Pagina 3 van 9

Re: RE: Re: Waar ik altijd zo bang voor geweest ben.

Geplaatst: vr 07 apr 2017, 15:06
door hannabelgje
Lazy Garfield schreef:
Ben net naar buiten geweest en haar met een lange sjaal onder de buik op grasveld gezet. Daar deed ze een heeeeeeeeeel klein hoopje en een klein plasje. Toe ik haar optilde zag ik dat de mouw van mijn jas helemaal nat was, hoeveel eruitgekomen is weet ik dus niet.
Nu deed ze net drie minuten geleden een plas op het hondenkussen, dat was behoorlijk nat.
Betekent dat nu dat ze incontinent is nu ze het liet lopen op het kussen? En is dat een slecht teken?
Zelf kunnen plassen, ook al is het binnen is een goed teken. [emoji6]

Verstuurd vanaf mijn SM-G903F met Tapatalk

Re: Waar ik altijd zo bang voor geweest ben.

Geplaatst: vr 07 apr 2017, 17:12
door Angelique
Lazy Garfield schreef:Dat zou kunnen Martine ze komt moeilijk van het kussen af idd.
En ze krijgt prednison en waarschijnlijk ook een flinke dosis. Daar gaat echt iedere hond van leeglopen.

Beterschap voor Saartje.

Re: Waar ik altijd zo bang voor geweest ben.

Geplaatst: vr 07 apr 2017, 17:19
door Lazy Garfield
Angelique schreef:En ze krijgt prednison en waarschijnlijk ook een flinke dosis. Daar gaat echt iedere hond van leeglopen.

Beterschap voor Saartje.
Ik heb nergens geschreven dat ze prednison krijgt, ze heeft een injectie tegen de zwelling gehad, straks weer en morgen ook nog. Daarna pillen.
Zal vragen hoe die injectie en pillen heten.

Re: Waar ik altijd zo bang voor geweest ben.

Geplaatst: vr 07 apr 2017, 17:25
door Spikkelneus
Die injectie is een corticosteroid - ofwel prednison, ofwel dexamethason (ik denk het laatste). En daar gaan ze inderdaad flink van plassen!
Ik hoop dat er gauw verbetering in Saartjes situatie komt!

Re: Waar ik altijd zo bang voor geweest ben.

Geplaatst: vr 07 apr 2017, 17:31
door Pauline
Heb je niet het advies gekregen om haar benchrust te geven? Je geeft aan dat ze slecht van haar kussen afkomt, maar dat lijkt me ook niet verstandig. Joep lag in een puppyren, met alleen een dekentje. Hoe zielig ook, de rug moet zoveel mogelijk ontlast en ontzien worden. Van een kussen afklimmen is (voor mijn gevoel) niet verstandig.

Joep was incontinent van urine, 5 weken lang. Het stroomde er gewoon uit, ontlasting hield hij wel op. Hij heeft destijds behalve injecties ook wekenlang hoge dosering prednison gehad (30 mg per dag), had dan ook een fikse hernia. De rest is bekend.

Hoe moeilijk ook, houd de moed erin, het kan helemaal goed komen.

Re: Waar ik altijd zo bang voor geweest ben.

Geplaatst: vr 07 apr 2017, 18:13
door Jantina
Heel veel beterschap!

Re: Waar ik altijd zo bang voor geweest ben.

Geplaatst: vr 07 apr 2017, 18:21
door M@rina
Ow wat erg..... hopelijk komt het allemaal goed met Saartje.

Nu Teun zo ziek is en niet zelf plast denk ik terug an de paar dagen dat hij het gewoon liet lopen. dat was veel rustiger dan de situatie nu, waarin het mijn man niet lukt hem te laten plassen en ik dus ieder dag gestrest naar huis ga omdat hij zo lang zijn plas op houdt.. koop bij de apotheek van die onderleggers. Het is een hele zorg en het is heel vermoeiend, dus ook voor jou sterkte.

Re: Waar ik altijd zo bang voor geweest ben.

Geplaatst: vr 07 apr 2017, 18:54
door Lazy Garfield
Spikkelneus schreef:Die injectie is een corticosteroid - ofwel prednison, ofwel dexamethason (ik denk het laatste). En daar gaan ze inderdaad flink van plassen!
Ik hoop dat er gauw verbetering in Saartjes situatie komt!
Inderdaad de injecties heten dexamethason. De pillen die ze na de injecies krijgt heten ook zo.
Toen ik vroeg of dat prednison was aarzelde hij maar dat is het dus wel zo?
Schijnt goed te helpen.
Verder was er vanavond bij de tweede injecie nog weinig verbetering, maar er zijn nog steeds pijnreflecties dat was een goed teken zei hij.
Morgenochtend terug voor de derde injecie.

Re: Waar ik altijd zo bang voor geweest ben.

Geplaatst: vr 07 apr 2017, 18:57
door Lazy Garfield
Pauline schreef:Heb je niet het advies gekregen om haar benchrust te geven? Je geeft aan dat ze slecht van haar kussen afkomt, maar dat lijkt me ook niet verstandig. Joep lag in een puppyren, met alleen een dekentje. Hoe zielig ook, de rug moet zoveel mogelijk ontlast en ontzien worden. Van een kussen afklimmen is (voor mijn gevoel) niet verstandig.

Joep was incontinent van urine, 5 weken lang. Het stroomde er gewoon uit, ontlasting hield hij wel op. Hij heeft destijds behalve injecties ook wekenlang hoge dosering prednison gehad (30 mg per dag), had dan ook een fikse hernia. De rest is bekend.

Hoe moeilijk ook, houd de moed erin, het kan helemaal goed komen.
Ze ligt in een bench van 50x60 cm en dat advies heb ik ook gekregen.

Re: Waar ik altijd zo bang voor geweest ben.

Geplaatst: vr 07 apr 2017, 19:12
door Pauline
Lazy Garfield schreef:Ze ligt in een bench van 50x60 cm en dat advies heb ik ook gekregen.
Moeilijk hè? Vond ik tenminste wel. Je geliefde hondje ligt daar en kan niet bewegen en... bah. Sterkte! Ik heb je een berichtje teruggestuurd.

Re: Waar ik altijd zo bang voor geweest ben.

Geplaatst: vr 07 apr 2017, 19:16
door doranto
Heel veel sterkte en beterschap!
Duimen draaien hier voor Saartje.

Re: Waar ik altijd zo bang voor geweest ben.

Geplaatst: vr 07 apr 2017, 20:13
door hamada
Heel veel sterkte met Saartje. Hier wordt hard geduimd voor haar.

Re: Waar ik altijd zo bang voor geweest ben.

Geplaatst: vr 07 apr 2017, 20:29
door Lazy Garfield
Pauline schreef:Moeilijk hè? Vond ik tenminste wel. Je geliefde hondje ligt daar en kan niet bewegen en... bah. Sterkte! Ik heb je een berichtje teruggestuurd.
Nogmaals bedankt Pauline voor het fijne gespek en de adviezen die je me gegeven hebt.
Heb nu ook de bevestiging dat mijn dierenarts het juiste behandeltraject inzet.

Re: Waar ik altijd zo bang voor geweest ben.

Geplaatst: vr 07 apr 2017, 21:05
door Radja
Sterkte en beterschap! Mijn duimen draaien ook! :bigarmhug:

Re: Waar ik altijd zo bang voor geweest ben.

Geplaatst: vr 07 apr 2017, 21:26
door Pauline
Lazy Garfield schreef:Nogmaals bedankt Pauline voor het fijne gespek en de adviezen die je me gegeven hebt.
Heb nu ook de bevestiging dat mijn dierenarts het juiste behandeltraject inzet.
Graag gedaan en helaas weet ik nog als de dag van gisteren hoe het voelt.