Barfplaats.nl

Kaela schreef: Nee, eigenlijk is de term keuze vrijheid niet zo passend. Dan vrat hij alleen nog maar ons eten op en kwamen we met regen nooit buiten .

Ik vind het woord ook niet zo handig gekozen. Ze mogen hun wensen kenbaar maken feite. Hmm wat dat laten betreft, mijn labjes zouden er hetzelfde over denken. Mijn herder niet......

Lizzy schreef:Een hond is nog steeds een hond en wij nemen de hele dag beslissingen voor hem omdat dat nu eenmaal niet anders kan.

Precies, dat bedoel ik!

Lizzy schreef:Maar het is meer het inleven. Het respecteren. En leiding geven zonder je hond daar tot drillen tot iets nihils. Zonder "ik ben de baas dus jij luistert punt", zonder oog te hebben voor de behoeftes van de hond.

Dat heb ik nooit gedaan, dat drillen. Dat heeft altijd fout gevoeld. Bij paarden kan ik dat ook niet. Ik rijd o.a. een Fjord. Een dame met een heel ondeugend karakter en die het heerlijk vind om de vrijheid te krijgen om de route en de gang te mogen kiezen. En met de juiste ruiter kan dat prima bij haar. Ze "moet" vaak in het gareel lopen. Moeten tussen aanhalingstekens omdat ze met veel liefde en plezier werkt met mensen met (ernstige) beperkingen. Ze past zich geweldig uit eigen beweging aan de ruiters aan. Maar ze kan zo onwijs glunderen en genieten als ze die vrijheid krijgt! En ik geniet dan minstens net zo hard want het zijn de leukste ritten!

Janneke schreef:Ik vind het woord ook niet zo handig gekozen. Ze mogen hun wensen kenbaar maken feite. Hmm wat dat laten betreft, mijn labjes zouden er hetzelfde over denken. Mijn herder niet......

Troost je, dit topic was als niets meer bedoeld als het delen van een fijne ervaring

Kaela schreef:Troost je, dit topic was als niets meer bedoeld als het delen van een fijne ervaring

En het wordt best een leuk gesprek toch? Ik volg al een aantal jaren een blog van Patricia McConnell, honden trainster. Zij had ooit een leuk stuk over autonomie (keuzevrijheid) met de vraag 'hoeveel keuzes mag jouw hond maken' : http://www.patriciamcconnell.com/theoth ... mestic-dog

Mooi blog!

Ik heb pas sinds 3 jaar een hond: Tobias. Om mijn ontwikkeling in die drie jaar aan te geven kan ik een heel verhaal schrijven, maar ik kan het denk ik ook aan de hand van een paar boeken die ik gelezen heb, in volgorde van mijn ‘ontwikkeling’ ten aanzien van omgang met een hond:

- Ceasar Millan: Leader Of The Pack
- Turid Rugaas: Help mijn hond trekt, Blafgedrag van honden en Kalmerende signalen
- John Bradshaw: Dit is de hond
- Sam Turner & Martine Burgers: Een hondenlevenlang fysiek en mentaal in balans deel 1 en deel 2

Van die laatste ligt deel 1 nu weer op tafel om bij de hand te hebben als Broer over drie weekjes hier komt wonen. Ik hoop het met Broer vanaf dag 1 beter en natuurlijker te doen dan met Tobias in het begin. Er staat in ieder geval een grote voorraadbak met zelf gedroogd lekkers klaar om te belonen, allerlei speeltjes om mee af te leiden als die scherpe tandjes weer eens gezet worden in de diverse gevoelige delen van de mens. balanskussens om overheen en onderdoor te klauteren, tunnel, tentje, plastic flesjes met allerlei inhoud (dus ook allerlei geluiden).
En Barfplaats voor als ik het even niet meer weet...

Ik denk dat als je een partnerschap hebt met je hond (dat is tenslotte wat we willen), je er samen over beslist. En dat betekent dat de ene keer de een beslist en de volgende keer de ander.
Kimo maak ik blij met zwemmen en achter ballen aan rennen. Sverre vindt dat echt 1000x niks, die wil snuffelen, knuffelen en met andere honden socialisen. Ik probeer dus naar plekken te gaan waar ik ze allebei kan geven wat ze fijn vinden (bos of strand bijv.).
En het korte rondje is misschien wel kort qua afstand, maar daar doen we soms 45 min over. Want ze mogen net zo lang snuffelen als ze willen en tsja het zijn reuen...
En ja, mijn beide honden kunnen ook obedience en behendigheid. Maar dat hebben ze idd geleerd mbv heel veel snoep en positieve bekrachtiging. Ze vinden het leuk en vragen soms ook om op die manier te 'werken'. Dan gaat Kimo echt super netjes aan de knie volgen uit zichzelf. Dat beloon ik en ga daarmee verder. Hij wil dat, waarom zou ik hem dat niet geven?

Verstuurd vanaf mijn SM-G920F met Tapatalk

Als ik een boek aan zou mogen raden, dat ik in de afgelopen 15 jr 'tig keer gelezen heb, 2x uitgeleend en niet terug gekregen en dus maar weer opnieuw gekocht; 'The other end of the leash' van Patricia McConnell.

Het gaat over het verschil in (lichaamstaal)taal tussen mens en hond en hoe je dat kan overbruggen. Ik heb daar echt zo veel aan gehad. Soms zulke simpele dingen die het leven simpeler maken. Het is al best een oud boek, helaas nog nooit in het Nederlands vertaald. Met humor, kennis en liefde voor de hond geschreven. Je merkt, ik zou het niet gemist willen hebben en kan het echt iedereen aanraden.

(((((En dit was het einde van deze commercial...- nee ik heb geen aandelen))))))

Siberienne schreef:Als ik een boek aan zou mogen raden, dat ik in de afgelopen 15 jr 'tig keer gelezen heb, 2x uitgeleend en niet terug gekregen en dus maar weer opnieuw gekocht; 'The other end of the leash' van Patricia McConnell.

Het gaat over het verschil in (lichaamstaal)taal tussen mens en hond en hoe je dat kan overbruggen. Ik heb daar echt zo veel aan gehad. Soms zulke simpele dingen die het leven simpeler maken. Het is al best een oud boek, helaas nog nooit in het Nederlands vertaald. Met humor, kennis en liefde voor de hond geschreven. Je merkt, ik zou het niet gemist willen hebben en kan het echt iedereen aanraden.

(((((En dit was het einde van deze commercial...- nee ik heb geen aandelen))))))

Eerst een link naar een blog en dan een boek… hmmmm echt niet?

Siberienne schreef:En het wordt best een leuk gesprek toch? Ik volg al een aantal jaren een blog van Patricia McConnell, honden trainster. Zij had ooit een leuk stuk over autonomie (keuzevrijheid) met de vraag 'hoeveel keuzes mag jouw hond maken' : http://www.patriciamcconnell.com/theoth ... mestic-dog

Absoluut! Veel leuker dan ik bij het starten had verwacht! Ik vind het alleen een beetje geneuzel om dan over mijn topictitel te vallen.


Leuke blog, ik ga er vanavond even voor zitten om hem goed te lezen!

Nou mijn opmerking over het woord keuzevrijheid was eigenlijk geen vallen over. Of geneuzel. Meer een afvragen of en hoe mensen dat woord interpreteren. Ik kan me voorstellen dat mensen (niemand in het bijzonder, in zijn algemeenheid dus) dit heel ruim op kunnen vatten. Met alle gevolgen van dien.

Janneke schreef:Nou mijn opmerking over het woord keuzevrijheid was eigenlijk geen vallen over. Of geneuzel. Meer een afvragen of en hoe mensen dat woord interpreteren. Ik kan me voorstellen dat mensen (niemand in het bijzonder, in zijn algemeenheid dus) dit heel ruim op kunnen vatten. Met alle gevolgen van dien.

Ik heb ooit op 't internet een bijna dikke ruzie gehad met iemand over of een hond een bepaalde autonomie nodig had. Uiteindelijk kwamen we in gesprek. Die iemand is nou een van mijn beste vriendinnen en we kwamen erachter dat we uiteindelijk heel erg hetzelfde denken over honden opvoeden

Het punt was wel dat we allebei heel wat andere ervaring hadden op 't moment dat we in gesprek gingen: mijn eerste husky was een prachthond die bij de eerste eigenaar goed verkil**t was met een rigide, geforceerde "opvoeding" en die een zekere mate van keuzevrijheid nodig had. Zij een hele eigenzinnige Riesenschnauzer die mishandeld en verwaarloosd was maar die een zeer strakke consequente hand nodig had anders ging hij de zaken zelf regelen. En tja, een hond die de boel met zijn tanden gaat regelen in de openbare ruimte is nu eenmaal niet zo handig. Maar die hond ontspande ook als hij zelf het niet op hoefde lossen. Uiteindelijk kregen beide honden de keuzevrijheid die ze nodig hadden - binnen de grenzen van de maatschappelijke aanvaardbaarheid.

Janneke schreef:Nou mijn opmerking over het woord keuzevrijheid was eigenlijk geen vallen over. Of geneuzel. Meer een afvragen of en hoe mensen dat woord interpreteren. Ik kan me voorstellen dat mensen (niemand in het bijzonder, in zijn algemeenheid dus) dit heel ruim op kunnen vatten. Met alle gevolgen van dien.

Dat is dan hun probleem, het verhaal hier erachteraan lijkt me toch duidelijk. Als je nou werkelijk bij alles wat je zegt en schrijft moet gaan denken hoe de rest van de wereld dat op gaat vatten, dan is het eind wel zoek hoor. Want hoe je het ook noemt of omschrijft enz. er zal altijd een groep mensen zijn die graag van "doe maar een dotje doen" zelf nergens over nadenken, overal de kantjes vanaf lopen en als het niet naar het zinnetje gaat de schuld bij een ander neerleggen.
Geen groep om rekening mee te houden wat mij betreft.

Siberienne schreef:Als ik een boek aan zou mogen raden, dat ik in de afgelopen 15 jr 'tig keer gelezen heb, 2x uitgeleend en niet terug gekregen en dus maar weer opnieuw gekocht; 'The other end of the leash' van Patricia McConnell.

Het gaat over het verschil in (lichaamstaal)taal tussen mens en hond en hoe je dat kan overbruggen. Ik heb daar echt zo veel aan gehad. Soms zulke simpele dingen die het leven simpeler maken. Het is al best een oud boek, helaas nog nooit in het Nederlands vertaald. Met humor, kennis en liefde voor de hond geschreven. Je merkt, ik zou het niet gemist willen hebben en kan het echt iedereen aanraden.

(((((En dit was het einde van deze commercial...- nee ik heb geen aandelen))))))

Dat heb ik met ´dit is de hond´ van John Bradshaw. Die zwerft ergens in Leiden rond, maar die ga ik nooit terugkrijgen. Nou ja, jammer dan.

ik vind dit trouwens wel echt een leuk topic!

Ja we hebben ook een heel pad afgelegd. Kaio ging nog een half jaar naar slipkettingschool, helemaal verpest was ie toen. Veel van geleerd en door de jaren heen, met uiteindelijk 3 reuen in huis heel veel geleerd. Ook met goede cursussen, zoals echte clickertraining en workshops, en seminars.
Helaas kom ik in de gewone wereld nog heeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeel veel de ouderwetse opvatting tegen, ook bij jonge mensen. Helpt Cm niet bij denk ik.
Ook zie ik nog bij rasverenigingen therapeuten die de nodige bijscholing gemist hebben.

En nu doen we met Fozzy BH training, dat is vergelijkbaar met het nederlandse VZH. Goed hierbij mag de hond dan geen slipketting, wat wel positief is, maar moet wel weer een halsband om. En er wordt wel eens geadviseerd om eraan te rukken. Iets wat ML pertinent ook niet doet We doen het wel op onze manier. Gelukkig is daar wel ruimte voor. En het is voor de rest ook niet zo negatief hoor veel belonen met koekje erbij en ook nog andere zaken. Maar goed ik leer alles via de clickermethode aan, en dat kan dus ook wel, en anders doen we dat toch gewoon, we zijn eigenwijzer als onze newfies dus
Wel begon daar een oudere vrouw (deelnemer) me te vertellen hoe het moest, net zoals met paarden, ze horen te volgen en bladiebla, en niks belonen, haar hond deed nl. niks voor een beloning. (nee klopt die deed helemaal niks ). Maar goed ze beleef maar doorratelen, ML zei dat ik flink van kleur verschoot, ben maar weggelopen kwam niet van haar af, anders zou ik heel l*llig zijn geweest (naja dat was ook l*llig)
Maar in ieder geval haar hond sjokte wat achter haan aan, zijn hoofd tussen zijn benen omlaag als ze draaide schrok ie, had ie niet in de gaten,en kreeg een snuk. Toen moest ze koekjes gaan gebruiken, maar haar hond pakte ze niet zei ze. Nou bij iedere vorm van koekje wat ze van de rest kreeg opende de hond zijn blik, ineens een ander dier en nog weigerde ze te geven, pas als ie alles goed deed. Ik zag in een keer een andere hond bij dat snoepje al, best een mooi dier wat onder de zeer gebrekkige vachtverzorging (mijn honden kan ik 2 maanden niet kammen en zien ze er nog niet zo uit) moeilijk te zien was. Dat vond ik al helemaal erg

Tja en juist door dit soort mensen-hond combinatie wordt bij bevestigd dat het anders moet als voorheen, dat het pad van je hond begeleiden een zoveel beter en vrolijker (voor zowel mens als hond) pad is.

Jij bent met Oscar zo ontzettend ver gekomen, daar heb ik veel respect voor. Ik probeer jouw tips voor de dierenarts met Flow uit, het oortjes zalven gaat al een heel stuk beter.

Voor wat betreft keuzes maken.. Flow kan prima aangeven waar ze heen wil en welke route wel en welke niet, maar als ze geen zin heeft staat ze als een bunker stil en kan je aan die lijn gaan hangen maar wat madam niet wil gebeurt niet. Als ze wel wil gaat het ook feilloos. Dat was met trainen zo, dat gaat met wandelen zo en dat gaat ook zo met eten. Al is en blijft ze een wandelende kliko.
Flow maken we zielsgelukkig met knuffelen, bank hangen, zwemmen, tutten.. Zij is ons reggae meisje.

Archie, onze langdurige logee, kan keuzevrijheid als puber zijnde niet aan. Geef hem de ruimte en hij apekooit door de woonkamer en crosst de wereld rond in 80 ehhh 60 dagen. Deels een ontbrekend stukje opvoeding, deels hormonen maar ook een groot deel stress. We komen er wel uit met hem, maar wel volgens onze strakke regels. Met veel belonen, veel hersenwerk, veel (bench) rust en gedoseerd wandelen. Dan blijft het voor iedereen hanteerbaar.
We houden hem gelukkig door met een bal te gooien, laten rauzen in zee, lange wandelingen maken waarbij hij zo goor mogelijk mag worden (vind Flow ook leuk) en door speurwerkjes.