Tijd voor een update.
Na 2 dagen druppelen met Minrin is de diagnose bij Kimi duidelijk: Verlatingsangst. Het druppelen zorgde er helaas niet voor dat het veel drinken en in huis plassen over ging (het middel zou vrijwel METEEN moeten werken, maar de maatbeker vertelt me dat ze niet minder is gaan drinken
Dit terwijl haar ochtendurine wel netjes geconcentreerd is. Dus haar nieren doen hun werk goed. We zijn blij dat het scenario waarbij ze een nierafwijking zou hebben op deze manier kan worden uitgesloten, maar realiseren ons ook dat het traject "(verlatings)angst" niet eenvoudig is.
(Mocht ik iemand hier blij maken met een zo goed als vol flesje Minrin, houdbaar tot april volgend jaar, laat het me maar even weten)
Het in huis plassen is in de afgelopen 3-4 weken 12 keer gebeurd toen we niet thuis waren en 4x toen we wel thuis waren.
Het vele drinken gebeurt altijd als we thuis komen nadat we haar alleen hebben gelaten, snachts en wanneer er visite binnenkomt. Dan wil ze spanning kwijt (positieve of negatieve spanning maakt geen verschil) en ze heeft zichzelf dus aangeleerd om dan te gaan drinken.
Ik vind om mij heen erg weinig informatie over verlatingsangst bij oudere honden en dan vooral over hoe je dat gedrag kunt ombuigen. En de informatie die ik vind spreekt allemaal over benchtraining. Wij willen Kimi (11jr) pertinent niet in een bench zetten. Waarom?
- We zijn bang dat ze de bench zal slopen en zichzelf pijn zal doen. Bovendien zouden we het heel naar voor haar vinden als ze in de bench plast als we niet thuis zijn en dan in haar eigen vuiligheid moet liggen.
- In haar vorige thuis verbleef ze zeer waarschijnlijk ook voor lange perioden achter elkaar in een kleine afgesloten ruimte met tralies. Dat is te zien aan de slijtage aan haar hoektanden (knagen aan metaal volgens de dierenarts), maar ook een conclusie die we trekken omdat we de verblijven van de honden bij deze "fokker" destijds gezien hebben. Ze heeft hier geen fijne herinneringen aan en hoeft hier nooit meer aan te denken vinden wij.
Dus...hoe nu verder? Hoe leer je een oudere hond, zonder bench, opnieuw aan om alleen te zijn? Als dat inderdaad is wat er aan de hand is...
We kennen onze dame zo goed en in de loop der jaren heb ik zoveel kennis opgedaan over het ras, dat we dit in eerste instantie graag zelf willen doen, zonder hulp van een gedragsdeskundige. Vaak is het de belangrijkste taak van die deskundige om de oorzaak te achterhalen en een situatieschets te maken. Wat betreft de situatieschets: Zonder mezelf enorm op de borst te willen kloppen durf ik wel te zeggen dat ik een behoorlijk gedetailleerde schets van de situatie kan maken inmiddels haha.
Wat betreft de oorzaak zouden het 2 dingen kunnen zijn:
1. Er is echt sprake van verlatingsangst vanwege een bepaalde gebeurtenis in huis toen wij niet thuis waren. Kimi heeft bij ons nooit last gehad van verlatingsangst, maar heeft wel al meerdere fases gehad waarin ze plotseling bang was voor iets. Bijvoorbeeld: autorijden, het geluid van de afzuiging in de keuken en harde geluiden in het algemeen. Op de angst voor harde geluiden na, zijn haar angsten altijd van tijdelijke aard. Zogauw ze verschenen, zogauw verdwenen ze ook weer.
2. Hier kwam een lieve vriendin vandaag mee en ik vind het an sich vrij plausibel: Je ziet vaak dat honden die geregeld voer ontzegd krijgen wegens verwaarlozing of grote competitie binnen een roedel, voernijd ontwikkelen en alles opvreten dat ze tegenkomen. Honger of geen honger.
Wat nu als Kimi dit, vanwege haar verleden bij een fokker die het niet heel nauw nam qua aandacht voor de honden, met drinken heeft ontwikkeld ooit. Omdat er misschien momenten waren waarop er helemaal geen drinkwater beschikbaar was? En wat nou als die "drinknijd" zich opnieuw heeft gemanifesteerd nadat ze uit de narcose wakker werd en heel veel dorst had. Dat die angst om geen drinken te hebben opnieuw getriggerd is geworden? Zou dit kunnen verklaren waarom ze meteen begint te drinken als wij thuis komen? Onder het mom "oh gelukkig. Ze zijn er weer. Nu kan ik gerust weer drinken, want er is iemand die het bijvult als ik het op zou hebben onverhoopt."
Ik ben heel benieuwd of er mensen zijn die waardevolle tips of inzichten voor ons hebben die we mee kunnen nemen in het opstellen van een plan van aanpak. . Ik heb er al over gedacht om een buurtgenote die ik geregeld tegenkom met wandelen te vragen op te passen, maar daarmee halen we de oorzaak niet weg natuurlijk.
Waar ik zelf in elk geval al uit ben is hoe we het drinken kunnen aanpakken: Overvloedig drinken aanbieden. Dus veel drinkbakken in huis zetten. Als er inderdaad een angst is dat er "strakjes als vrouwtje weg is geen drinken meer is", kun je dit mogelijk weghalen door zodanig veel drinken aan te bieden dat ze daar echt niet bang voor hoeft te zijn.
Ik speelde eerst met het idee om het water gecontroleerd aan te gaan bieden, maar daarmee leg ik misschien juist wel weer teveel focus op het water en ontwikkelt ze alleen nog maar meer angst?
What to do, what to do he. Ik verzucht maar weer eens: "Konden ze maar praten". Om dat stukje te ondervangen ga ik binnenkort met Kimi naar een kennis die een Holistisch Centrum voor mensen en dieren heeft om een reading te doen en van daar uit wellicht als ondersteuning een Bach-therapie op maat samen te stellen.
Hoe we moeten oefenen met alleen zijn vinden we lastiger. En dat willen we, naast het drinkgedrag, ook gaan aanpakken voor het geval die twee dingen niet met elkaar samen hangen. Dus daar zijn tips heel erg welkom.
Als het nodig is omdat ze idd DI heeft is dat natuurlijk geen enkel probleem. Maar omdat het in eerste instantie om een test van 2 dagen gaat ben ik blij dat ik er op deze manier aan heb kunnen komen 
