Leaving Neverland... Wie heeft het gezien?

[Lizzy]

Ik vond het ook heel belangrijk dat er benadrukt werd dat het iedereen kon zijn, in alle lagen van de bevolking. Mensen sluiten hun ogen omdat diegene dat niet doet, of dat het te dichtbij komt of te heftig is. In mijn geval waren er zeker mensen op de hoogte alleen deed niemand iets en het is daardoor enorm lang doorgegaan.
Dat MJ lief voor ze was en hij hun held was maakt het ook heel herkenbaar.



En dat is heel erg juist. Ik lees met grote voorzichtigheid dit soort topics of commentaar, bang om voor leugenaar uitgemaakt te worden ook. Sowieso houd ik het bij dat minuscuul kleine stukje wat ik hier ook geschreven heb.
Ik hoop dat die mannen die hun verhaal hebben gedaan op heel veel steun kunnen rekenen.

Een hele dikke . Ik kan me zo goed voorstellen dat dat een grote angst van je is. Je hebt immers al al die slechte ervaringen uit het verleden

En een dikke voor iedereen die zulke dingen heeft meegemaakt.

[src_esther]

Nee, ik heb zeker geen onbezorgde jeugd gehad, verdorie! Het hele gezin heeft geleden onder de tirannie van mijn vader en het borderline gedreven alcoholisme van mijn moeder! Dat heeft me meer gekost dan ik bereid ben hier op te schrijven. Die jeugd heeft me getekend voor het leven. Maar ik gebruik het niet als excuus om dan maar hetzelfde te gaan doen en me net zo afschuwelijk te gaan gedragen als zij hebben gedaan.

Edit: maar zelfs als ik wel een onbezorgde jeugd zou hebben gehad dan diskwalificeert mij dat niet om er een mening over te hebben. Je raakt me echt heel diep met dat impliciete verwijt.

Mijn excuses.

[src_esther]

Beide gekeken.... Jeetje, heftig. Ik vond Oprah gewoon super goed. Ze tilt het inderdaad boven MJ uit. Ik geloof dat het kwartje een beetje begint te vallen........ . Die mannen voelen zich aan het eind van het interview met Oprah nog steeds beschaamd over het misbruik en alles wat er gebeurd is

Ik denk het heel belangrijk wat er in DWDD gezegd wordt op het laatst. Waar iemand vraagt "weten die mensen die dit doen dat ze verkeerd bezig zijn...?". En het antwoord dat daar op komt is "niet altijd". Ik denk dat in deze zaak van MJ een beetje daar de crux zit. Ik denk dat MJ wel/niet/wel/niet/wel/niet wist dat hij verkeerd bezig was. Ja, je weet dat je bij wet verboden bent om met je handen aan jonge kinderen te zitten. Maar hij zat wel met dat verlangen naar jonge jongetjes. En eigenlijk schepte iedereen om hem heen wel gelegenheid om te doen wat hij heeft gedaan. Iedereen riep dat MJ zelf nog een kind was. Wat ook wel een beetje waar was natuurlijk. Maar hij was beroemd, kreeg de gelegenheid, werd in meer of mindere mate ook wel door zijn omgeving "geholpen" (al was het maar voor dat mensen hun ogen sloten voor wat ze eigenlijk best zagen gebeuren). En hij was lief voor deze jongens. En hij werd door deze jongens aanbeden. Misschien kon MJ eigenlijk zelf steeds minder goed met zichzelf leven, voelde hij natuurlijk ook wel dat het niet goed was wat hij deed. Liet hij zich daarom mismaken. Ging hij daarom aan de pijnstillers. Is hij daardoor uiteindelijk zo jong overleden. Ik zeg maar wat, maar ik wilde toch ook die kant van het verhaal nog wel aanhalen. Hoe dan ook, dit verhaal kent alleen maar verliezers. En ik hoop dat het opgepakt gaat worden zoals het opgepakt zou moeten worden. Het gebeurd overal om ons heen. En door het "groomen" wat de daders doen, hebben we het waarschijnlijk meestal niet eens in de gaten. Pedofielen of seksueel misbruikers staan natuurlijk niet met hun broek omlaag op straat kinderen te verkrachten. Ze werken zichzelf een weg naar binnen, binnen het leven van het kind, binnen het gezinsleven en letterlijk een weg naar binnen

Sjeesus, wat heftig, dit.....

Ik zou dat graag willen geloven. Maar het feit dat ze bijvoorbeeld 'zosnel-mogelijk-aankleden'-spelletjes deden, vind ik daar tegen pleiten. En vooral het relaas van Wade Robson over het bloed op de onderbroek...

[Lizzy]

Ik zou dat graag willen geloven. Maar het feit dat ze bijvoorbeeld 'zosnel-mogelijk-aankleden'-spelletjes deden, vind ik daar tegen pleiten. En vooral het relaas van Wade Robson over het bloed op de onderbroek...

Nee, misschien is het wel een gewetenloze verschrikkelijke kl**tzak geweest op alle fronten en heeft hij heel bewust gewetenloos gehandeld. Dat is zeker ook mogelijk.

We zullen het nooit weten. We kunnen niet in (meer) in zijn hoofdje kijken.

Ik wil er wel aan toevoegen dat ik met mijn tekst (zou zo maar verkeerd over kunnen komen) niet heb willen proberen het minder erg te maken of hem op welke manier dan ook vrij heb willen pleiten.

[sam28]

Een hele dikke . Ik kan me zo goed voorstellen dat dat een grote angst van je is. Je hebt immers al al die slechte ervaringen uit het verleden

Thnx. Wat ik ook heel naar vind is mensen die vinden dat het waar is als er aangifte is gedaan en dat de daders veroordeeld zijn. Ik snap de gedachtegang dat je niet zomaar iedereen moet beschuldigen maar slachtoffers vertellen dingen niet zomaar. En ja er wordt gelogen, door een klein groepje, die mensen die erover liegen zou ik graag willen slaan.

Mensen die roepen dat je dan maar aangifte moet doen zodat de rechter kan bepalen of het waar is of niet snappen de impact denk ik niet. Snappen niet dat er tijdens de aangifte ook ongeloof kan zijn van agenten, dat het een hele hoop oproept, dat je alle gore details moet vertellen en dat daarop doorgezaagd gaat worden, dat er gekeken wordt waar gaten in je getuigenis te prikken zijn, er wordt blaming the victim gedaan, je wordt uitgemaakt voor leugenaar, zeker als je er ook nog eens een psychische stoornis van hebt overgehouden waardoor herinneringen pas later terug gekomen zijn.
En als kers op de rottende taart is er vaak geen bewijs, mensen die kunnen getuigen doen dit niet of verklaren ineens het tegenovergestelde. Dus heb je alles, tot in de goorste details weer opgerakeld, vertelt en ben je uitgemaakt voor leugenaar en volgt er vrijspraak vanwege geen bewijs.
En mocht het uiteindelijk, na alles tot een veroordeling komen, dan krijgt zo'n dader maar een paar jaartjes cel en jij als slachtoffer hebt levenslang.
Dus nee, aangifte is -als je het mij vraagt- vrij zinloos bij misbruik zaken en doet voor jezelf meer kwaad dan goed.

[pearlsofpassion]

Ik geloof niet dat kinderen zoiets zouden verzinnen uit zichzelf. Opgestookt door een volwassene wel (scheiding vb) maar daar prik je, met een beetje kennis van zaken, doorgaans snel doorheen, zou ik denken.
Maar volwassenen gebruiken dat soort leugens wel als wapen. En dat is echt vreselijk. Voor de onterecht beschuldigde, maar nog meer voor echte slachtoffers.

Er is nooit bewijs.
Hoe bewijs je zoiets in godsnaam? Je hebt enkel getuigenissen. Of heterdaad, misschien.

Mijn psycholoog raadde mij indertijd aan er niet over te spreken voor ik volwassen was. Omdat men de neiging heeft bij tieners ervanuit te gaan dat je overdrijft. Men minimaliseert het.
Erg he ?
Alsof het leuk is om van zoiets een drama te maken en aandacht mee te zoeken. En dan zijn ze verbaasd dat slachtoffers niets durven zeggen...

Ik heb anderen nooit de kans gegeven me uit te maken voor leugenaar. Gelukkig.
Ik heb het nooit in zo'n context vertelt (alleen aan vrienden) en 'mijn zaak' is idd ook nooit voor het gerecht gekomen.
Maar ik heb wel een paar keer mensen tegengekomen die heel luid hun mening over kindermisbruik verkondigen alsof zij het allemaal wel weten en tegelijk de bal compleet misslaan. En ik heb daar wel eens een opmerking op teruggedaan, dat dat toch niet echt klopt. En daarvoor wel heel kwetsende opmerkingen in de plaats gekregen.
1 keertje letterlijk: Als je het meegemaakt zou hebben, zou je zo niet praten.
Ik kan je verzekeren, dan weet zelfs zo'n groot blad als ik even niet wat zeggen hoor. En ik ben het nooit vergeten... Zo'n enorme slag in m'n gezicht.

[MillyMol]

Ik denk dat veel mensen zich gewoon niet kunnen voorstellen dat er zulke verschrikkelijke dingen plaatsvinden. En als ze het wel geloven of er zelfs van weten vinden ze het moeilijk om er iets mee te doen. Vaak zijn de daders ook zo doortrapt: ze weten dat wat ze uitvreten absoluut verwerpelijk is en plaatsen de slachtoffers in een situatie waarin ze ofwel loyaliteitsconflicten krijgen of een schuldgevoel worden aangepraat omdat er gedreigd wordt met gevangenisstraf, uithuisplaatsing, andersoortige straffen en consequenties).

De rillingen lopen me over de rug gewoon. Ik wil iedereen die slachtoffer is (geweest) van misbruik, mishandeling en geweld een dikke geven.

[sam28]

PoP, wat erg dat je psych je dat toen adviseerde. Verschrikkelijk. En wat erg ook dat je die opmerkingen kreeg. Ik weet hoe je dat nooit meer kunt vergeten. Vreselijk is dat ook. Hoe gaat het nu met je? Heb je er nog last van?
Ik weet iig dat ik al 22 jaar therapie heb en hoewel ik niet meer zo diep zat als 22 jaar terug heb ik dagelijks nog enorme last. Ik ga stagelopen in mei en hoop dat ik dat volhoud, 4 dagen per week en daarnaast nog zware therapie.

[Kaela]

Thnx. Wat ik ook heel naar vind is mensen die vinden dat het waar is als er aangifte is gedaan en dat de daders veroordeeld zijn. Ik snap de gedachtegang dat je niet zomaar iedereen moet beschuldigen maar slachtoffers vertellen dingen niet zomaar. En ja er wordt gelogen, door een klein groepje, die mensen die erover liegen zou ik graag willen slaan.

Ik heb iets dergelijks gezegd, maar ik heb niet bedoeld dat het pas waar is na een veroordeling.

Wat ik bedoel is dat de publieke opinie een hele lastige is. En net zoals ik het vreselijk vind voor de slachtoffers, vind ik de heksenjacht die nu wordt gemaakt nav de #metoo acties ook erg. In de #metoo hoeft er maar 1 iemand een beroemdheid te beschuldigen van ongepast gedrag en diegene wordt uit elke film, serie, optreden enz geschrapt. Direct. Zonder enige vorm van een gerechtelijk proces. En dat vind ik niet kunnen. Want vals beschuldigd worden en zonder enige vorm van proces door de hele wereld uitgekotst worden is in mijn ogen net zo erg voor de niet-dader, als dat het is voor slachtoffers die niet geloofd worden als ze de waarheid spreken.

En daarom kijk ik die documentaire niet. Ik ben in het algemene plaatje allang overtuigd van de ernst. Van het vreselijke als je slachtoffer bent van misbruik. De verhalen over niet geloofd worden ken ik al sinds Oprah er over sprak op tv en die zijn en blijven afschuwelijk. Dus als deze documentaire helpt om verbetering te brengen bij de herkenning van misbruik en het proces nadat een slachtoffer zich heeft uitgesproken, dan juich ik dat toe. Ik vind dat je het slachtoffer altijd serieus moet nemen en moet geloven en helpen en steunen, absoluut. Alleen de vaststelling of de verdachte schuldig is ligt wat mij betreft bij de rechtspraak en niet bij de media en publieke opinie. Ik weet dat dit met elkaar in strijd lijkt, maar volgens mij zijn dit juist twee factoren waar een goede rechtspraak op gebaseerd zou moeten zijn.

Ik hoop dat ik me zo duidelijker heb uitgelegd. Ik vind je heel dapper dat je het hier verteld en ik heb je op geen enkele manier willen kwetsen.

[Pauline]

De rillingen lopen me over de rug gewoon. Ik wil iedereen die slachtoffer is (geweest) van misbruik, mishandeling en geweld een dikke geven.

Mag ik me hierbij aansluiten?

[Borke]

De uitzending heb ik niet gezien, op ik denk een 10-15 miuten na waarbij een van beide heren werd geïnterviewd. Het kwam op mij heel geloofwaardig over en als slechts 10% van wat hij vertelde waar is, dan nog vind ik het heel ernstig.

Ik walg van ale vormen van misbruik van andere mensen en bovenal van kwetsbare wezens als kinderen (of dieren). Ik was nooit fan van MJ, vond hem altijd al vreemd en dat gevoel is niet minder geworden.

Diep respect voor degenen die misbruik aan den lijve hebben meegemaakt en daar hier (of elders) over praten.
Mijn hart gaat vooral uit naar jullie. Ik wil jullie sterkte en geluk wensen. Ik realiseer mij wat een gelukkig mens ik ben om zulke dingen niet meegemaakt te hebben.

Vandaag las ik op internet dat 1 op de 3 kinderen in NL met misbruik te maken heeft. Dat 1/4 van de telefoontjes bij de kindertelefoon over ongewenste intimiteit en 1/4 over verkrachting gaat. Dat geeft een beeld, een walgelijk beeld.

[sam28]

Ik heb iets dergelijks gezegd, maar ik heb niet bedoeld dat het pas waar is na een veroordeling.

Dat las ik ook niet direct in je stuk en voelde me ook niet direct gekwetst omdat ik denk dat hier geen mensen zitten die het slecht menen.
Op andere plekken om internet heb ik het wel gezien. De veroordeling dat als je geen aangifte doet, er geen veroordeling is dat het niet erg is geweest of niet waar is.

En het is ook echt heel erg voor een niet dader om beschuldigd te worden. Mijn ex is door een vroeger vriendinnetje vals beschuldigd, ze heeft dat later toegegeven aan de politie. Hij is verhuist, een nieuw leven opgebouwd en is gelukkig. Nu zal dit niet voor alle valselijk beschuldigden zo gaan, dat snap ik.
Maar het is ook meer dan schadelijk voor slachtoffers om je leven in puin te zien en een dader leuk rond blijft lopen. Ik ben echt van mening dat er niet veel onterecht beschuldigd word en ben het wel met je eens dat de media en publieke opinie zich niet moeten mengen in schuldvraag.. Media trekken vaak dingen ook uit verband en kloppen wat op. Alles voor een goed verhaal.

[Kaela]

Dat las ik ook niet direct in je stuk en voelde me ook niet direct gekwetst omdat ik denk dat hier geen mensen zitten die het slecht menen.
Op andere plekken om internet heb ik het wel gezien. De veroordeling dat als je geen aangifte doet, er geen veroordeling is dat het niet erg is geweest of niet waar is.

Gelukkig dat het niet om mijn woorden ging. Geschreven tekst is soms lastig en ik had het heel erg gevonden als het je wel zo geraakt had. Want ik kan het niet zo mooi verwoorden, maar ben het met elke letter van de post van Borke eens.
Ik kan me niet voorstellen hoe moeilijk het is om je uit te spreken en aangifte te doen. Ik ben er dankbaar voor dat ik het me niet voor kan stellen. Sterkte voor jou en ook voor PoP. Elke keer als het onderwerp te sprake komt zal het weer iets met je doen.

[sam28]

Geschreven woorden zijn soms heel lastig. Ik ben niet goed met geschreven woorden iig. Lastig om echt iets uit te drukken.
De metoo periode was extra zwaar, nu met deze docu is het ook weer extra heftig. Maar het is elke dag heftig. Mijn therapeut stelde voor om niet de diepte in te gaan tijdens stage om zo triggers te voorkomen. Ik heb haar uitgelegd dat er overal triggers zijn en we beter gewoon door kunnen gaan.. Punt is dat dit onderwerp veel met me doet maar dat, ook al zou er geen metoo zijn en geen docu, het elke dag lastig is met triggers.

[Kallista]

Ik heb zowel Leaving Neverland gezien, als ook het interview bij Oprah, ik was er echt even niet goed van

Wat ik een heel belangrijk punt vond, en Oprah heeft dat heel goed onder woorden kunnen brengen, hoe handig dat "misbruikers" hun slachtoffers en hun families groomen...die kinderen beseffen helemaal niet wat hun wordt aangedaan.
Het echte besef komt pas jaren later.

Afgrijselijk vind ik het dat er dan nog zoveel mensen overheen vallen, dat het de twee heren enkel om roem en geld te doen is, zeker bij Oprah zie je daar gewoon een gebroken mens zitten, dat kun je niet spelen imo.
Goed dat de docu maker benadrukte dat beide heren geen cent kregen.

Het interview waar MJ zijn kind over het balkon hield en de fles gaf werd ik ook even onpasselijk van...dat verandert je hele blik op iemand moet ik zeggen.

Dus nee, iedereen kan ervan denken wat hij of zij wil, voor mij staat vast dat MJ hele verkeerde dingen gedaan heeft met kinderen, dit verzin je niet