Barfplaats.nl

je kan zeker wel te veel eiwitten geven!

Een bouwsteen van aminozuren is stikstof, dit is toxisch voor het lichaam. Een eiwit is weer opgebouwd uit aminozuren. Bij teveel aan eiwit, was dus niet opgeslagen kan worden, wordt het afgebroken en door verschillende stappen, via ammoniak, wordt dit om gezet tot ureum en uit geplast. Als er te veel eiwitten zijn blijft er te veel stikstof in de vorm van ammoniak. Dat is zeker niet gezond. Dit is de reden waarom het zweet van bodybuilders met eiwitrijk dieet stinkt naar ammoniak, het lichaam wilt de toxische stikstof toch kwijt en doet dat dan via het zweet.

@ pammie.. gezien het feit dat er onderzoekers al meer dan 15 jaar precies dit principe bij sledehonden aan het onderzoeken zijn denk ik niet dat het zo makkelijk is om er een conclusie aan te hangen.. de energievoorziening van de hond is simpelweg anders en onbekend voor ons.. langzaamaan komen ze tot steeds weer meer duidelijkheid maar simpel is het niet..

als de sledehonden namelijk eiwit als grote brandstof zouden gebruiken zou je de weefselschade moeten gaan bemerken, en dan zou je ook albumine (en andere afbraakprodukten) in de urine moeten gaan vinden en dat is nu net niet het geval (terwijl dit bij mensen inderdaad wel gebeurd).. er zijn dus een aantal punten waarop het niet klopt en waardoor aangenomen wordt dat de sledehonden hun vetzuren tijdens inspanning rechtstreeks kunnen benutten in hun spieren zonder dat het eerst 'bewerkt' is..

dit is trouwens een principe dat vooralsnog enkel bij sledehonden onderzocht wordt, er wordt ook uitgegaan dat de spaarstand mogelijk deels overerft. het is nog niet duidelijk of gewone (actieve) honden dit ook hebben/kunnen

sorry, maar het was ook niet mijn bedoeling om er een conclusie aan te hangen, ik weet dat het niet zo simpel is als ik het hier onder heb verwoord, maar om nou al mijn colleges te gaan citeren... en dan is dat nog maar een heel klein beetje van veel ingewikkelde materie  Zoals ik al zei worden de proteïnen gebruikt voor energie op korte termijn, omdat jij zei dat er een glycogeen spaar-mechanisme is en en ze dan energie uit andere bronnen halen dacht ik dat ik het misschien fout zat en het dan toch ook op lange termijn zou kunnen.

Dat er onderzoek naar wordt gedaan wist ik ook niet, welk principe wordt er precies onderzocht?  Of ze vetzuren gebruiken, hoe ze die gebruiken of hebben ze speciale vetzuren? Ik vind het wel interessant, zal je de link vh onderzoek eens willen plaatsen?

bij mensen is aangetoond dat tijdens inspanning spierenzymen en proteinen uit spieren 'weglekken', dit toont aan dat er beschadiging van de spieren op treedt.

Dit is trouwens niet het gevolg van proteine-verbruik met als doel energie. In een mensenlijf gebeurd dat echt pas onder pathologische omstandigheden, zoals extreme uithongering.
Ik weet niet waar het wel doorkomt, maar misschien heeft dat te maken met zuurstof te kort in de cel, lactaat productie, verzuring en enzymen zijn proteinen en alle proteinen hebben een pH optimum. Dat kan dus degelijk weefselschade geven en gebeurd idd bij mensen.

het gebeurt ook bij zware inspanning, er zijn een aantal artikelen geschreven over microalbuminuria bij inspanning..

onderzoeken naar het principe dat bij sledehonden zorgt dat ze geen afbraakproducten vormen en dat ze elke dag weer met een zelfde ´status´ kunnen beginnen als voorafgaand aan de eerste race in een meerdaagse tocht, zouden een basis moeten vormen voor de menselijke gezondheid.. ze denken dat als ze dit principe kunnen analyseren ze mensen met diabetes kunnen helpen cq genezen omdat ze verwachten dat insuline een belangrijke rol speelt.. er wordt nu vooral gekeken naar bloedwaardes en spierbiopten.. ik vind het vreemd dat ze nog geen volledig inspanningsonderzoek beschreven hebben want dat zou een aardig beeld kunnen geven.. (al zijn er natuurlijk forse beperkingen aan inspanningsonderzoek.. je werkt of in de verkeerde omgeving of je moet met mobiele aparatuur gaan werken, ik weet niet eens of die voor honden al bestaat)

Hitam schreef: Ik denk niet dat je een carnivoor te veel eiwit kan geven. Dus daar zou ik me geen zorgen om maken. Zolang het goede (lees dierlijke) vetten zijn.
Pens heeft echter niet heel erg hoogwaardige eiwitten, maar kan wel veel vet bevattten. Ik gebruik schrale pens, dus zonder al te veel vet om honden af te laten vallen. Dus ik zou eigenlijk op zoek naar betere eiwitbronnen en voor onderweg naar goede vetbronnen.
Gedroogd spiervlees zou nuttig zijn, denk ik, in combinatie met vet. Maar dat kan je weer niet drogen.
Dierlijke vetten lijken mij beter dan pantaardige.

Wij hebben dus volledige pensen, niet gewassen of in stukjes gesneden. Soms hangt daar vrij veel vet aan (dat witte massieve spul die er soms met klompen aanhangt, al zit daar slecht een percent of 20 nuttig vet in). Soms hangt er nauwelijks vet aan en voer ik dan wat meer pens zelf. Dat pens niet erg hoogwaardige eiwitten bevat verwonderd mij niet. Ik denk dat vlees met hoogwaardige eiwitten terzelfdertijd ook veel fosfor bevat en aangezien het fosforgehalte in pens vrij laag is....

Maar pens is niet de enige eiwitbron die mijn honden krijgen, ze krijgen voornamelijk eieren als eiwitbron, dat is de eiwitbron bij uitstek.

Gedroogd spiervlees is geen optie.
1) zou niet weten waar ik die vandaan moet in grote hoeveelheden hier in estland.
2) zowiezo is gedroogd voer niet echt interesssant voor werkende sledehonden. Hun waterbehoefte is erg groot dus beter is voeding met veel water in. Mijn brokken laat ik bvb ook eerst een paar uur in water weken om zo extra vocht te voorzien in het voer.