Ik heb nog maar 1 nestje gehad, maar wil best mn ervaring vertellen als daar wat aan hebt.
Mama en ik wilde graag een nestje, waarom, tja het was een gevoel, Estrelle was een hele lieve, leuke pyr, pupjes van haar leken ons erg leuk.
maar wisten er te weinig vanaf, van papa mocht t als we goed voorbereid waren.
Het probleem was, we kende 2 fokkers, bijna geen pyrs, ja van de clubmatch toevallig en hadden maar 2 shows gelopen ooit…
Het type wat ik mooi vond, was eigenlijk niet het goede type… al hebben ze nog steeds in mijn hart een plekje.
Maar zoals karin ooit tegen me zei, als je niet volgens de rasstandaard fokt, kun je net zo goed, grote, witte honden fokken.
Ik ben gaan zoeken op internet, naar fokkers, reuen, informatie, showfoto’s en uitslagen van shows.
Ik heb gebeld naar mijn fokker, heel veel info gekregen, toen karin gebeld vanwege de voeding die ze gaf, toen ben ik op bp gekomen.
En heb info gevraagd over heel veel dingen en heel veel tips, info en kritiek gekregen.
In een half jaar tijd was ik van een groentje dat gewoon graag een keer een nestje wilde, veranderd in iemand, die weken lang aan de telefoon was met fokkers, eigenaren van pyrs en op bp en internet informatie zocht, naar shows ging en op visite bij fokkers, eigenaren en hun honden ging.
Ook heb ik boeken gelezen, maar die maakten alleen theorie duidelijk, de verhalen van fokkers van bevallingen waren veel informatiever voor mij, omdat die ook de problemen vertellen, je vragen steeds weer kunnen beantwoorden enz enz.
De reu heb ik op gevoel gekozen, ik had 3 reuen gezien, in belgie, duitsland en in nederland, 1 viel er af, bleven er 2 over, na wikken en wegen werd het rowan als zn hd uitslag A zou zijn, wat het dus ook was.
De dekking was ook weer spannend omdat het voor zowel ons als de reu eigenaar de eerste keer was, maar es en rowan konden t prima zelf af.
Toen de bevalling dichter bij kwam was ik echt heeeel zenuwachtig, zowel mama als ik waren nog nooit bij een bevalling van een hond aanwezig geweest en er zou niemand bij zijn die ervaring had.
Maar wel hadden we heel veel ervaring met katten en de problemen die kunnen zijn bij een bevalling, zelf had ik ook wel s bij een veulen en schapen geholpen bij de boerderij hier.
We hadden keramische warmtelamp uterovetsem, slijmzuigers, flesjes, melk, druivensuiker, dekens, vetbedden, lakens, zeilstofmatjes,handdoeken,kleurenbandjes, tangen en garen in huis.
Onze werpkist hebben we zelf gemaakt, van hout, met dooddrukstangen, aan 2 kanten kon hij open, voor door lagen planken weg te halen, links door m open te klappen, hij is 1.50 bij 1.30.
Hij stond in de hoek bij t raam en de deur en naast de bank, we hebben heel lang getwijfeld vanwege de deur daar ivm tochten, maar dit was de meest handige en rustige plek in huis.
Toen de bevalling begon hadden we geen tijd meer om na te denken, 3 pups in een half uur tijd, mama was bij essie en ik schreef alles op, woog de puppen en maakte foto’s.
Daarna hadden we even rust en heb ik mn vader, broer en erik geïnformeerd, toen mn oom gebeld of ie wilde komen om de foto’s te doen, sharonna gebeld die ons kwam helpen, de da gebeld om m op de hoogte te stellen en toen mn fokker gebeld, op de luidspreker gezet webcam aangezet zodat ze alles helemaal kon volgen.
Op zich deed estrelle alles zelf, tot op een gegeven moment de bevalling niet zo snel meer ging da gebeld en uterovetsem gegeven, daarna ging alles weer vanzelf.
Na 8 puppen waren we klaar dachten we, allemaal rust genomen, da gebeld voor de pyton en calciumspuit, toen kwam er nog een pupje.
De pups deden t allemaal prima uit zichzelf, estrelle was een goede moeder, maar heel veel dingen hebben ons verbaasd tijdens de bevalling.
estrelle werd ziek paar dagen na de bevalling, ze bleef koorts houden en knapte maar niet op
3 weken hebben we zorgen om haar gehad, maar ze bleef een prima moeder voor de pups en knapte eindelijk na veel middelen op.
Daarna mochten de eerste puppenkopers komen, maar ik was nog erg voorzichtig, want we wisten niet hoe es t zou vinden.
Es was een schat en vond alles prima zolang ze zelf maar genoeg aandacht kreeg.
De weken daarna hebben heel veel mensen en kinderen in huis gekregen, wat n drukte zeg, maar ook wel leuk en voor de pups heel goed.
Qua socialisatie en zo heb ik t op gevoel gedaan.
De enting bv was bij de da, zodat ze dan aan de auto wende en aan onbekend terrein.
Wij zijn na de enting met de puppen gaan wandelen in de buurt, wel opgelet waar en wat we tegen kwamen, de weg oversteken heeft zeker een half uur geduurd

Ook hebben ze bij ons natuurlijk de puppytest gehad op 8 weken en daarvoor zijn we naar de hondenclub geweest ( terwijl er niemand anders was, ja mensen geen honden )