Barfplaats.nl

Heel veel sterkte Erna...
Geniet nog maar van haar zolang jullie je daar beide goed bij voelen

pijnstillers en anabolen heeft ze allemaal al gehad. Op de anabolen laat ze niet echt een vooruitgang zien.

Een volgende probleem dient zich ook aan...mevrouw moet poepen, perst maar er komt niets. Na telefonisch consult schijnt dit erbij te horen omdat de kracht om te persen niet meer optimaal is. Dus olie in de kont en maar weer afwachten.

Erna schreef: pijnstillers en anabolen heeft ze allemaal al gehad. Op de anabolen laat ze niet echt een vooruitgang zien.

Een volgende probleem dient zich ook aan...mevrouw moet poepen, perst maar er komt niets. Na telefonisch consult schijnt dit erbij te horen omdat de kracht om te persen niet meer optimaal is. Dus olie in de kont en maar weer afwachten.

ach erna... wat moeilijk allemaal....  

Moeilijk hoor Erna. Ik vrees dat ik je net als zovelen voor me geen advies kan geven. Jij bent degen die Mara het beste kent en kan zien of ze lijdt en of het genoeg is. Je twijfels snap ik trouwens wel heel goed, zit hier een beetje in hetzelfde schuitje.... Het ene moment denk ik: nu is het eigenlijk wel genoeg en het andere moment springt Gitte op de bank om een poes uit de tuin te blaffen...  . Voor mezelf denk ik dat als ze nog genoeg van die spontane acties heeft ze nog wel plezier heeft in haar leven. Misschien dat jij het ook op die manier kunt bekijken. In ieder geval heel veel sterkte en wat je ook besluit en wanneer, het is altijd goed.

Ach gatverdamme, komt dat er ook nog bij.... En een Microlax erin, is dat een idee? (kun je bij de drogist kopen).

Ik denk trouwens, nee ik weet het zeker, dat jij heel goed ziet wanneer het leven wel lijden wordt voor Mara. En weet je lieve Erna, ook al zou je nu wel zoiets hebben "het is mooi geweest": dan is het ook goed. Mara heeft een super lang, super mooi, fantastisch, geweldig leven gehad. Met een baasje dat dag in dag uit zielsveel van haar gehouden heeft. Kan het nog mooier? Jullie hebben de mooiste momenten en de innigste momenten van het leven met elkaar gedeeld, jij en Maartje. En ik weet zeker dat het voor Mara zelf niet uit maakt, nog een paar weken of een paar maanden meer of minder. Nou klinkt dat zo lullig maar zo bedoel ik het echt niet. Ik bedoel dat honden niet echt op die wijze besef hebben van tijd. En als het mooi is geweest omdat jij het mooi vindt geweest omdat je het moeilijk vindt om getuigen te zijn van haar aftakeling: dan maakt het ook niet uit. Dan is het ook goed. Ik bedoel ook dat je het op deze leeftijd, in deze fase van het leven niet meer fout kunt doen. Dus wat je ook besluit: het is altijd goed.

  en

Ja ik ben ook van mening dat onze dieren op ons vertrouwen,en naar ons kijken on  't beste te doen.
Wanneer ze happy zijn dan zien we dat net zo als wanneer ze pijn hebben of wanneer ze bang zijn.
Ik denk ook wel dat je dier aanvoeld hoe de eigenaar voeld,en kan daar dan ook wel op reageren.
Maar om ze menselijk emoties ze te gaan geven wanneer het op hun gevoel over sterven en angst over sterven gaat,
dat lijkt er meer op dat het gevoel van de eigenaar de overhand krijgt.
Maar om de menselijke emoties aan 'n dier geven, is iets wat in mijn ogen dus niet opgaat..

Toen het zo ver was ,waren mijn 2 honden en 2 katten niet bang van pijn...
nee ze HADDEN  pijn, ze waren niet bang om afscheid te nemen want tijd is geen punt voor 'n dier..
en ze hadden geen angst omdat ik mijn armen om hun heen had terwijl ze heel rustig van deze wereld vertrokken.
Ik weet zeker dat veel eigenaars ook zonder 'n pendulem of glazen ball de zelfde ervaring hebben. .
En wanneer het Mara's tijd is,dan zal ze heel rustig gaan omdat Erna precies weet wanneer het 't juiste moment is om haar te laten gaan..
Sterkte hoor Erna, geniet van elk moment die je samen hebt..

Verstandelijk weet ik het eigenlijk ook wel .....Emotioneel nog niet en daar heb ik even tijd voor nodig.

Microlax mag niet van de Da omdat ze daar te heftig op kan reageren en de kracht niet heeft om te persen. De kans bestaat dan dat microloax meer kwaad dan goed doet. Verweken was het advies en afwachten.

Mara heeft op dit moment geen pijn dat weet ik zeker. Ze voelt zich niet lekker maar pijn is er niet. En menselijke emoties dicht ik haar zeker niet toe, die heb ik en daarmee worstel ik.

Ik denk dat we het allemaal wel 'verstandelijk' weten....als het einde nabij is.

Ik kan niet anders zeggen dan dat ik het zelf altijd heel moeilijk vond...en dat het ook nooit zal wennen...
Verstandelijk wist ik het....dit is het einde...maar ja, wat is verstand?

Blijkbaar moest ikzelf nog altijd zoveel dagen kapot gaan...het nog eens zien...
Daar helpt geen mens je bij.

Jouw hond...jouw hartstikke lieve, alles-overheersende lieve hond...pffff....beslis het maar...

Eerlijk gezegd, ik stelde ook altijd uit...ik geloof zelfs dat ik het meeste geld aan een da uitgaf op dat soort momenten.....
Kijk nog eens, zie nog eens....maar 'eigenlijk' wist ik het wel.
Maar dat zegt niks..

Er komt een dag, een moment....en dan weet je dat je het 'goed' weet.
Ik geloof dat je dan ook niet meer twijfelt, omdat je het dan weet...je gevoel is bij je verstand gekomen, of zoiets...

Ik wens je heel veel sterkte....loslaten is verschrikkelijk...maar ik schat je zo in...dat je het zelf zult 'weten' als het goed is.
Dat praat geen mens je aan...dat weet je dan.

Maar oké, alles is altijd makkelijk gezegd...
Veel sterkte Erna...je beslissing is goed...elk moment. 

Ik heb het twee keer meegemaakt en beide keren wist ik dat het zover was door de manier waarop de hond naar me keek. Dan is de twijfel voorbij.
Heel veel sterkte

Lieverd geniet nog maar even van je lieveling hoor en ik weet zeker dat je zal merken als Mara het genoeg vindt,sterkte en een dikke knuffel van mij

F*ck Ern!

Natuurlijk, 'de dag' komt altijd... Maar 'de dag', ook al komt hij op tijd, komt altijd te vroeg.

Ik ben er van overtuigd dat jij 10000% de juiste keuze maakt voor jouw Grand Old Lady. En ik....ik denk aan je. Geniet van haar, met volle teugen! 

Ach Mara  . Ik lees het nu pas. Sterkte Erna, ik ben er net als de anderen van overtuigd dat jij precies weet/voelt dat het moment gekomen is om een beslissing te nemen. Geniet nog van elkaar...

Erna schreef: Verstandelijk weet ik het eigenlijk ook wel .....Emotioneel nog niet en daar heb ik even tijd voor nodig.

Microlax mag niet van de Da omdat ze daar te heftig op kan reageren en de kracht niet heeft om te persen. De kans bestaat dan dat microloax meer kwaad dan goed doet. Verweken was het advies en afwachten.

Mara heeft op dit moment geen pijn dat weet ik zeker. Ze voelt zich niet lekker maar pijn is er niet. En menselijke emoties dicht ik haar zeker niet toe, die heb ik en daarmee worstel ik.

Erna, zou parafine-olie kunnen helpen, dat kreeg mijn Dikkie ook een jaar lang door zijn eten. Ook hij kon de kracht niet meer opbrengen om te poepen.

Het is zo moeilijk, ik weet het.

Je zult zelf merken/voelen, wanneer het genoeg is.
Ik wens je heel veel sterkte en wijsheid, want Mara is voor jou het meest speciale Dalmaatje

Ik kan me alleen maar aansluiten bij mijn voorgangers, alleen jij kan die beslissing nemen voor/met Mara. Geef haar dikke knuffels en geniet nog even van haar lieve snoet

Sterkte

Ach Erna    ik kan me alleen maar aansluiten bij wat er al gezegd is.

Ik wens jou heel veel sterkte en de wijsheid toe om Mara goed te kunnen blijven " lezen" .