Hoe staan jullie tegenover....
Moderator: Lizzy
-
geer
- 5-sterren
- Berichten: 2502
- Lid geworden op: ma 28 apr 2003, 17:15
- Locatie: Amsterdam
- Contacteer:
Re:Hoe staan jullie tegenover....
Mijn ideaalbeeld is dat iedere dierenartsenpraktijk tenminste 1 natuurgeneeskundige in huis heeft die nauw samenwerkt met de dierenarts. Maar ja, vind maar eens zo'n praktijk... Nu is het vaak of/of. OF de dierenarts vindt 'zulke kwakzalverij' maar niets, OF de natuurgeneeskundige denkt alles op te kunnen lossen met natuurgeneeskunde... En dat terwijl ik denk dat het zo'n ongelovelijk goede combinatie is om onder 1 dak te hebben...
-
Lil
Re:Hoe staan jullie tegenover....
Helemaal mee eens!geer schreef: Mijn ideaalbeeld is dat iedere dierenartsenpraktijk tenminste 1 natuurgeneeskundige in huis heeft die nauw samenwerkt met de dierenarts. Maar ja, vind maar eens zo'n praktijk... Nu is het vaak of/of. OF de dierenarts vindt 'zulke kwakzalverij' maar niets, OF de natuurgeneeskundige denkt alles op te kunnen lossen met natuurgeneeskunde... En dat terwijl ik denk dat het zo'n ongelovelijk goede combinatie is om onder 1 dak te hebben...
Re:Hoe staan jullie tegenover....
Ja....mijn mening is wat veranderd.
Ik heb eens wat "rond gesnuffelt" bij Silverlinde en eens gepolst hoe zo'n opleiding eigenlijk in elkaar steekt. Ik vind het best interessant zoiets.
Er wordt goed gelet op de grenzen van het eigen kunnen. Dat is wat me meteen opviel. Dat vind ik erg positief. Maar net zoals Geer ook al zegt, vind ik persoonlijk dat een natuurgeneeskundige samen moet werken met een dierenarts, maar zie dat maar eens gebeuren!
Wat ik begreep van de studenten is dat mensen vooral naar een natuurgeneeskundige komen als ze met hun dier uitgedokterd zijn in het reguliere circuit en ook vaker bij chronische klachten (al is het maar om op een natuurlijke manier de pijn te verzachten voor het beestje. ) Prima zaak denk ik, MET een diagnose en/of doorverwijzing van de dierenarts. Van de andere kant denk ik dat de natuurgeneeskundigen een prima medische basiskennis hebben (daar was ik niet helemaal van overtuigd) en goed weten wanneer ze moeten ophouden met dokteren.
Vooralsnog zou ik altijd eerst naar een dierenarts (alhoewel zij ook grenzen hebben natuurlijk) gaan en niet meteen naar een natuurgeneeskundige.
Ik heb eens wat "rond gesnuffelt" bij Silverlinde en eens gepolst hoe zo'n opleiding eigenlijk in elkaar steekt. Ik vind het best interessant zoiets.
Er wordt goed gelet op de grenzen van het eigen kunnen. Dat is wat me meteen opviel. Dat vind ik erg positief. Maar net zoals Geer ook al zegt, vind ik persoonlijk dat een natuurgeneeskundige samen moet werken met een dierenarts, maar zie dat maar eens gebeuren!
Wat ik begreep van de studenten is dat mensen vooral naar een natuurgeneeskundige komen als ze met hun dier uitgedokterd zijn in het reguliere circuit en ook vaker bij chronische klachten (al is het maar om op een natuurlijke manier de pijn te verzachten voor het beestje. ) Prima zaak denk ik, MET een diagnose en/of doorverwijzing van de dierenarts. Van de andere kant denk ik dat de natuurgeneeskundigen een prima medische basiskennis hebben (daar was ik niet helemaal van overtuigd) en goed weten wanneer ze moeten ophouden met dokteren.
Vooralsnog zou ik altijd eerst naar een dierenarts (alhoewel zij ook grenzen hebben natuurlijk) gaan en niet meteen naar een natuurgeneeskundige.
