bas rouge schreef:
Ik heb gisteren met mijn eigen d'arts gesproken, zij is ook somber over de prognose. In het verslag van de specialist staat dan ook, dat de kansen van verbetering na operatie niet erg groot zijn. En eerlijk gezegd is die hele operatie nog maar de vraag of dat gaat lukken. Ik heb vanochtend met de specialist gebeld of er niet toch nog andere dingen zijn die je kunt doen. Ik heb gelezen over prednison geven maar dat doen ze alleen als er veel zwelling is bij acuut heel benauwd zijn, bovendien is Barousse in november erg slecht geweest na de behandeling met cortico's voor haar nekhernia. Dus niet iets om maar alvast te geven. Die verbening is echt een heel nare bijkomstigheid die zeer ongewoon is.
Barousse is goed uit de narcose gekomen. Ze is wel lang heel ver weg geweest maar is vandaag weer helemaal bij en eet en drinkt goed, en ook poepen en plassen gaat gewoon prima. Ze doet het weer helemaal. Maar goed, het dilemma is er. Ik heb gewoon meer tijd nodig en wil beter uitgerust zijn om er goed helder een besluit over te kunnen nemen. Ik ben nog in een soort paniekstatus van ikwilhaarnietkwijt. Ik wil gewoon dat ze weer een gezond lijf krijgt zodat we nog jaren verder kunnen. Ik bedoel maar, een volkomen irreele staat van zijn.
Ach meis toch
Ik snap zo goed dat dit zo verschrikkelijk moeilijk is... En natuurlijk wiljehaarnognietkwijt. Heb je nog met de specialist gebeld van de bulldog? Op zich is het nog hartje winter dus heb je de tijd om uit te rusten en hier goed over na te denken. En ik weet zeker dat jij de enige juiste beslissing gaat nemen, welke dat ook moge zijn.
Het bericht is hartstikke shit en de prognose ronduit slecht. Maf is dan ook dat ze zelf gewoon weer hartstikke blij en bij is. Vandaag had ze een prima dag, gelopen in de duinen en ze heeft het ontzettend leuk gehad. Het is gewoon geen zieke hond. Ze is kreupel, heeft een stijve rug, een schorre blaf, ze is benauwd en verder is ze gewoon volkomen tevreden.
Ik ben degene die me opvreet van de zorgen en zij gaat gewoon door met het leven van een prima hondenleven.
Allemaal weer ontzettend bedankt voor de goede wensen, ik ga proberen meer als Barousse te doen, genieten van het moment. Maar dat is ons mensen toch minder gegeven dan honden.
Laatst gewijzigd door bas rouge op vr 01 feb 2008, 20:57, 1 keer totaal gewijzigd.
bas rouge schreef:
Het bericht is hartstikke shit en de prognose ronduit slecht. Maf is dan ook dat ze zelf gewoon weer hartstikke blij en bij is. Vandaag had ze een prima dag, gelopen in de duinen en ze heeft het ontzettend leuk gehad. Het is gewoon geen zieke hond. Ze is kreupel, heeft een stijve rug, een schorre blaf, ze is benauwd en verder is ze gewoon volkomen tevreden.
Ik ben degene die me opvreet van de zorgen en zij gaat gewoon door met het leven van een prima hondenleven.
Allemaal weer ontzettend bedankt voor de goede wensen, ik ga proberen meer als Barousse te doen, genieten van het moment. Maar dat is ons mensen toch minder gegeven dan honden.
Zo herkenbaar!
Heel veel sterkte!
Neem je fototoestel mee voor dit soort momenten!
Ine schreef:
Neem je fototoestel mee voor dit soort momenten!
Goeie tip Ine
En inderdaad Sieneke geef jezelf de tijd om erover na te denken. Acuut opereren is geen noodzaak nu en leef met Barousse gewoon van week tot week desnoods van dag tot dag. Veel sterkte.
bas rouge schreef:
Het bericht is hartstikke shit en de prognose ronduit slecht. Maf is dan ook dat ze zelf gewoon weer hartstikke blij en bij is. Vandaag had ze een prima dag, gelopen in de duinen en ze heeft het ontzettend leuk gehad. Het is gewoon geen zieke hond. Ze is kreupel, heeft een stijve rug, een schorre blaf, ze is benauwd en verder is ze gewoon volkomen tevreden.
Ik ben degene die me opvreet van de zorgen en zij gaat gewoon door met het leven van een prima hondenleven.
Allemaal weer ontzettend bedankt voor de goede wensen, ik ga proberen meer als Barousse te doen, genieten van het moment. Maar dat is ons mensen toch minder gegeven dan honden.
Ik lees dit nu pas.... Jeetje wat een kl*te bericht zeg!
In kan in je bericht hierboven zoveel in herkennen. Heel veel sterkte en ik hoop dat de ergste schrik ondertussen iets is gezakt en lekker kunt genieten van Barousse ( en haar schandelijk verwennen ;-))
Wat een akelig bericht. Ik hoop dat je ondertussen ook een klein beetje tot rust gekomen bent en net als zijzelf nog kan genieten van de tijd die ze hier is.
Vanaf vorige week zaterdag zaten we in een huisje in Zeeland. Zaterdagnacht meldde Barousse zich 3 keer, ze moest poepen. Geen diarree maar wel zachte en zeer stinkende ontlasting. De ontlasting bleef de dagen erna afwijkend. Barousse heeft heerlijke dagen gehad en was blij en opgewekt, ook haar eetlust was prima. Ik was ongerust maar heb mezelf niet toegestaan eraan toe te geven omdat ze verder zo blij was. Dinsdag aan het eind van de middag na een fijne wandeling in het bos moest ze 5 keer overgeven. Waterig en donker gekleurd braaksel. Haar rundvlees at ze 's avonds op maar de gekookte broccoli liet ze in haar bak staan. 's Nachts ben ik een keer gaan checken maar ze lag er zeer ontspannen bij en kwispelde vriendelijk.
Woensdagochtend toen ik met de honden liep zag ik dat het weer foute boel was. Barousse had opnieuw een nekhernia en werd snel pijnlijker. Ik heb toen de beslissing genomen niet opnieuw te gaan behandelen maar haar te laten inslapen. Ik heb een dierenarts geregeld die de tijd vrij heeft willen maken haar in het vakantiehuisje te laten inslapen. Dat is gebeurd. Ik heb afwisselend heel veel spijt van die beslissing en wil haar gewoon terug. Het wil niet zeggen dat het een foute beslissing is geweest maar het is een rationele geweest en heel erg tegen mijn eigen gevoel in. Ik heb mezelf op een gigantische manier bij kop en kont moeten pakken om het lef bij elkaar te schrapen door te zetten. Met de ervaring van 4 maanden geleden dat ze zo ziek werd van de dexamethason en met de wetenschap dat ze met het warmer worden waarschijnlijk veel last gaat krijgen van haar verlamde strottehoofd en de artrose in haar elleboog die niet meer effectief tegen te gaan was maar wel met een hond die ondanks alle mankementen zo happy was en fief en alert en die nu opnieuw zo godsgruwelijk pijnlijk was. Het is ontzaggelijk zwaar en ratio en gevoel voeren een heftig gevecht, toen en nu. Ze zou op 15 mei 11 jaar geworden zijn. Ik mis haar zo
Laatst gewijzigd door bas rouge op vr 14 mar 2008, 23:21, 1 keer totaal gewijzigd.
Ach jee wat ongelofelijk moeilijk en dubbel voor jou, en wat geweldig moedig dat je toch voor haar hebt gekozen.
Ik kan je alleen maar heel erg veel sterkte wensen.
!
