Barfplaats.nl

Is ze ook gevoelig op d'r darmen?
B reageert bijvoorbeeld op stress met diarree.
Na te gulzig eten krijgt ze soms een hard buik en moet ze boeren dat kan je op wekken door zachtjes haar buik te aaien. Doe je dat niet dan spuugt ze het uit en heb je kans dat ze zich belabberd blijft voelen en het niet meer eet en ze daar dus weer ziek van wordt.
Op koude tegels liggen dat is gegarandeerd een paar uur later diarree.
Maar ze is gewoon niet goed met ongemak dus bij de eerste aanval van gastritis waarmee ik met gillende sirenes naar de Da ging ben ik er wat makkelijker in geworden.
Wil ze d'r voerbak begraven maar wel een koekje eten ( soms pas een paar uur later ) dan maak ik me niet teveel zorgen.

De eerste keer dat Saskia dit gedrag meemaakte schrok ze zich kapot en wilde het liefst met gillende sirenes naar de Da rijden. Dus ik kan me voorstellen dat als je hond nooit reageert op z'n maag/darmen dat je heel anders reageert dan als dat wel regelmatig gebeurd.

Ja wij hebben ook eens de dierenarts uit zn bed gebeld omdat we dachten dat Joep een maagkanteling zou hebben. Maar ik zou toch wel binnenkort eens het fimpje aan de dierenarts laten zien, want hoe dan ook is het ongemak, en dan zou ik toch willen weten wat er is en wat er aan te doen is.

Vanavond haar eten in een plastic bakje gedaan wat in haar voerstandaard past. De standaard heel hoog gezet en warm water door het eten.
Ze had even aarzeling, liep weer weg..kwam weer terug en begon toen te eten. Ze heeft met af en toe even stoppen met eten (maar er niet bij weglopen) alles opgegeten en niet dat gedrag van het filmpje vertoont. Avondeten zit er dus iig weer in.
Maar dat was nu, morgen kan alles weer anders zijn.. Binnenkort gaan we naar de DA voor het slechte eten maar ook gelijk het andere eens doorspreken.

zurca schreef:Vanavond haar eten in een plastic bakje gedaan wat in haar voerstandaard past. De standaard heel hoog gezet en warm water door het eten.
Ze had even aarzeling, liep weer weg..kwam weer terug en begon toen te eten. Ze heeft met af en toe even stoppen met eten (maar er niet bij weglopen) alles opgegeten en niet dat gedrag van het filmpje vertoont. Avondeten zit er dus iig weer in.
Maar dat was nu, morgen kan alles weer anders zijn.. Binnenkort gaan we naar de DA voor het slechte eten maar ook gelijk het andere eens doorspreken.

Ik heb het idee dat ze de standaard niet prettig vind. Waarom wil je het niet op de grond zetten?

Mijn Danny deed bij tijd en wijle hetzelfde. Zijn hele leven deed hij al moeilijk met eten. Zijn eerste baasje voerde hem geweekte brokjes. Ik carnibest met een lepel cesar. Dat laatste werkte zo goed dat hij uiteindelijk zijn bak bleef leeg eten ook zonder die meuk. Maar toch vertoonde hij bij tijd en wijle dit gedrag en weigerde te eten.
Toen kwam de nieuwe meneer Bloempje. Hij zag me ten einde raad tobben en stelde voor het voeren over te nemen. Een week lang. Ik mocht me nergens mee bemoeien.
Hij is toen een week lang zonder enige emotie hem simpelweg zijn bak gaan voorzetten in een kamer apart.
Voer neerzetten in die kamer-weglopen-5 minuten alleen laten- terugkomen- bak weghalen en vergaan met de dag. Dat is alles. En ik had er ook geen emoties meer bij omdat ik niet wist of hij at en dat ook compleet los durfde te laten omdat iemand die ik vertrouwde dat van mij overnam.
Dat was het einde van Danny zijn eetproblemen.

Conclusie: het lag aan mij.. ik was er te emotioneel mee bezig.
Ik vertel je dit niet omdat ik denk dat het aan jou ligt daadwerkelijk. Ik geef je alleen mijn ervaring en ik hoop dat je er iets aan hebt. Veel sterkte met haar.

src_esther schreef:Ik heb het idee dat ze de standaard niet prettig vind. Waarom wil je het niet op de grond zetten?

Ik denk hetzelfde. Je geeft zelf aan dat ze het dan niet heeft dus waarom laat je die standaard niet achterwege. Hoger maakt het haar net nog lastiger lijkt me.

pearlsofpassion schreef:Ik denk hetzelfde. Je geeft zelf aan dat ze het dan niet heeft dus waarom laat je die standaard niet achterwege. Hoger maakt het haar net nog lastiger lijkt me.

Hoog eten is een heel onnatuurlijke houding. Wij deden dat vroeger ook, destijds was dat tenslotte het advies omdat het maagkanteling zou voorkomen. Ondertussen weten ze dat bij hoog eten juist méér lucht mee naar binnen gaat en is het advies daarom: voer op de grond geven.
Het is ook beter voor de nek en de rug omdat ze bij het naar achter werken van het voer een beweging maken die minder belastend is als die laag begint.

Tenzij je natuurlijk een hele andere reden hebt om uit een standaard te voeren zou ik daar mee stoppen, ongeacht of een hond klachten heeft of niet.

MarijeEnBoomer schreef:Is ze ook gevoelig op d'r darmen?
B reageert bijvoorbeeld op stress met diarree.
Na te gulzig eten krijgt ze soms een hard buik en moet ze boeren dat kan je op wekken door zachtjes haar buik te aaien. Doe je dat niet dan spuugt ze het uit en heb je kans dat ze zich belabberd blijft voelen en het niet meer eet en ze daar dus weer ziek van wordt.
Op koude tegels liggen dat is gegarandeerd een paar uur later diarree.
Maar ze is gewoon niet goed met ongemak dus bij de eerste aanval van gastritis waarmee ik met gillende sirenes naar de Da ging ben ik er wat makkelijker in geworden.
Wil ze d'r voerbak begraven maar wel een koekje eten ( soms pas een paar uur later ) dan maak ik me niet teveel zorgen.

De eerste keer dat Saskia dit gedrag meemaakte schrok ze zich kapot en wilde het liefst met gillende sirenes naar de Da rijden. Dus ik kan me voorstellen dat als je hond nooit reageert op z'n maag/darmen dat je heel anders reageert dan als dat wel regelmatig gebeurd.

Ik heb niet het idee dat haar eten, eenmaal binnen, haar dwars zit. Ze is niet gevoelig op d'r darmen. Ik heb echt het idee dat het opeten van het eten ergens problemen geeft, hetzij echt lichamelijk of in haar koppie.

src_esther schreef:Ik heb het idee dat ze de standaard niet prettig vind. Waarom wil je het niet op de grond zetten?

pearlsofpassion schreef:Ik denk hetzelfde. Je geeft zelf aan dat ze het dan niet heeft dus waarom laat je die standaard niet achterwege. Hoger maakt het haar net nog lastiger lijkt me.

Hope schreef:Hoog eten is een heel onnatuurlijke houding. Wij deden dat vroeger ook, destijds was dat tenslotte het advies omdat het maagkanteling zou voorkomen. Ondertussen weten ze dat bij hoog eten juist méér lucht mee naar binnen gaat en is het advies daarom: voer op de grond geven.
Het is ook beter voor de nek en de rug omdat ze bij het naar achter werken van het voer een beweging maken die minder belastend is als die laag begint.

Tenzij je natuurlijk een hele andere reden hebt om uit een standaard te voeren zou ik daar mee stoppen, ongeacht of een hond klachten heeft of niet.

Ziggy eet vanuit een standaard omdat als ik haar bak op de grond zet zij als een giraffe die gaat drinken haar eten op moet eten. Haar pootjes zijn lang en ze moet een, in mijn ogen, ongemakkelijke houding aannemen om van de grond te eten. Maar ik neem jullie idee, vooral met wat Hope schrijft beter voor nek/rug en bepaalde beweging die minder belastend is, mee en zal ik haar eten eens vanaf de grond gaan geven.

bloemetje schreef:Mijn Danny deed bij tijd en wijle hetzelfde. Zijn hele leven deed hij al moeilijk met eten. Zijn eerste baasje voerde hem geweekte brokjes. Ik carnibest met een lepel cesar. Dat laatste werkte zo goed dat hij uiteindelijk zijn bak bleef leeg eten ook zonder die meuk. Maar toch vertoonde hij bij tijd en wijle dit gedrag en weigerde te eten.
Toen kwam de nieuwe meneer Bloempje. Hij zag me ten einde raad tobben en stelde voor het voeren over te nemen. Een week lang. Ik mocht me nergens mee bemoeien.
Hij is toen een week lang zonder enige emotie hem simpelweg zijn bak gaan voorzetten in een kamer apart.
Voer neerzetten in die kamer-weglopen-5 minuten alleen laten- terugkomen- bak weghalen en vergaan met de dag. Dat is alles. En ik had er ook geen emoties meer bij omdat ik niet wist of hij at en dat ook compleet los durfde te laten omdat iemand die ik vertrouwde dat van mij overnam.
Dat was het einde van Danny zijn eetproblemen.

Conclusie: het lag aan mij.. ik was er te emotioneel mee bezig.
Ik vertel je dit niet omdat ik denk dat het aan jou ligt daadwerkelijk. Ik geef je alleen mijn ervaring en ik hoop dat je er iets aan hebt. Veel sterkte met haar.

Ik heb soms zeker het idee dat het aan mij kan liggen, ook bepaald ander gedrag. Qua eten, ze is 1 dag in de week bij mijn ouders en die zetten haar met voerbak in de keuken en gaan wat anders doen. Heeft ze het na een minuut of 5 niet op? Prima dan gaat het eten weg en later nogeens proberen. Verder geen poespas maar dat heeft geen positief effect.

zurca schreef: Ik heb soms zeker het idee dat het aan mij kan liggen, ook bepaald ander gedrag. Qua eten, ze is 1 dag in de week bij mijn ouders en die zetten haar met voerbak in de keuken en gaan wat anders doen. Heeft ze het na een minuut of 5 niet op? Prima dan gaat het eten weg en later nogeens proberen. Verder geen poespas maar dat heeft geen positief effect.

Ik zou, voor je ook maar gaat nadenken of het mogelijk aan jou invloed kan liggen, een medische oorzaak uitsluiten. Dat geeft jou ook rust, is het niets medisch, dan kun je dat loslaten en bedenken wat je er verder mee kan of wil. Ik vind het er naar uit zien en krijg ook sterk de indruk dat slikken pijn zou kunnen doen. Dat moet toch redelijk eenvoudig uit te sluiten zijn (ik zou de naam die MillyMol eerder in dit topic ook even meenemen) en dan is dat toch een zorg minder. En is het wel iets medisch, hoef je ook niet aan jezelf te twijfelen .

Los daarvan, misschien is een kleine verhoging wel handig voor haar, gezien wat je beschrijft met haar lange poten. Wij hebben Oscar zijn drinkbak op een omgekeerd teiltje staan. Reuze charmant midden in de woonkamer (want keuken ligt vol met gipsplaten voor de verbouwing ), maar het werkt wel prima. Net wat hoger, maar niet te hoog en geen gerammel of wat dan ook.

We gaan zeker met haar naar de DA want er moet gewoon naar haar gekeken worden. Aankomende dinsdag is er eerst een consult met een dierentolk.(jaja ik weet het... er zullen nu mensen denken maar geloof mij... ik ben inmiddels zo ver dat ik alles wel wil proberen) Bij deze dierentolk zijn we bezig met bloesem remedies. Zij zal kijken of ze iets kan ontdekken bij Ziggy mbt het eten. Ik wil haar bevindingen daarna "meenemen" naar de DA...

Ziggy heeft zojuist haar eten op. Uit een plastic bakje vanaf de grond. Ze heeft even staan twijfelen om te beginnen maar daarna heeft ze netjes haar bakje leeggeten. Het zag er ongemakkelijk uit maar ik zal het eens een kans geven. Wellicht de tip van Karin proberen...net een klein stukje van de grond zodat ze niet zo door haar voorpoten hoeft te zakken om te kunnen eten.

Als Jones van de grond moet eten ziet dat er ook extreem ongemakkelijk uit en is hij ook onrustig. Verslikt zich ook vaker. Ik vind het wel een verschil met de 60 cm hondjes en nu eentje die 17 cm hoger is. Met verhoging blijft hij gewoon stil staan.
Ik heb zo'n plastic vast ding van zooplus met metalen bakken. Schuift en rammelt niet:

http://m.zooplus.nl/shop/honden/voerbak ... 0wodJfwK9g

T duurde ook zeker wel een paar dagen hoor voordat hij dat gedrag kwijt was volgens meneer Bloempje. Het scheelt ook dat hij nu een grote zus heeft die ontzettend gek is op eten en als zij wat heeft of wil moet hij t ook hebben. Guus was en is geen factor daar in maar zij wel gek genoeg. Dat boeit hem niet of hij wel of niet eet of ergens om bedelt.
T is een mal beest..

Ja, daar heb je natuurlijk gelijk, een labrador is geen giraffe. Ik zou de bak dan zo zetten dat ze zo laag mogelijk kan eten zonder vreemd op de poten hoeven te staan.

Alle windhonden eten hier gewoon van de grond. Ik heb wel eens een verhoging geprobeerd vanwege dat giraffe-effect, maar dan gooien ze het naast de bak op de grond en eten het van daar op. Dus is ook bij windhonden absoluut niet nodig (ook al zie ik heel veel windhond-eigenaren inderdaad altijd met die verhoogde bakken).
Na inmiddels 5 windhonden durf ik wel beweren dat ze het liefst van de grond eten net als een ´echte´ hond. Dat is nou eenmaal de meest natuurlijke houding.

zurca schreef: Ziggy eet vanuit een standaard omdat als ik haar bak op de grond zet zij als een giraffe die gaat drinken haar eten op moet eten. Haar pootjes zijn lang en ze moet een, in mijn ogen, ongemakkelijke houding aannemen om van de grond te eten. Maar ik neem jullie idee, vooral met wat Hope schrijft beter voor nek/rug en bepaalde beweging die minder belastend is, mee en zal ik haar eten eens vanaf de grond gaan geven.

Óf je zet de standaard zó laag als maar mogelijk dat ze toch comfortabel kan eten en niet als een giraf hoeft te staan, want dat lijkt me ook niet prettig.