Daantje is aangevallen door een ontsnapte Sarplaninac

[Ramses1]

Wat is dit afgrijselijk!
Arme lieve Daantje En arme lieve jij

Ik las het ook met de tranen in mijn ogen, wat een afgrijselijke ervaring.
Heel veel sterkte en een dikke knuffel voor je mooie meisje!

[hamada]

Wat vreselijk is dit voor jullie allebei.
Heel feel sterkte voor Daantje en jou. Hopelijk herstelt ze snel.

En ik zou zeker aangifte doen.

[tt-tjes]

Oh wat vreselijk. Heel veel sterkte.

[Ligaa]

Ooh wat vreselijk sneu.. Heel veel sterkte.

[Parelridder]

Jullie ontzettend lieve reacties, het zó begrijpen van hoe we ons voelen, doet me ontzettend goed. Ik zit nog steeds vol ongeloof over wat er gebeurd is en tegelijk stijf van de stress, dus zó veel ongeloof is er tegelijk ook weer niet..
De gedragstherapeute adviseerde naast de Telizen en Adaptil ook Bach Rescue te gebruiken. Daarvan heb ik zelf ook genomen en jemig, wat een bijzonder spul, ik heb er echt baat bij! (en dus Daantje in ieder geval langs die weg ook..).
Het was sowieso ontzettend goed om een gesprek te hebben met de GT, ze nam me letterlijk de woorden uit de mond nam, over hoe het allemaal gegaan was. Dat helpt in ieder geval mij bij mijn herstel. Maar ook voor Daantje - en dát is natuurlijk wel het doel! - ben ik enorm geholpen. Ze legde me uit wat de huidige reacties/paniek van Daantje veroorzaakt, het niet naar buiten durven gaan en de extreem uitbundige reacties op mensen en honden die ze herkent, als wanneer je zwaar opgelucht bent. Sowieso niet passend bij haar reguliere gedrag, want ze is van nature geen neuroot, maar ook niet begrijpelijk t.a.v. over wie ze zo opgewonden/opgelucht reageert (mensen uit de buurt met wie ze nooit contact heeft, maar die zij kennelijk toch herkent). Een zodanig heftige ervaring als de aanval die zij mee maakte kan de adrenaline tot een week na de aanval op piekniveau houden. En dát is waarom ze zo bang is, schrikachtig op hel normale dingen reageert waar ze zelfs als puppy niet voor op of om keek én natuurlijk verklaart dat ook de hevige reactie - de opluchting - op wat bekend is. Het is zaak haar daarom tenminste een week vooral te ontzien, stress zo veel mogelijk vermijden, haar tot rust laten komen, zodat de adrenaline kan zakken.
Hoewel het fysiek niet verstandig is voor Daantjes herstel, raadt ze aan te gaan schipperen tussen wat fysiek verstandig is voor herstel en wat mentaal verstandig is voor herstel. Het risico dat ze bij slechts rechtlijnig en gecontroleerd wandelen, waarbij dus hond-hond contact vermeden wordt, dit vermijden van honden n.a.v. de ervaring met de aanval gaat leiden tot angst voor honden is niet gering. En dan kan ze dus straks wellicht fysiek weer alles, maar daar slechts beperkt van gebruik maken of genieten t.g.v. de angst.. Dan verdient het de voorkeur haar fysiek iets minder verstandig te belasten, met dus een trager lichamelijk herstel, maar met wél ruimte om haar vertrouwen in andere honden te herstellen. Het is daarbij wel van belang de contacten heel secuur uit te zoeken, omdat ze vanuit de adrenaline niet alleen zelf heftig kan reageren, maar haar 'overdreven' reacties en paniek ook reacties op kan roepen bij andere honden die de andere hond werkelijk eerder niet liet zien. En nu een 2e ervaring met agressie er bovenop kan het verschil maken tussen herstelbare en onherstelbare schade.
Zo nodig kan ze bijv. deelnemen aan een trainingsgroep 'fun en games' van de GT. De ene week wordt er een wat behendigheid gedaan, de week erna wordt de neus van de hond aan het werk gezet en de daaropvolgende week is het misschien een beetje treibball, doggydance of kunstje. Kortom, alles is mogelijk en doel is pret beleven. Eveneens fysiek niet echt slim, maar met wat aanpassingen aan de oefeningen (en de GT is bijzonder creatief, dus daar in heb ik alle vertrouwen!) is er wellicht een haalbare situatie van te maken. Daar zou ze dan de combi lol en andere honden hebben, binnen een gecontroleerde situatie. Zowel gecontroleerd qua fysieke belasting, als gecontroleerd qua contacten. Dus dit vind ik wel een heel prettig idee om in gedachten te houden!

[Too]

Wat een gruwelijke ervaring voor jullie allebei!

Maaaaar wat klinkt deze GT fijn, meedenkend en realistisch , hartstikke goed dat je daar zo snel mogelijk mee 'aan het werk gaat' .
Ik denk aan jullie!

[Hope]

Toch zou ik echt fysiek niet onderschatten! Als er pijn is vallen prikkels anders dan wanneer er geen pijn is.
Natuurlijk wil je mentaal een stabiele hond maar dat gaat niet zonder fysiek goede basis.

[Lizzy]

Fijn dat je goede begeleiding hebt! Ik zou nu ook kiezen voor misschien fysiek iets minder verstandig maar dit mentale stuk kun je nu niet anders dan de hoogste prioriteit geven. Ach, arme hond... Hoe is het met haar verwondingen? Haar fysieke verwondingen zeg maar?

[Lil]

Toch zou ik echt fysiek niet onderschatten! Als er pijn is vallen prikkels anders dan wanneer er geen pijn is.
Natuurlijk wil je mentaal een stabiele hond maar dat gaat niet zonder fysiek goede basis.

Klopt helemaal wat je zegt, maar je kunt heus ook al socialiseren zolang fysiek nog niet op orde is. Pijnstillers lijkt mij zonder meer dat een hond met dergelijke verwondingen dient te krijgen. Maar als je nu 6 weken helemaal niets doet, dan is straks de angst echt ontzettend groot. Ik heb het zelf aan de hand gehad en er doelbewust voor gekozen om hem 1 dag nadat hij thuis was van de dierenartsopname mee te nemen naar een rustige grote vriendin. Gelet op hoe dat toen ging... als ik dat niet had gedaan en 3 weken had gewacht dan had ik niet geweten hoe het verder was verlopen. Er zijn heel wat honden die hij meerdere keren per week zag voor die erge aanval en waarmee het nooit meer is samengegaan. Meneer peerde hem gewoon er tussenuit en ging naar huis, terwijl hij eerder met die honden speelde (waren wat dominantere types).
Dus je moet zo snel als mogelijk iets met geestelijk trauma, want echt anders worden de problemen steeds groter.
Onderdeel van goede ervaringen op doen, is zeker zorgen dat er niet te veel pijn (is negatieve associatie) ontstaat.
Positief contact kan ook met vreemde honden parallel wandelen zijn; het hoeft niet persé meteen spelen te zijn als fysiek niet in orde is.
Sterker nog waarschijnlijk kom je niet eens tot samen aangelijnd wandelen en blijft het bij op grote afstand van een sociale hond koekjes voeren. Maar mijn keuze zou wel zijn om snel iets aan het geestelijke te doen en niet nog een aantal weken te wachten.

[Borke]

Wat goed dat je direct met deze GT aan de slag bent gegaan.

Ik zat echt diep geschokt jouw verhaal te lezen. Ik kan me gewoon niet idenken dat die andere hondeneigenaar zo reageerde, maar helaas zijn sommige mensen zo.

Schandalig vind ik het en ik zou zeker zien ook de extra GT kosten bij haar te verhalen. Misschien kan je dierenarts iets in haar medisch dossier noteren over de noodzaak voor een GT ivm het opgedane trauma. Vermoedelijk zal de eigenaar bij haar verzekering claimen en die keren natuurlijk liefst zo min mogelijk uit.

[CindyMayella]

Pff..... Ach.... Geen woorden.... Ik ben blij te horen dat je een GT hebt, die jou en Daantje kan helpen! Heel veel sterkte voor jullie om dit te verwerken en er boven op te komen!

Ps: ik heb ook dit ras moeten googlen... Had er nog nooit van gehoord......

[pike]

Wat een verschrikkelijk verhaal

[Parelridder]

Fijn dat je goede begeleiding hebt! Ik zou nu ook kiezen voor misschien fysiek iets minder verstandig maar dit mentale stuk kun je nu niet anders dan de hoogste prioriteit geven. Ach, arme hond... Hoe is het met haar verwondingen? Haar fysieke verwondingen zeg maar?

Ben nú naar weekenddienst ivm het ondanks alles gaan ontsteken van wonden.

[Lizzy]

Ben nú naar weekenddienst ivm het ondanks alles gaan ontsteken van wonden.

Verdorie

Sterkte en een knuf voor je meis. Wat een ellende....

[flodder en dwarrel]