Barfplaats.nl

Misschien is hij nog wat onzeker van het vuurwerk? Dat ie effe moet checken of z'n veilige mensen er nog wel zijn? En als dat zo is, en ze zijn toch wakker, dan kunnen we net zo goed even spelen natuurlijk.

Of misschien is het toch doordat de bench weg is...

Ina schreef:Hahaha.... de 'toestop-ronde' ... volgens mij kent elke langpootbaas dat fenomeen

Jup.... hier werd het zelfs zo erg dat mevrouw ons echt wakker maakte met klaaglijk gejank als haar dekentje scheef was gevallen snachts...
Tot mijn ergenis, want ik heb echt mn slaap nodig en ik kon elke nacht opstaan omdat zij het koud had.
Nu heeft ze een trui gekregen, waardoor ze snachts warm blijft - ideaal want nu slaapt ze door, en ik ook !

https://www.galgoshopboaz.com/product/b ... ear-black/

Misschien toch eens proberen bij jouw hondje ?

Tjonge, het doet mij beseffen wat een geluk ik dan heb met mijn langpoot. Maar aan de andere kant: Ik ben erg duidelijk naar mijn langpoot. Het mag een gevoelig ras zijn, op dat zwarte lijfje hier in huis zit tevens een redelijk hard koppie In alle tijd dat ik haar heb, heeft ze mss een enkel keertje zacht gepiept (met eten maken b.v.) en mijn reactie was niet mals. Gewoon verbaal, maar wel erg duidelijk. Nooit meer gedaan. Ze wacht keurig tot het haar tijd is. Komt dan graag vlak bij me zitten, maar geen gezeur meer.
Ik sta van mezelf 's morgens 4 uur op, meisjes gaan dan mee naar beneden (alleen opa Kruim blijft nog lekker liggen). Terwijl zij door het luik naar buiten gaan voor een plas, maak ik eerst een beker koffie voor mezelf. Dan zit ik echt wel een half uurtje voor mezelf, wakker worden. Daarna kleren aan en gaan we naar het bos. Al die tijd wacht ze rustig tot ik zo ver ben.
's Avonds ca. 17/18 uur gaan we eerst weer uitleven in het bos (en dat is echt uitleven; de andere honden worden haar wel eens zat) en krijgt ze pas eten rond 18.30/19 uur. Uiteraard is het daarna nog lang leve de lol, maar als de andere hondjes en ik niet meer reageren (Spoiler is haar dan echt wel zat na km's bos en naast fiets rennen), geeft ze zich over en gaat ook slapen.
Voor slapen gaan (ca. 20, uiterst 21 uur) nog even plassen in tuin.
Ik denk wel dat het het ritme is, dat haar doet schikken. Ze weet niet beter. Overdag mag ze de tuin verbouwen en de vele knuffels slopen. Ook op mijn vrije dagen houden we dit ritme redelijk aan.
Mijn wandel/eet tijden liggen dus wel een stuk later dan bij jou. Misschien scheelt dat?
Kou kent ze volgens mij niet. Ligt graag op bed, maar ook vind ik haar 's morgens wel eens gewoon op haar eigen dekje op de grond, onder raam (=koud)
Ze sloopt werkelijk elk knuffelbeest dat ze heeft (heb gelukkig flinke voorraad), maar ik ben er blij om. Zolang ze dat doet, blijven mijn meubels heel. Dus stimuleer dat zelfs, prijs haar de hemel in als ze weer met zo'n beest aan komt kwispelen Ze neemt ze ook mee naar boven als bezigheid; van mij mag ze.
Mijn slaapkamerdeur stond altijd open, maar dat doe ik niet meer. Dan gaat ook zij meerdere malen per nacht naar beneden, naar buiten, nog even een knuffel halen uit de woonkamer... Sinds ik die deur dicht doe, is er ook rust in de slaapkamer. Hoor ik haar lopen, is het "Plaats!" En tja, 7 maanden oud, maar ze gáát.
Ik hoop dat bij Diego het werkt, de wandeling + eten verlaten. Misschien ook een idee om genoeg 'sloop'speelgoed neer te leggen? Ze móeten vaak wat doen, heb ik al ervaren. En die knuffels maken geen lawaai. Raffi plukt ze helemaal leeg

@Dwarreltje
Diego is onze 9e hond en de eerste die (sinds heel kort) moeite heeft met het ritme. Dat ligt dus niet aan mijn leiderschapskwaliteiten zoals jij tussen de regels door suggereert.
Dat hij een plotselinge gedragsverandering heeft, dat doet hij niet om mij te etteren, dat is een signaal dat er iets aan de hand is. En ik neem mijn honden altijd bloedserieus. Dus in plaats van kwaad op hem te worden, ga ik liever op zoek naar de oorzaak.
En het ligt er ook niet aan dat hij zijn energie niet kwijt kan, wij wandelen ruim 3 uur per dag en de rest van dag staat de deur naar de tuin open. Wij hebben een grote tuin met ruimte voor sprints. Hij mag kuilen graven, muizen zoeken, vissen in de vijver, in de schuurtjes neuzen, met zijn broertjes en zusjes rennen en stoeien, etc. Het punt is, dat hij dat dus niet doet op het moment (maar wel deed), hij slaapt alleen maar overdag. Dus er is iets aan de hand en niet een kwestie van ´je hond eens even de waarheid vertellen´.

Het gaat eigenlijk weer helemaal goed.
Wat we veranderd hebben: 1) middageten om 16.30 ipv 15.30; 2) ´s avonds nog een flinke wandeling van 20 tot 21; 3) nog wat eten voor het slapengaan met een scheutje valeriaanthee erover.

En vanochtend werd ik om 5 voor 6 wakker, uit mezelf, geen hond naast mijn bed. En hij heeft overdag ook weer meer zin om in de tuin te scharrelen. So far, so good.

Fijn dat Diego weer wat zichzelf lijkt te worden. Hopelijk zet het door en is het geen wat hem dwars zat gewoon verdwenen

miik schreef:Jup.... hier werd het zelfs zo erg dat mevrouw ons echt wakker maakte met klaaglijk gejank als haar dekentje scheef was gevallen snachts...
Tot mijn ergenis, want ik heb echt mn slaap nodig en ik kon elke nacht opstaan omdat zij het koud had.
Nu heeft ze een trui gekregen, waardoor ze snachts warm blijft - ideaal want nu slaapt ze door, en ik ook !

https://www.galgoshopboaz.com/product/b ... ear-black/

Misschien toch eens proberen bij jouw hondje ?

Die "instopronde" heel herkenbaar en het hier boven geschreven ook.
Ik heb toen voor de Ziggy een PJ gekocht (en ook voor Tous al maakte hij mij niet wakker maar had het wel koud) en dat hielp heel goed.

@Dwarreltje, dat je langpootje niet "zeurt" dat ze het koud heeft wil niet zeggen dat ze het ook echt niet koud heeft. Toen wij Tous het eerste jaar hadden merkten wij qua gedrag niets aan hem. Tot we ineens vonden dat hij zo mager begon te worden. Wat bleek, hij verbruikte zoveel energie dat hij begon af te vallen. Toen heeft hij een jas gekregen en zijn wij het jaar daarop in de herfst begonnen om hem meer eten te geven. "Spekkie" ging hij de winter in maar tegen de tijd dat de lente kwam was er geen grammetje vet meer aan hem. Misschien iets om bij jouw langpoot in de gaten te houden?

Spikkelneus schreef:Het gaat eigenlijk weer helemaal goed.
Wat we veranderd hebben: 1) middageten om 16.30 ipv 15.30; 2) ´s avonds nog een flinke wandeling van 20 tot 21; 3) nog wat eten voor het slapengaan met een scheutje valeriaanthee erover.

En vanochtend werd ik om 5 voor 6 wakker, uit mezelf, geen hond naast mijn bed. En hij heeft overdag ook weer meer zin om in de tuin te scharrelen. So far, so good.

Wat fijn dat het hiermee weer beter gaat!

zurca schreef:Die "instopronde" heel herkenbaar en het hier boven geschreven ook.
Ik heb toen voor de Ziggy een PJ gekocht (en ook voor Tous al maakte hij mij niet wakker maar had het wel koud) en dat hielp heel goed.

Spikkelneus schreef:deken.jpg

Dit houdt mij dan toch weer wat tegen om een podenco te willen
Het andere uiterste, zie hieronder bij -20C (((Overigens, dan moeten ze wel extra eten hoor, zelfs met zo’n dikke jas.. goede opmerking Zurca)))))

Siberienne schreef:Dit houdt mij dan toch weer wat tegen om een podenco te willen
Het andere uiterste, zie hieronder bij -20C 30779041-874C-4A44-92EA-A60938FAF9A2.jpeg

(((Overigens, dan moeten ze wel extra eten hoor, zelfs met zo’n dikke jas.. goede opmerking Zurca)))))

Hier is het -17 nu en onze Scotch heeft inderdaad urenlang buiten op een kussen gelegen. Je blijft je afvragen wat daar nou zo lekker aan is, maar als Scotch het fijn vindt, zal het dat echt wel zijn ook, want dat is een enorme diva.

Overigens mag hij ook graag bijna IN de kachel liggen wanneer die volop in de fik staat. Raar beest.

Anne in Zweden schreef:Hier is het -17 nu en onze Scotch heeft inderdaad urenlang buiten op een kussen gelegen. Je blijft je afvragen wat daar nou zo lekker aan is, maar als Scotch het fijn vindt, zal het dat echt wel zijn ook, want dat is een enorme diva.

Overigens mag hij ook graag bijna IN de kachel liggen wanneer die volop in de fik staat. Raar beest.

Oh nee hoor, gewone husky. Chenak lag ook graag onder de Jotul !!

Siberienne schreef:Oh nee hoor, gewone husky. Chenak lag ook graag onder de Jotul !!

Ze kijken er ook altijd zo tevreden bij, of het nou bij -20 of bij +60 is!

Spikkelneus schreef:Het gaat eigenlijk weer helemaal goed.
Wat we veranderd hebben: 1) middageten om 16.30 ipv 15.30; 2) ´s avonds nog een flinke wandeling van 20 tot 21; 3) nog wat eten voor het slapengaan met een scheutje valeriaanthee erover.

En vanochtend werd ik om 5 voor 6 wakker, uit mezelf, geen hond naast mijn bed. En hij heeft overdag ook weer meer zin om in de tuin te scharrelen. So far, so good.

Wat fijn! Hopelijk blijft het zo

Spikkelneus schreef:@Dwarreltje
Diego is onze 9e hond en de eerste die (sinds heel kort) moeite heeft met het ritme. Dat ligt dus niet aan mijn leiderschapskwaliteiten zoals jij tussen de regels door suggereert.
Dat hij een plotselinge gedragsverandering heeft, dat doet hij niet om mij te etteren, dat is een signaal dat er iets aan de hand is. En ik neem mijn honden altijd bloedserieus. Dus in plaats van kwaad op hem te worden, ga ik liever op zoek naar de oorzaak.
En het ligt er ook niet aan dat hij zijn energie niet kwijt kan, wij wandelen ruim 3 uur per dag en de rest van dag staat de deur naar de tuin open. Wij hebben een grote tuin met ruimte voor sprints. Hij mag kuilen graven, muizen zoeken, vissen in de vijver, in de schuurtjes neuzen, met zijn broertjes en zusjes rennen en stoeien, etc. Het punt is, dat hij dat dus niet doet op het moment (maar wel deed), hij slaapt alleen maar overdag. Dus er is iets aan de hand en niet een kwestie van ´je hond eens even de waarheid vertellen´.

Hooooooooooo
Hoe kom je er bij dat ik je aanval?? Ik suggereer niets tussen de regels, jij léést iets tussen de regels door... Mijn stukje begint al met het feit, dat ik besef geluk te hebben... Dus ik heb gewoon een heel inschikkelijke hond die, als ik andere (o.a. jouw) verhalen lees, in verhouding tot andere pods vrij makkelijk is.
Het feit dat je noemt: 'En ik neem mijn honden altijd bloedserieus', maakt echt niet dat ík me aangevallen voel met het idee dat ik mijn honden niet serieus zou nemen. Ik weet immers hoe ik echt alles voor ze over heb, opdat ze maar een echt hondenleven hebben. Dus iemand zou mij er niet eens op aan kúnnen vallen dat ik niet goed met mijn honden om zou gaan... Lijkt mij, dat jij ook heel goed weet dat je goed bezig bent?
Ik heb nergens gezegd dat er niets aan de hand zou zijn met Diego, het enige (weinig ) dát ik kon aanbrengen, heb ik geschreven. Dat je daar niets mee kon is uiteraard vervelend, maar helaas/gelukkig heb ik gewoon die problemen niet (gehad).
Overigens na een giga drukke week (kon hier niet eens lezen, laat staan reageren) van elke ochtend 4 uur, stond vanmorgen 7.30 uur echt wel een Pod naast het bed te kwispelen, heel subtiel tegen de kast aan... Klopklopklop, is het geen etenstijd vrouwtje?
Ik ben gewoon blij dat het nu beter met Diego gaat, zonder dat er ingrijpend aangepast moest worden.