Barfplaats.nl

Noukie schreef: Een placenta bevat niet enkel voedingswaarde, maar ook afvalstoffen. ( okee, lever ook...)
En het is idd rauw vlees, maar gevoelsmatig vind ik "mensenvlees" dan toch iets anders dan een rund of een kippetje

Ik bedoel je hier trouwens niet mee te bekritiseren hoor, zit gewoon even hardop te denken

Als ik niet wilde dat men reactie gaf/geeft, dan had ik het niet moeten plaatsen toch .

Jolly schreef: Als ik niet wilde dat men reactie gaf/geeft, dan had ik het niet moeten plaatsen toch .

ja of jezelf en ons nog ff extra misselijk te maken

ik vind het gewoon een akelig idee om iets, wat uit mezelf komt, aan mijn hond te voeren

jeanne schreef: ik vind het gewoon een akelig idee om iets, wat uit mezelf komt, aan mijn hond te voeren

Naaa het aan de honden voeren vind ik nog niet zo'n gruwelijk idee,maar er pate van maken en dan lekker met de hele familie opeten ??? hm nee toch maar liever niet

zo heb je ook volkeren waar de hele familie een stuk van de overledene opeet uit liefde BRRR moet er niet aan denken

barfen is toch voor dieren? En zelf eten (en met de familie) van placenta of overledenen, doet mij denken aan kanibalisme

waar ik mij wel vragen bij stel : sommige geven de placenta uit overweging dat de band met het kind dan groter word ??? ik hoop niet dat de baby dan al te hard naar placenta ruikt en dat ze denken dat het dan ook een hapje is
is misschien wel krom gedacht

herder_lover schreef: barfen is toch voor dieren? En zelf eten (en met de familie) van placenta of overledenen, doet mij denken aan kanibalisme

juist ja dat vond ik ook

Hahahaha ik stel me het gezicht van de nieuwe leden voor als ze op deze discussie terechtkomen

Dat "iets" dat uit jezelf komt heeft toch ook je kind gevoed ?
je voelt er écht niks meer van hoor

herder_lover schreef: barfen is toch voor dieren? En zelf eten (en met de familie) van placenta of overledenen, doet mij denken aan kanibalisme

Ja, ik vind het ook wat ver gaan. Stel dat je arm geamputeerd moet worden, hup geef maar aan de hond!

Jolly schreef: Mijn idee was eigenlijk het laatste ( Jol kruipt nu snel onder een deken) en ook omdat ik dacht dat er misschien toch wel voedingswaarde aan zou zitten.
Daarbij, mijn honden eten rauw vlees, dit is rauw vlees en wordt normaal weggegooid, dat vind ik een beetje zonde. ( sprak zij krenterig)

Tinker schreef: Nah ik heb geen kids en ga ze ook nie tkrijgen,maar het idee van placenta voern staat me gewoon tegen.

Hier precies zo

Chris113 schreef:
Kennissen van mijn ouders hebben vroeger wel de placenta te eten gegeven aan de honden. Volgens hen zou dat de band met de kinderen vergroten. Ik geloof er niet zo in...

Hetzelfde met een verse poepluier die mensen aan hun hond voeren om deze het kind te laten accepteren
Ik geloof er zeker niet in en vind het zelfs uitzonderlijk smerig!
Weet wel dat als er weer een veulen bij ons was geboren Kobus altijd de volgende morgen likkebaardend langs de kruiwagen liep waar de nageboorte inlag

Chris113 schreef: Ehhh, iets anders:

Uit de Volkskrant, maart 1999
Placenta

Er zijn vegetariër die eigenlijk wel van vlees houden, maar het om redenen van diervriendelijkheid niet willen eten. Voor deze mensen is er hoop: als het een beetje meezit wordt het eten van menselijke placenta's een trend. Placenta is lekker, voedzaam, en er hoeft niemand voor te sterven, integendeel.

Het Britse blad Harper's Magazine plaatste onlangs een verslag van een familiefeestje waarop de geboorte van Indie Mo wordt gevierd. Hij is het eerste kleinkind in de familie Clears, en daarom besluit zijn oma Mary dat het feest een heel speciaal tintje moet krijgen. Piece de résistance op de dinertafel is dan ook een paté, gemaakt van Indie Mo's placenta.

In sommige culturen is het gebruikelijk dat de moeder de placenta opeet om aan te sterken na de bevalling. En wat is er mooier dan de voormalige voedselbron van het nieuwe kindje te delen met je dierbaren? Huisvriendin Sue, een ervaren kokkin, bereidt de placenta met enige aarzeling, omdat ze voor het eerst met dit ingredient te maken heeft. Maar al snel raakt ze onder de indruk van de smaak en malsheid van het vlees, en grijpt enthousiast naar cognacfles en kruiderijen.

Hoewel alle aanwezigen een beetje griezelen van het gerecht, tasten ze uiteindelijk toch schoorvoetend toe. De paté blijkt heerlijk te smaken, en het gezelschap brengt een toast uit op het schitterende 'genetisch materiaal' van de familie Clears.

Een aanwezige vegetarier weigert aanvankelijk van het gerecht te proeven, omdat hij vindt dat het hier wel degelijk om vlees gaat. Maar uiteindelijk laat hij zich door de jonge vader - 'het komt toch niet van een dier? - overhalen om mee te smullen.

Het recept is vrij simpel: spoel de placenta goed schoon onder de kraan, zodat alle bloedresten zijn verwijderd, en snij hem in reepjes (een verse placenta kan een paar weken in de diepvries bewaard worden). Bak de reepjes kort in een mengsel van boter en olie, samen met wat gesnipperde ui en knoflook.

Flambeer alles met een scheutje brandende cognac. Pureer nu de helft van het vleesmengsel in de keukenmachine, met een flinke klont boter, gehakte peterselie en verse salie. Voeg peper en zout toe, en het sap van een halve limoen. Hak de andere helft van het vlees grof, en roer het door de zachte massa. Druk de paté in een puddingvorm en laat hem enkele uren opstijven in de ijskast.

De familie Clears geeft de placentapaté als voorgerecht, op stukjes focaccia, bedruppeld met wat goede olijfolie.

Sylvla Wltteman

Is dit een grap?