclusie en daar geloof ik ook heilig in. Het is vooral mijn innerlijke onrust als ik weg moet en ze alleen moet laten, Joep leest mij als geen ander. Die voelt direct dat ik onrustig word omdat ik weg moet en anticipeert daarop. Dat is ook een enorme eye-opener geweest voor mij. Dat je hond dingen aanvoelt en daarop reageert. Dat is dus eigenlijk veroorzaak dat mijn hond zich niet prettig voelt alleen.....

Het gaat veel beter als de buren op vakantie zijn (zoals nu). Dan ga ik weg zonder stress, want of ze dan een keer blaffen maakt niets uit. En weggaan met de achterdeur open geeft ook veel minder waaksheid, alsof hij dan denkt: "Deur open, dat duurt nooit lang, komt zo weer terug". Ik heb ze in het verleden heel veel gefilmd, maar daar ben ik mee gestopt. Het lost namelijk niets op, levert mij extra stress op, wat ik weer op hun projecteer. Ik weet dat Joep zijn roedel graag bij elkaar houdt en het daarom lastig vindt als ik weg ben. Het is ook zo dat hij zelfs reageert als Eddie thuis is en ik alleen wegga. Niet altijd hoor, maar het gebeurt wel.

Nou wat een ontboezeming van mijn kant..., ik geloof niet dat ik er ooit zo eerlijk in ben geweest.

Ik werk vanuit huis, dus Charlie is niet vaak alleen. Als het kan gaat hij in de auto mee, daar gaat hij heerlijk in liggen slapen.
Mocht hij wel alleen moeten blijven dan is dat inmiddels gelukkig geen probleem meer, hij heeft zo zijn fijne plekjes in huis gevonden waar hij lekker gaat liggen slapen. Hij kan nu makkelijk 5 uurtjes alleen thuis zijn. Dat komt maar heel weinig voor, maar het is fijn dat hij dat kan.

Xavi is 3 dagen in de week ongeveer 5 tot 6 uurtjes alleen. Dat is van 7 tot 12/13.
Hij heeft alleen zijn nooit moeilijk gevonden behalve toen we net verhuisd waren en mijn vriend niet meer thuis werkte. Toen duurde het even een paar weekjes voordat hij relaxt was.

S nachts slaapt hij bij ons in bed.
Of als het hem zo uitkomt in een andere kamer of gewoon op de bank.. wat hij wil.

En uitzonderlijke gevallen kan hij wel langer alleen zijn. Dit is 2 x voor gekomen in 3 jaar. Hij kan het wel maar wij willen dat niet. 6 uren is mooi zat.

Ik ben zelf altijd thuis (op 2x per week 2 uurtjes de overblijf na), dus het komt hier weinig voor.... Als we weg gaan, bijv uit eten, dan proberen we niet langer dan 3 tot max 4 uurtjes weg te zijn.... We zorgen er wel voor dat Appie een lange wandeling vheeft gemaakt net voordat we weggaan (van bijna een uur)..... Als het langer wordt, omdat we bijv naar de Efteling gaan, dan gaat Appie naar mn schoonouders of naar het hondje waar wij regelmatig op passen.... Regelmatig als wij weer thuis komen, ligt ie nog steeds op de plek waar ie kag toen we weggingen..... Maar we doen het eigenlijk liever niet, meer dan 2 tot 3 uur alleen...... Ik vind het gewoon geen fijn idee, ook al ligt meneer veel te slapen..... We hbben hem graag om ons heen .....

Onze honden zijn 4 dagen in de week een kleine 5 uur alleen. Als het langer is vraag ik of iemand even bij ze gaat kijken maar dat komt niet vaak voor. Ze kunnen allemaal zelf de tuin in als ze willen dmv hondenluiken. Incidenteel zitten ze 2 keer per dag alleen als wij bijvoorbeeld een feestje hebben of uit eten gaan maar als dat 10 keer per jaar voor komt is het veel. Wel merk ik dat naarmate ze ouder worden het moeilijker vinden. Zeker Misty heeft er moeite mee als met name ik op afwijkende tijdstippen van huis ben. Als ik langer van huis ben dan kan ik er beter voor kiezen om ze mee te nemen en in de auto te laten dan thuis alleen te blijven. In de auto vinden ze allemaal beduidend prettiger

's Nachts liggen ze allemaal op de slaapkamer. Dusty in mand naast bed, Jesse letterlijk tussen ons in, Misty aan voeteneind van mij, Smokey in zijn bench met deur open, Revy in zijn bench met deur dicht en Quinty vaak op de vloer of ergens in huis. Zij is eigenlijk de enige die niet 100% in de slaapkamer ligt bij eigen keuze.

We zijn weer thuis na een bijzondere avond die ik niet had willen missen.

Nelson is lang mee naar het bos geweest, heeft gegeten, nog even een plas gemaakt en toen ben ik vertrokken. Hij lag op zijn rug in zijn mand in de huiskamer.
Zes uur later was ik terug. Ik zat de laatstse anderhalf uur niet echt fijn meer, maar manlief zei dat het echt wel goed zou komen en dat het echt ook een uitzondering is en zal blijven.

Komen we thuis, zie ik door het raam de buik van Nelson
Hij lag prinsheerlijk te pitten met de pootjes omhoog. Hij was heel rustig toen we binnen kwamen, gewoon dezelfde begroeting als 's ochtends: vrolijk maar niet hysterisch of hyper.
Hij had ook geen hoge nood. Lekker een ronde gewandeld in het donker, even met een balletje gespeeld en op schoot gehangen bij manlief. Ik vind het nog steeds niet fijn om hem zo lang alleen te moeten laten en het zal wat mij betreft ook niet vaker gebeuren maar ik lijk er meer moeite mee te hebben dan hij.
We blijven nog lekker even op en dan gaan we maar naar bed. Nelson ligt namelijk al weer te pitten

Volgens mij zijn mannen hier net even makkelijker in . De mijne ook , die zegt dan ook ... maak je niet zo druk . En vaak heeft hij nog gelijk ook
Het doet mij ook weer denken aan onze jongste zoon . Na een paar keer oefenen op de peuterspeelzaal ... dan gaat mams deze keer wel weg
Kind in tranen bij juf op de arm , en ik naar huis ... was het maar half 12 Het werd half 12 .... ik nieuwsgierig hoe het was gegaan
Ik had me dus om niets zorgen gemaakt , kind blij en vrolijk . het was prima gegaan en meneer ging met veel plezier naar de speelzaal
Huisdieren en kleine kinderen ......

Een hond is een gezelschapsdier.
Saartje is bijna nooit alleen thuis, hooguit heel af en toe een paar uurtjes en meestal neem ik haar overal mee naartoe.
Ik heb Saartje pas aangeschaft toen ik een paar jaar geleden vervroegd met pensioen ging en alle tijd had.
Als je vaak van huis bent moet je geen hond aanschaffen is mijn mening!

Mijn honden zijn niet langer dan ca. 4 uur alleen. En 'alleen' betekent hier normaal gesproken "zonder mij", want ik heb 3 honden. Alleen nu n.a.v. Daantjes langdurige blessure is zij dagelijks uren echt alleen thuis, omdat de beide anderen natuurlijk wél naar losloopgebied gaan en ik nou eenmaal een eenoudergezin met ze vorm.
Daantje voegt zich gelukkig zonder blaffen of slopen, maar dat betekent niet dat ik vind dat het 'dus' ook kan. Sommige honden maken het de eigenaar onmogelijk middels gedrag om ze langer dan een paar uurtjes alleen te laten, anderen blijven stil. Dat wil niet zeggen dat degene die stil blijven het prettig vinden. Sterker nog, degene die de bank versnipperd heeft zich vermoedelijk beter vermaakt..
Mijn tweede hond heeft me goed uitgelegd hoe het werkt: mijn eerste hield zijn mond, hij led in stilte. Als de nood hoog was, dan was hij daarom wel eens langer alleen dan ik eigenlijk goed vind voor een hond. Mijn tweede kwam wél op het idee haar mond open te trekken of zich te vermaken met het maken van sneeuw. Middels video opnamen heb ik (met een GT) vast gesteld dat ze geen verlatingsangst had, totaal niet. En ze was ook uitvoerig wezen wandelen voor ik vertrok, dus daar was ook geen winst te behalen.. Ze vond het echter saai, alleen én kwam op het idee daar protest tegen aan te tekenen. We bereikten een compromis, ze accepteerde middels een huisgenoot (eerst een konijn en later een kat) weer enkele uren alleen zijn. Maar waagde ik het langer weg te blijven, dan wist de hele straat dat. Dus.. ik hield me aan de max. tijd, óók als dat eigenlijk niet zo goed uit kwam. En wat heb ik in die tijd, met terugwerkende kracht, mijn excuses gemaakt aan mijn eerste hond.. Want jemig, als hij net als haar gezegd had "Alles goed en wel, maar dit vind ik dus gewoon NIET LEUK, ik verveel me..", dan had ook hij nooit langere tijd alleen gezeten. Want het was dus wel te regelen.. als de hond mij er toe dwong..
En sindsdien heb ik besloten dat het niet zo mag zijn dat als een hond op het idee komt haar scheur open te trekken, ze een leukere dag heeft dan als een hond het me niet lastig maakt: ik houd mij aan mijn norm, ook als dat eens lastig is.
Een hond is een roedeldier en ik vind dat ze dus ook in principe niet langer dan ca. 4 uur achtereen alleen moeten gelaten worden, liefst blijf ik niet langer dan 3 uur weg. En dat geldt wat mij betreft net zo goed voor een meerhondenhuishouden, want mijn honden gedragen zich als ik weg ben alsof ze alleen zijn.. Dus hoewel het 'samen alleen' zijn wel iets prettiger is, dan 'helemaal alleen' is mijn norm hierin eigenlijk ongewijzigd. Keten schijnt bijvoorbeeld een stuk te zijn leuker als ik thuis ben. Idem voor in de tuin spelen als ik binnen ben: kan niet. Ze liggen dan grotendeels bij de achterdeur en pas als ik buiten kom gaan ze met elkaar dollen of in de zandbak spelen, overigens zonder dat ik iets met ze doe daar of zo. Een sterk "mee" gevoel
Ze slapen dus vooral als ik weg ben. Maar dat is geen slapen vanuit vermoeidheid, zo veel slaap hebben ze echt niet nodig. Het is slapen vanuit verveling: wat moeten ze anders. Honden gaan 'mee', honden willen 'samen', dus als je er niet bent of geen aandacht hebt rest er weinig anders dan wachten tot je weer wel iets met ze doet.. Net als dat ze nu liggen te dutten, alle 3. Omdat ze weten dat ik vanachter de PC niet gezellig ben, geen aandacht heb. Maar zodra ik dat ding zo uit zet, zijn er twee klaar wakker, uiterst uitgeslapen, want gaan we weg. En nr. 3 blijft liggen, want weet dat ze niet mee mag

Parelridder schreef: Een hond is een roedeldier en ik vind dat ze dus ook in principe niet langer dan ca. 4 uur achtereen alleen moeten gelaten worden, liefst blijf ik niet langer dan 3 uur weg. En dat geldt wat mij betreft net zo goed voor een meerhondenhuishouden, want mijn honden gedragen zich als ik weg ben alsof ze alleen zijn.. Dus hoewel het 'samen alleen' zijn wel iets prettiger is, dan 'helemaal alleen' is mijn norm hierin eigenlijk ongewijzigd. Keten schijnt bijvoorbeeld een stuk te zijn leuker als ik thuis ben. Idem voor in de tuin spelen als ik binnen ben: kan niet. Ze liggen dan grotendeels bij de achterdeur en pas als ik buiten kom gaan ze met elkaar dollen of in de zandbak spelen, overigens zonder dat ik iets met ze doe daar of zo. Een sterk "mee" gevoel
Ze slapen dus vooral als ik weg ben. Maar dat is geen slapen vanuit vermoeidheid, zo veel slaap hebben ze echt niet nodig. Het is slapen vanuit verveling: wat moeten ze anders. Honden gaan 'mee', honden willen 'samen', dus als je er niet bent of geen aandacht hebt rest er weinig anders dan wachten tot je weer wel iets met ze doet.. Net als dat ze nu liggen te dutten, alle 3. Omdat ze weten dat ik vanachter de PC niet gezellig ben, geen aandacht heb. Maar zodra ik dat ding zo uit zet, zijn er twee klaar wakker, uiterst uitgeslapen, want gaan we weg. En nr. 3 blijft liggen, want weet dat ze niet mee mag

Wooooow Parelridder, wat een aannames!!

Een hond hoort zo'n 16 uur per dag te slapen. Dus ik durf sowieso al heel hard te stellen: zoveel slaap hebben ze wel nodig. Verveling is een invulling van jou kant, dit kan ook ontspanning en relaxt zijn. Een hond die slaapt uit verveling, zal ook niet diep en ontspannen slapen. En als ik bijvoorbeeld lees dat Nelson met de pootjes omhoog lag te slapen, denk ik direct aan echt slapen en totaal niet aan verveling.
Als jij zegt "er rest weinig anders dan wachten tot je weer aandacht voor ze hebt", dan krijg ik daar een beetje een naar gevoel bij. Hoe erg als je hond alleen maar zit te wachten tot jij aandacht voor ze hebt, ondanks vriendjes in huis! Gelukkig denk ik dat dit jou invulling ervan is en dat jou hond dat heel anders ervaart. Namelijk gewoon heel simpel rust versus actie. Zonder verdere invulling van emotie. Daarom blijft nr 3 ook liggen, want die heeft gewoon geleerd dat haar rust nog even langer duurt. Geconditioneerd gedrag, waar naar mijn idee maar héél moeilijk emoties aan gekoppeld kunnen worden als verveling.

Mijn ervaring is dat honden die geen extremen bezitten (geen overdreven werklust, bewegingsdrang, angsten enz) hun ritme heerlijk vasthouden als je meer thuis bent dan anders. Sterker nog, mijn ervaring is dat onze honden vroeger chagrijnig werden van al die aandacht, extra wandelingen, meer spelen enz in vakanties. Een paar dagen is leuk, maar daarna moest je ophouden, want ze wilden, jawel, slapen! Ik heb dit ook al een aantal keren in dit topic gelezen.

Ik ben wel helemaal met je eens dat een hond die geen merkbare protesten geeft, soms harder lijdt dan een hond die huilt, sloopt of het huis bevuilt. Daar is Oscar ook een typisch voorbeeld van. Het enige wat hij doet als hij alleen is, is neurotisch rondjes lopen en uit het raam staren. Heeft niemand last van, behalve hijzelf. Al is dat ook niet waar, na het alleen zijn komt al die stress er alsnog uit naar ons toe. Dan gaat hij opspringen, happen, in de riem bijten enz. Je ontkomt er toch niet aan. Daarom laten wij Oscar nooit alleen thuis, als hij in de auto blijft kijkt hij zittend naar buiten en heeft hij meestal geen en anders zeer minimaal nastress.

Mijn honden zijn blij als ik er niet ben dan keten ze in huis (wat ik niet goed vind. Ik stuur ze naar buiten). Ze gooien de speelgoedmand overhoop etc. Mogen ze ook niet altijd als ik er ben cq dan wordt opgeruimd. En qua gezelschap durf ik al helemaal niet te zeggen dat ik als mens belangrijker ben dan een soortgenoot. Ze kunnen met mij heus niet wat ze onderling doen. Wij begrijpen mensen toch ook beter dan vreemde wezens. Als ik thuis ben weigeren ze om overdag in actie te komen. Mens pleur op! Vanochtend was vermoeiend en vanavond vast ook en ze zullen als ik thuis ven echt niet reageren overdag. Sterker nog vorige week weigerde het om s middags te gaan wandelen (is hier wel al heel lang heel slecht weer en ze haten regen).