Barfplaats.nl

Mevroi Kruim schreef: Kan me heel goed voorstellen dat er nu ff geen heel bot in komt bij jou thuis. Hier zit je als baas, en als hond trouwens, echt niet op te wachten. Ook al gaat het bij veruit de meeste honden veruit de meeste tijd probleemloos, bij jouw hond is het misgegaan en dat hakt er goed in!
Ik vind het dan ook dapper van je dat je toch platgemepte botten wilt gaan voeren. Het valt niet mee om voldoende afstand te nemen om te zeggen 'en toch is vers het beste' dus chapeau!

Zeker heeft alles in het leven zo z'n risico's maar sommige risico's zijn groter dan andere en sommige gevolgen ernstiger dan andere, en hoe je dat tegen elkaar afweegt, dat kan niemand je voorschrijven. Voor mij valt de afweging zeer zeker in het voordeel van barf uit, ik zie zo enorm veel voordelen op het gebied van gezondheid en klanttevredenheid  dat ik de risico's zonder meer aanvaardbaar vind maar dat moet ieder voor zich afwegen en verantwoorden.

Het is inmiddels 3 jaar geleden dat ik naar de spoedkliniek moest met Tyra waarbij een stuk bot in haar slokdarm vast zat. Ik moet zeggen dat ik ook doodsangsten uitstond omdat haar maag opzwol als bij een torsie. Uiteindelijk is het wel goed gekomen. Ik durfde toen een periode geen bot meer te voeren, alleen maar kvv en zachte dingen. Nu voer ik wel bot maar ik denk dat ik het gewoon plat blijf slaan, ik denk dat dat even gezond is als wanneer je het heel geeft. En ik ga toch 1 a 2 dagen kvv weer invoeren. Mijn akita jongeman krijgt sowieso darf als ontbijt.

ulla schreef: Dat is dus beslist niet waar, Espen poepte toen ze jonger was aardig wat bot, als ze een intact konijn had gegeten, van kwartel idem dito.
Er hebben nog foto,s hier en op VN gestaan, ook van hele dragende delen, die zij gelukkig wel uitpoepte.

Als ik nu een hele kip/parelhoen/eend voer knip ik daar de vleugels en poten vanaf, zij krijgt alleen het karkas, en dat gaat goed.
Intact konijn gaat goed nu, en kwartelkarkasjes ook, maar intacte kwartel niet denderend.
Het is soms echt zoeken, wat wel en wat niet maar wij zijn op de goede weg.

Kan het zijn dat het aan de grootte van de hond of het ras dat zoiets gebeurt als niet goed verteren? Dat het zoeken is wat het beste is voor je hond is zeker waar. Ik geef bijvoorbeeld geen kalkoenvleugels of poten aan mijn honden. Ik merkte dat het scherp afbrak en dat ze na het eten die scherpe punten weer uitbraakten. Toch heb ik in die gevallen nooit gezien dat er hele stukken onverteerd bot in de ontlasting zat. Het gekke is dat ze zelfs oudere hazen waarvan de achterpoten vrij hard bot kunnen bevatten geen problemen geeft (het wordt dus helemaal opgegeten en nooit er uit gegooid.(ze krijgen dit weliswaar met het vachtje er nog aan)
Bij geitenribben komt er een enkele keer iets terug na een dag via opbraken maar nooit veel. Alles wat in de maag blijft wordt goed verteerd en verandert hoogstens in een poederdrol.

Maar is van kalkoen niet gekend dat het bot in scherpe punten splintert?
Ik heb dat ergens gelezen bij inlezen.  Het zou dan echt aan de diersoort en botsoort liggen ipv aan de grootte...

Ja, Kalkoen kan scherp zijn, haaskarkas ook.

N.a.v. dit topic nog een vraag: ik geef altijd compleet per dag, dus karkas,spier, orgaan en groente. In dit geval maakt het toch niet zoveel uit als b.v. kipkarkas of haaskarkas eens wat minder bevleesd is? Dat wordt dan toch gecompenseerd door het spiervlees? (hond moet dan natuurlijk wel rustig eten en goed kauwen)

Dacht gelezen te hebben dat wat kaler karkas alleen  een probleem kan zijn als je er niets anders bij voert?

Klopt helemaal 

*milik* schreef: Ja, Kalkoen kan scherp zijn, haaskarkas ook.

N.a.v. dit topic nog een vraag: ik geef altijd compleet per dag, dus karkas,spier, orgaan en groente. In dit geval maakt het toch niet zoveel uit als b.v. kipkarkas of haaskarkas eens wat minder bevleesd is? Dat wordt dan toch gecompenseerd door het spiervlees? (hond moet dan natuurlijk wel rustig eten en goed kauwen)

Dacht gelezen te hebben dat wat kaler karkas alleen  een probleem kan zijn als je er niets anders bij voert?

Het ligt er aan hoe je hond het verteert. Ik heb er eentje (Aquillo)die er wel problemen van krijgt als ik dunbevleesd bot en los spiervlees geef. Op een of andere manier krijgt hij en keiharde lichtgekleurde kalkkeutels en zachte donkere drolletjes. hij verteerd het bot gelukkig wel goed alleen hij krijgt separate drolletjes waardoor ik dus vermoed dat zijn maag het separaat verteert.
Estrella  heeft nergens problemen mee. Die kan ik prima dunner bevleesde karkassen geven en daarbij los vlees of orgaan. Haar drolletjes zijn ook normaal en krijgt geen aparte harde keutels er tussen. Dus het kan idd per hond verschillen hoe ze er mee omgaan.
Dat is dat stukje wat Ulla (Esther) dus ook al uitlegde van haar jongste SBtje die op een of andere manier nog last heeft van onverteerd bot als ze hele prooi geeft met de vleugels en poten er nog aan. Dus aan haar heb ik de vraag of het bij de SB kan dat als ze jong zijn dat het hele spijsverteringsstelsel nog op gang moet komen. Want inmiddels gaat een heel konijn wel goed bij Espen.

Mevroi Kruim schreef: Klopt helemaal 

Gelukkig,toch goed begrepen

Aquillo schreef: Het ligt er aan hoe je hond het verteert. Ik heb er eentje (Aquillo)die er wel problemen van krijgt als ik dunbevleesd bot en los spiervlees geef. Op een of andere manier krijgt hij en keiharde lichtgekleurde kalkkeutels en zachte donkere drolletjes. hij verteerd het bot gelukkig wel goed alleen hij krijgt separate drolletjes waardoor ik dus vermoed dat zijn maag het separaat verteert.
Estrella  heeft nergens problemen mee. Die kan ik prima dunner bevleesde karkassen geven en daarbij los vlees of orgaan. Haar drolletjes zijn ook normaal en krijgt geen aparte harde keutels er tussen. Dus het kan idd per hond verschillen hoe ze er mee omgaan.
Dat is dat stukje wat Ulla (Esther) dus ook al uitlegde van haar jongste SBtje die op een of andere manier nog last heeft van onverteerd bot als ze hele prooi geeft met de vleugels en poten er nog aan. Dus aan haar heb ik de vraag of het bij de SB kan dat als ze jong zijn dat het hele spijsverteringsstelsel nog op gang moet komen. Want inmiddels gaat een heel konijn wel goed bij Espen.

Dat is interessant! Geen idee hoe dat kan, misschien dat iemand daar een antwoord op heeft? Kan me voorstellen dat door de structuur ,spiervlees sneller verteerd dan bot, maar als dat spiervlees aan het bot zit, dus goed bevleesd, zou dat toch geen verschil moeten maken?

Bij jonge dieren is me bekend dat het hele spijsverteringssysteem nog op gang moet komen, de alvleesklier b.v. schijnt pas na 4 maanden optimaal te werken, maar Aquillo is toch geen jonge hond meer toch? 

(wat is trouwens een SBtje  )

SBtje bedoelt ze Sint Bernardje mee.
Mijn ervaring met het verteren van bot is dat mijn honden nu 4 in totaal bot niet geheel verteren.
Ik heb daar veel over nagedacht, niemand heeft er een antwoord op Tannetje niet, Tom L niet,en ik ook niet.
Ik voer nu 5 jaar zelf samen gesteld, daarvoor kvv, en nog vind ik regelmatig stukjes bot, en soms zelfs scherpe stukjes.

Of vinden, eigenlijk voel ik ze , want ik plet de drolletjes.
De hele bot stukken die ik weleens bij Espen de jongste vond, zie ik gelukkig niet meer.

Mijn idee hierover is dat een Sint Bernard een grote hond is, en een grote bek heeft, misschien dat zij daardoor de stukken bot minder fijn naar binnen krijgen, en niet alles verteerd het lichaam verlaat.
Ik weet van nog een grote hond ( Ier ) dat deze ook stukjes bot in de ontlasting heeft.

Ik ga hier wel bewust mee om, en geef zo nu en dan een dag zonder bot, om het maag/darmstelsel te ontlasten.
Toch laat dit mij niet helemaal los,maar een antwoord, en oplossing hiervoor heb ik nog niet, ook niet van de deskundigen.

En, nee de honden zijn geen familie van elkaar, dus aan een genetisch probleem hoef ik niet te denken.

ulla schreef: SBtje bedoelt ze Sint Bernardje mee.
Mijn ervaring met het verteren van bot is dat mijn honden nu 4 in totaal bot niet geheel verteren.
Ik heb daar veel over nagedacht, niemand heeft er een antwoord op Tannetje niet, Tom L niet,en ik ook niet.
Ik voer nu 5 jaar zelf samen gesteld, daarvoor kvv, en nog vind ik regelmatig stukjes bot, en soms zelfs scherpe stukjes.

Of vinden, eigenlijk voel ik ze , want ik plet de drolletjes.
De hele bot stukken die ik weleens bij Espen de jongste vond, zie ik gelukkig niet meer.

Mijn idee hierover is dat een Sint Bernard een grote hond is, en een grote bek heeft, misschien dat zij daardoor de stukken bot minder fijn naar binnen krijgen, en niet alles verteerd het lichaam verlaat.
Ik weet van nog een grote hond ( Ier ) dat deze ook stukjes bot in de ontlasting heeft.

Ik ga hier wel bewust mee om, en geef zo nu en dan een dag zonder bot, om het maag/darmstelsel te ontlasten.
Toch laat dit mij niet helemaal los,maar een antwoord, en oplossing hiervoor heb ik nog niet, ook niet van de deskundigen.

En, nee de honden zijn geen familie van elkaar, dus aan een genetisch probleem hoef ik niet te denken.

Persoonlijk denk ik dat als je alle mensen die zelf samenstellen vraagt of ze botstukjes ontdekken in de ontlasting wanneer ze het oppakken en pletten (en dan niet 1 keertje, nee, gewoon 7 dagen achter elkaar, bij elke drol die ze leggen): het merendeel wel stukjes bot vindt. Ik geloof gewoon niet dat alle bot verteerd, niet altijd, niet elke dag. Al onze honden hebben wel eens onverteerbare scherpe stukjes bot in de ontlasting en dat wordt eigenlijk altijd netjes verpakt in de drol en dus is er niks aan de hand. Dit gebeurd in het wild, dit gebeurd bij onze huishond. En ik denk dat hoe meer onverteerde delen je in de voeding stopt, hoe lastiger het wordt voor de hond om alles goed te verteren en hoe meer onverteerbare resten samen worden gepakt en naar buiten worden gewerkt. Ik denk dat als je ontlasting van wolven bestudeerd, je precies hetzelfde ziet hoor (stukjes bot er in). Maar eet zelf maar eens heel veel onverteerbaar eten. Dus heel veel fruit en groenten, met vezel, schil en alles erop en aan. Dan ziet je ontlasting er vanzelf heel anders uit dan wanneer je 10 zachtgekookte eitjes eet. De ontlasting is bij veel vezelrijke groenten en fruit hoog in volume, heel los en zacht en niet compact en je ziet allerlei resten zitten. De ontlasting met de 10 gekookte eieren is laag in volume en compact (en stinkt ook erger). Idem voor de hond.

Ik heb hier wel nog een vraagje omtrend.
Over die harde, splinterende karkassen van kalkoen en blijkbaar ook haas.  Is dat dan echt veilig om te geven?  Ik heb wel enkel katten, zou dat voor hen anders zijn?
Ik denk dan natuurlijk ook niet aan karkasdelen van de kalkoen, maar aan vb kalkoennekken.  Ik durfde die niet gaan geven ivm dat splinteren en er werd ergens voor kalkoen gewaarschuwd, maar ik zie wel geregeld dat mensen het aan hun hond geven.
Dus hoe zit dat nu? Kan dat kwaad of niet? Of wordt het enkel voor katten sterk afgeraden?

En is haas dan net hetzelfde? Is dat wel te doen? Of krijgen katten dat zowiezo al niet weg?
En hoe zit het met andere diersoorten? Fazant vb?

Misschien kan ik de vraag beter nog eens in de kattensectie stellen, maar het sluit hier nu bij aan. Misschien dat hondeneigenaren wel met dezelfde vraag zitten over de scherpe karkassen... ?

oke, stukjes bot in de ontlasting is dus normaal, zijn we daar uit. 8)

Maar wat als de ontlasting de darmen snel passeert, omdat een hond aan de dunne is, m.i. kunnen die "scherpe "stukjes dan wel beschadigingen aanbrengen.

@ pearlofpassion ik heb geen katten, en die ik heb gehad waren niet rauw gevoerd.
De honden heb ik lange tijd kalkoennekken gevoerd, de kleine waren ook goed te doen, maar bij de grote vond ik idd vlijmscherp bot, ik ben gestopt met het voeren daarvan.
Haas, geef ik de goed bevleesde voorstukken, of schouders, meestal zit daar ook nog orgaan in, de kale karkassen geef ik hier niet.

Ah ok, Ulla, bedankt voor je antwoord! 

Ik vind kalkoenbot niet voor katten (honden denk ik ook niet, maar heb ik geen ervaring uit eigen hand). Het is gewoon te groot en te hard. Het voordeel van katten is dat ze waarschijnlijk niet eens zullen proberen het bot te kraken. Ik had laatst 2 kalkoendrumsticks. Heel dik bevleesd en het vlees zelf was van geweldig mooie kwaliteit en omgerekend per kilo vlees eigenlijk best goedkoop (een andere barfer had ze voor mij gehaald bij een poelier aan de andere kant van A'dam). Ik heb het vlees van het bot afgesneden, dat ging heel goed met mn hakmes. De kale staak bot die dan overblijft, kan je bewaren om bouillon van te trekken of net als mij gewoon weggooien.
Mijn katten eten geen haas, want dat is wild en vinden ze vies. Haaskarkas vind ik op het randje van hardheid. Dus een beginnende barfkat zou het omgehamerd niet wegkrijgen, een gevorderde wel voor het grootste deel.
Ik kijk altijd naar wat ongeveer het hele dier in kilo's weegt. Een hele volwassen haas is zeker zo groot/zwaar als een kat. Iets dat heel en volwassen veel groter en zwaarder is, kunnen ze niet aan.

Mijn katten eten haaskarkas. Dan moet ik het wel knippen en voor de Frummels pletten maar ze krijgen het grootste deel wel weg. Ze hebben een grote voorkeur voor natte karkassen boven de droge uit enkel bot.
Hier zijn het goeie wild-eters, de ouwe bankaardappels zowel als het jeugdig gespuis. Maar die laatste eten dan ook echt alles 

Ok, fijn.  Dan geef ik het gewoon niet, die kalkoenbotten.  :)
Ik zou dat toch niet uitproberen of ze er hier aan beginnen of niet.  Cuzco zou dat namelijk vast wel doen.  Die is nogal gefixeerd op eten en begint aan alles zonder nadenken. Hij lust dan ook alles, en dat is wel handig. 
Maar haas leek me inderdaad ook wel leuk, dus dan ga ik dat zeker eens proberen als ze wat gevorderd zijn. Desnoods blijven platslaan, dat kan ook...