Barfplaats.nl

Femke schreef: mijn kat deed niks met kuikens, maar gek genoeg verandert hij bij de geur van een muis in een woeste tijger die grommend zijn prooi zit te verslinden

ik heb zelf nog 1 huisdier muisje. pas als die overleden is wil ik muisjes gaan voeren, anders is het wat verwarrend dat de een wel gegeten mag worden en de ander niet

Hier vangen de twee 'jongsten' soms een muis, en die eten ze dan lekker niet op  die ligt op de trap of voor de WC deur zodat je er midden in de nacht lekker in gaat staan 
Alleen Eppo, die had laatst een piepjong muisje te pakken en toen de andere katten kwamen kijken vrat ze het snel op

nadinepouw schreef: mee eens! ik vind het niet zielig voor het dier, en realiseer me dat het het meest natuulrijk is. maar het is mn eigen "alles wat dier is is lief en niet om te eten" dat maakt dat ik het erg moeilijk zou vinden om "herkenbare" dingen te voeren. ik wil binnenkort wel beginnen met een kuikentje, en kijken hoe dat voor mij en de mannen is. ik vrees dat ze niet zullen weten wat ze ermee moeten. maar dat is maar een gok, doen is weten.

Ik ga binnenkort ook de stap wagen met kuikens en kwartels... Ik ben ook erg benieuwd, als het goed is krijg ik dinsdag mijn bestelling binnen...

Wel typisch, als vroeger de kat van mijn ouders een vogeltje ving vond ik dat afschuwelijk en bracht ik het vogeltje naar onze buurman (die heel veel vogels had) om beter te maken, nu geef ik mijn katten complimentjes als ze een vogel, muis of rat gevangen hebben Maar ik ben wel blij dat ze de ratten in ieder geval niet opeten, alhoewel ik ze niet heel graag opruim... en ik heb liever dat ze spitsmuisjes vangen dan veldmuisjes (als ik ze heel terug vind), veldmuisjes zien er toch schattiger uit... vreselijk hypocriet natuurlijk, maar jah

nadinepouw schreef: ik heb zelf nog 1 huisdier muisje. pas als die overleden is wil ik muisjes gaan voeren, anders is het wat verwarrend dat de een wel gegeten mag worden en de ander niet

ja, okee dat is begrijpelijk

(overigens heb ik nog wel een beetje moeite met die muisjes hoor *slik* ik kijk gauw een andere kant op als ik ze in een bakje te ontdooien leg. Deksel erop en weer ademhalen)

(overigens heb ik nog wel een beetje moeite met die muisjes hoor *slik* ik kijk gauw een andere kant op als ik ze in een bakje te ontdooien leg. Deksel erop en weer ademhalen)

Owww... ik vind het ook best zielig. Ik kon het mijn dochter nog niet aandoen om bosliefje muisjes te geven. Hoewel ik toen ik thuis was en er over na ging denken, ook zoiets had van: geven ok, naar kijken!?!? Eh, neh.

Zo doe ik het met kuikentjes ook. Ik haal ze met een vleestang uit de dieprvries. In een bakje, dekseltje erop en in de koelkast laten ontdooien. En als ik ze geef, ga ik ondertussen de kattenbakken of zo doen en dan zie ik er niks van.

En als ik ze geef, ga ik ondertussen de kattenbakken of zo doen en dan zie ik er niks van.

verwonderd schreef:

lijkt me een prima aanpak

Zolang het er uit ziet als voor mensen te consumeren heb ik er ook geen problemen mee, maar zodra het nog veren of haren heeft en er compleet uitziet hoef ik ook niet te zien hoe ze het verorberen. Het is de natuur, daarom wil ik het zo ook gaan geven, maar dat wil niet zeggen dat ik het wil zien.

Precies. En je bent daarin dus duidelijk niet de enige.

heb net een kilo eendagskuikens gekocht en bijna kokhalzend de kuikentjes met de tang 1 voor 1 in een plastic zakje gedaan.
Moet er echt van bijkomen.
Nou maar hopen dat ze het eet, anders moet ik het kuikentje, tegen die tijd slap, oppakken en weggooien...

Ik weet precies hoe je je voelt. Ik laat ze altijd in de kg-verpakking zitten en haal ze daaruit met de vleestang. Vervolgens in bakje en vooral deksel erop. Vervolgens de koelkast in en als ze ontdooid zijn, kieper ik ze zo vanuit het bakje op de grond. Ga ze niet nog eens vastpakken.
De eerste keer gaf ik het kuiken in de tuin en Miracle vond het geweldig. Voornamelijk om mee te spelen. Vanuit een ooghoek heb ik eerst staan kijken, huilen en kokhalzen.
Vervolgens begon het keihard te hagelen en de hele bups kwam naar binnen gerend. Miracle wilde natuurlijk ook maar dan wel met kuiken. Dat mocht dus niet. Het was naar binnen zonder kuiken of buiten in de hagel met kuiken. Ik kon en wilde dat echt niet in huis hebben. En hij wilde echt niet loslaten en afpakken durfde ik ook niet.

Ohhhh maar in die kilo verpakking zitten sommigen nog aan elkaar vast gevroren. Dus ik heb de zak heel even laten liggen en er op lopen rammen (bah) en toen schoten er een x aantal los. Dus toen maar in zakjes gedaan. Hoe doe jij dat dan Yaya?? Want ik dacht, kweetnietofikhieraangawennen. Hihi.

Kuikentje ligt nu afgedekt in koelkast. Hoe lang duurt het voor 1 zo'n kuiken te eten is?

Ze zitten inderdaad weleens vast. Erop staan rammen lukt me niet. Dus dan laat ik ze, gewoon in de zak, vallen
Is volgens mij net zo erg als kapotslaan maar voelt voor mij beter. Wel heb je dan de kans dat er af en toe kopjes losliggen in het zakje en dat is ook niet echt geslaagd
Ik pak er altijd 2 tegelijk, die leg ik 's ochtends in de koelkast en als ik thuiskom van mijn werk, is er een voor Magic en 1 voor Dylan. En 's avonds doe ik precies hetzelfde en die krijgen ze dan 's ochtends.

Dus dan laat ik ze, gewoon in de zak, vallen

ik zit hier te schuddebuiken van het lachen!

Toch vind ik dit soort dingen heel interessant hoor, hoe een ieder oplossingen bedenkt in de wondere wereld van kvv/rauw. Volgende keer laat ik ook de zak vallen. Want dat rammen vond ik helemaal niet leuk.